Η διαφθορά και η σκανδαλολογία έχουν επανέλθει στο προσκήνιο δηλητηριάζοντας όχι μόνο τη δημόσια ζωή αλλά, το κυριότερο, την οικονομική πραγματικότητα.
Δεν πρόκειται για αντιπολιτευτικές κορώνες. Είναι μια θλιβερή αλήθεια. Και αποτυπώνεται πλέον σε κάθε δημοσκόπηση.
Συνήθως όταν μιλάμε για αδιαφάνεια στην πολιτική μένουμε στον δημόσιο διάλογο στο ηθικό της κομμάτι. Ποιος πολιτικός είναι διεφθαρμένος, ποιοι ενεπλάκησαν. Αλλά δεν βλέπουμε τις επιπτώσεις της διαφθοράς στο επιχειρείν. Και κυρίως στην μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Ποιο είναι το σημερινό σκηνικό στην ελληνική καθημερινότητα κάθε οικογένειας; Οι πολίτες πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα με την συνεχιζόμενη ακρίβεια, ιδίως στα βασικά αγαθά. Βλέπουν αυτούς που αισχροκερδούν να δρουν ανενόχλητοι για χρόνια πλέον. Γνωρίζουν πλέον για τον ρόλο των μεσαζόντων που θησαυρίζουν τόσο εις βάρος των παραγωγών όσο και των τελικών καταναλωτών.
Οι πρώτοι βλέπουν τον κόπο τους να απαξιώνεται, οι δεύτεροι καλούνται να πληρώσουν πολλαπλάσια τιμή στο ράφι.
Αυτό το «πέρασμα» του πλούτου από τις παραγωγικές δυνάμεις στους κερδοσκόπους στερεί πολύτιμη ρευστότητα από τις ΜμΕ – από το μικρό μπακάλικο της γειτονιάς, την εστίαση, μέχρι τη βιοτεχνία που προσπαθεί να επιβιώσει.
Οι επιχειρήσεις αυτές, αντί να ενισχυθούν για να αντέξουν την ακρίβεια και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, βλέπουν τα περιθώρια κέρδους να εξαφανίζονται, πιεσμένες αφενός από το αυξημένο κόστος ενέργειας και πρώτων υλών και αφετέρου από τη διαφθορά που ευνοεί τα μεγάλα συμφέροντα και τις καρτελικές πρακτικές.
Και εδώ θα αναρωτηθεί κανείς, τι κάνει το κράτος. Αντί να λειτουργεί ως θεματοφύλακας της αγοράς και της κοινωνικής δικαιοσύνης, φαίνεται να έχει επιλέξει έναν δρόμο στρεβλών ελέγχων.
Η άποψη περί αυτορρύθμισης χωρίς κανόνες βοηθά πάντα τους μεγάλους και τους δυνατούς. Και αυτή η εμμονή μόνο σε ελέγχους που αποσκοπούν στην αύξηση των εσόδων για τα κρατικά ταμεία, μέσω προστίμων και κατασχέσεων, δεν εγγυάται έναν υγιή και δίκαιο ανταγωνισμό.
Αυτός δεν θα έπρεπε να ήταν ο σκοπός κάθε κυβέρνησης εξαρχής; Δυστυχώς όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει να βάζει πλάτη σε πρακτικές που εκμεταλλεύονται την κρίση και τις ανάγκες των πολιτών. Η άδικη κατανομή του πλούτου δεν είναι «φυσικό φαινόμενο», αλλά πολιτική επιλογή της Δεξιάς
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό και αξιακό. Απαιτείται μία ριζική αλλαγή στην κουλτούρα διακυβέρνησης. Ο πρόεδρος μας Σωκράτης Φάμελλος έχει παρουσιάσει ένα πλήρες πακέτο προτάσεων.
Με άμεσους και ουσιαστικούς ελέγχους στην εφοδιαστική αλυσίδα, με στόχο την πάταξη της αισχροκέρδειας και της καρτελικής λειτουργίας.
Την διαφάνεια και λογοδοσία σε όλες τις δημόσιες συμβάσεις και τις διαδικασίες διαχείρισης του δημοσίου χρήματος, ώστε οι πόροι που ανήκουν στον λαό να επιστρέφουν στον λαό, μέσω της στήριξης των ΜμΕ και του κοινωνικού κράτους.
Η ηθική μας υποχρέωση είναι να διασφαλίσουμε ότι ο πλούτος της χώρας θα επιστρέψει στους πολλούς. Αυτή είναι η δέσμευσή μας για μία προοδευτική Ελλάδα με κανόνες και δικαιοσύνη.
*Ο Νίκος Νυφούδης, πρ. Βουλευτής, Σύμβουλος Προέδρου ΣΥΡΙΖΑ για τη Μικρομεσαία Επιχειρηματικότητα
