Το σύνδρομο του Σαμψών φαίνεται ότι κατατρύχει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος στις διάσπαρτες φωνές για αλλαγή πρωθυπουργού εν κινήσει απαντά με το βιβλικό «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων»…
«Μετά τη ΔΕΘ τι;» είναι το αγωνιώδες ερώτημα που πλανάται στο εσωτερικό της Ν.Δ., καθώς οι πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κυβέρνηση κέρδισε από τις εξαγγελίες Μητσοτάκη 1,5-2 μονάδες στην πρόθεση ψήφου, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν πέτυχε το πολυπόθητο restart ούτε άλλαξε το αρνητικό κλίμα στην κοινωνία. Φαίνεται αυτό από την αξιολόγηση των μέτρων, παρά τις… πονηρές ερωτήσεις των δημοσκόπων. Ορισμένα sites δεν παρουσιάζουν καθόλου την πρόθεση ψήφου (21%-23%) και πηγαίνουν κατευθείαν στην εκτίμηση του δημοσκόπου που δείχνει τη Ν.Δ. να ξεπερνά το 30%, δίνοντάς της περίπου 7-8 μονάδες πάνω, που όμως δεν προκύπτουν με καμία στοιχειωδώς αξιόπιστη μέθοδο. Γι’ αυτό άλλωστε και παρόμοιες εκτιμήσεις διαψεύστηκαν παταγωδώς στις ευρωεκλογές.
Προοπτική υποχώρησης
Καθώς η προοπτική που διαφαίνεται είναι η συνέχιση της πτωτικής πορείας, το συμπληρωματικό ερώτημα είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μείνει μέχρι τέλους ή αν θα αναγκαστεί να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές κι αν στην αποδρομή του θα συμπαρασύρει τη Ν.Δ. Όση του έχει απομείνει δηλαδή, αφού στις ευρωεκλογές του 2024 έχασε περίπου 1 εκατομμύριο ψηφοφόρους που προτίμησαν είτε άλλα κόμματα είτε να μην πάνε στην κάλπη - και από το ποσοστό των ευρωεκλογών έχει χάσει μερικές μονάδες ακόμη.
Η απάντηση που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην καλά προετοιμασμένη ερώτηση για τα σενάρια διαδοχής κι αν θα δώσει «δαχτυλίδι», όπως ο μέντοράς του Κώστας Σημίτης το 2004, «πάγωσε» τους βουλευτές του. Διαβεβαίωσε ότι θα εξαντλήσει την τετραετία, ότι δεν έχει «πρόθεση» να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, ενώ χαρακτήρισε αστεία τα σενάρια διαδοχής του, τα οποία απέδωσε σε «συμφέροντα που θέλουν να καλλιεργούν υπόνοιες εσωτερικής αναταραχής». Το κατά πόσο συμφωνούν μ’ αυτά ο Κωστής Χατζηδάκης -ο οποίος δεν εμφανίστηκε, και όχι τυχαία, στο ίδιο κάδρο με τον πρωθυπουργό κατά το πέρασμά του από τα περίπτερα της ΔΕΘ- ή ο Νίκος Δένδιας, τον οποίο ο πρωθυπουργός δεν τίμησε με επίσκεψη στο περίπτερο των Ενόπλων Δυνάμεων, μάλλον χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
Το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εκβιασμός προς τους βουλευτές του ότι θα τους πάρει μαζί του στην πτώση του. Δεν σκοπεύει να δώσει «δαχτυλίδι» και να αποχωρήσει, που σημαίνει ότι θα επιχειρήσει να ελέγξει την επόμενη Κοινοβουλευτική Ομάδα όποια κι αν είναι η δύναμή της. Οι δημοσκοπήσεις πάντως με αναγωγή -και όχι με την αυθαίρετη εκτίμηση του δημοσκόπου- δείχνουν τη Ν.Δ. να είναι λίγο κάτω ή λίγο πάνω από το 25%. Αν συνυπολογιστεί και η σχετική ανανέωση, τότε περισσότεροι από τους μισούς σημερινούς βουλευτές δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή. Φυσικά, θα ενισχύσει με τον μηχανισμό του τους δικούς του βουλευτές, «φιλελέ», νεομητσοτακικούς και «πασοκοποταμίσιους». Είναι αυτή μια πίεση για απόλυτη συμμόρφωση, π.χ., την επόμενη φορά που θα ευτελίσει το Κοινοβούλιο με μια ψηφοφορία όπως αυτή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ή για να κρατάνε τις επιφυλάξεις τους για τους εαυτούς τους κι όταν εμφανίζονται δημόσια, να μιλούν για το έργο του Κυριάκου Μητσοτάκη και να μην χαλάνε το κλίμα.
Κάπως έτσι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να παραμείνει μέχρι το τέλος -φυσικά και θέλει-, αλλά αν η δυναμική των πραγμάτων και κάποιο απρόβλεπτο γεγονός, είτε στο πεδίο της διαφθοράς είτε στο πεδίο των ελληνοτουρκικών, τον οδηγήσουν σε αναγκαστική έξοδο. Το θέμα της αλλαγής εν κινήσει προέκυψε πέρυσι, μετά τις ευρωεκλογές, όσο ακόμη υπήρχε η θεωρητική δυνατότητα πραγματικού restart για τη Ν.Δ. με αλλαγή αρχηγού και αντίστοιχα στροφή πολιτικής. Έναν χρόνο μετά, η συνεχής υποχώρηση φέρνει τη Ν.Δ. μπροστά σε υπαρξιακή αναζήτηση. Το ενδεχόμενο να εκφράσει ο Αντώνης Σαμαράς τη δεξιά παράταξη με έναν νέο πολιτικό φορέα είναι πάντα ανοιχτό.
Χωρίς πυξίδα
Η ΔΕΘ έδειξε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θέλει και πλέον δεν μπορεί να αλλάξει ρότα. Ούτε σχέδιο μεταρρυθμίσεων παρουσίασε ούτε προς την κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας έδειξε αλλά ούτε και διάθεση για αλλαγές στην εξωτερική πολιτική εμφάνισε. Απλώς μοίρασε ένα τμήμα από τα δημόσια έσοδα σε κάποιες κοινωνικές κατηγορίες. Τα 1,6 δισ. είναι τα έσοδα του κράτους από τη μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας. Επιχειρεί να αλλάξει το αρνητικό για την κυβέρνηση κλίμα με τη γνωστή επικοινωνιακή τακτική, αξιοποιώντας την υπεροπλία στο πεδίο της προπαγάνδας που ακόμη διαθέτει.
Ωστόσο, εκτός από την κοινωνία, τον εγκαταλείπουν πλέον και οι μέχρι πρότινος «χρυσοί χορηγοί του», τους οποίους αποδοκίμασε. Οι πληροφορίες από τα παρασκήνια αναφέρουν ότι ένας αριθμός μεσαίων και μεγάλων επιχειρηματιών αναζητά διάδοχη πολιτική κατάσταση, καθώς, όπως λένε, «ο Κυριάκος είναι πολύ ακριβός», ό,τι κι αν εννοούν μ’ αυτό. Η απόσυρση της στήριξης των επιχειρηματιών έχει επίπτωση στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ενώ επηρεάζει και το ευρύτερο κλίμα λόγω των μέσων ενημέρωσης που διαθέτουν κάποιοι από αυτούς.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει στην ίδια συνταγή και στο ίδιο επιχείρημα: «Δεν υπάρχει εναλλακτική που να εξασφαλίζει την κυβερνητική σταθερότητα». Τώρα προστέθηκε και το «Να μην γίνουμε Γαλλία». Παράλληλα, ενθαρρύνει τον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος με νέα κόμματα, όπως της Μαρίας Καρυστιανού. Η εμβληματική μητέρα του κινήματος των Τεμπών φοβίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη όταν κινητοποιείται γύρω από την απόδοση δικαιοσύνης για το έγκλημα, όχι όμως στην προοπτική δημιουργίας κόμματος. Εκεί, δίχως να του αφαιρεί ψήφους, κατακερματίζει περαιτέρω την αντιπολίτευση και αποδυναμώνει τα υπάρχοντα ή και μελλοντικά κόμματα. Μέσα από αυτό το ευρύτερο πρίσμα εξηγούνται οι πληροφορίες που θέλουν πιθανό χρόνο πρόωρων εκλογών τον Μάρτιο του 2026.
