Η δεξιά στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη -που ερμηνεύεται και ως επιθυμία πρόσδεσης στην ατζέντα του Ντόναλντ Τραμπ- προκαλεί χαμόγελα στην πλειονότητα των μελών της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας και κυρίως στη «βαθιά Ν.Δ.».
Η υιοθέτηση εκ μέρους του πρωθυπουργού της γραμμής του Αμερικανού Προέδρου για τα «δύο φύλα, το αρσενικό και το θηλυκό» και για την αύξηση των αμυντικών δαπανών συνδυάστηκε με την επαναφορά της στρατηγικής του αυτοδυναμίας. Ο επικεφαλής της κυβέρνησης σε δημόσια συνομιλία του με τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα απέκλεισε την προοπτική συγκυβέρνησης με κάποιο από τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Ν.Δ., θεωρώντας ότι ανήκουν στο περιθώριο. «Σίγουρα δεν αποτελούν μέρος και δεν θα αποτελέσουν μέρος οποιασδήποτε δυνητικής άσκησης οικοδόμησης συνασπισμού στο μέλλον» επισήμανε για τους υπερκομματικούς σχηματισμούς, βάζοντας ψηλότερα τον πήχη -στην ουσία στο 37%-38%- για τη Ν.Δ. ενόψει των επόμενων εθνικών εκλογών.
Την επόμενη μέρα ανάλογο στίγμα έδωσε και ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης, που -μετά την είσοδο του Τραμπ στον Λευκό Οίκο- έχει πυκνώσει τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του. Χαρακτηρίζοντας πολύ σωστή την τοποθέτηση του πρωθυπουργού για τα υπερδεξιά κόμματα, σημείωσε ότι αυτά δεν έχουν κανένα κυβερνητικό περιεχόμενο.
Δεν λένε ακροδεξιούς τους ακροδεξιούς
Συνεργάτες του πρωθυπουργού, στο πλαίσιο συνομιλιών τους, εκτιμούν ότι ο δρόμος προς την αυτοδυναμία περνά μέσα από τον «επαναπατρισμό» των «αυθεντικών» ψηφοφόρων στη Ν.Δ. Όπως επισημαίνουν στην ΑΥΓΗ της Κυριακής, δεν μπορεί να προσπεραστεί το γεγονός ότι οι σχηματισμοί που κινούνται στα δεξιά της Ν.Δ. (Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής, Νίκη, Σπαρτιάτες) αθροίζουν ένα ποσοστό που υπερβαίνει το 20% (σ.σ.: 20,3% σύμφωνα με τη μέτρηση της Marc) και επιβεβαιώνει τη δεξιά στροφή της ελληνικής κοινωνίας.
Υπό αυτό το πρίσμα, όπως αναφέρουν, η κυβέρνηση οφείλει να αφουγκραστεί τις ανησυχίες των ψηφοφόρων αυτών -αρνούνται να τους αποκαλέσουν ακροδεξιούς- και να τους εξηγήσει ότι σε μία περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και οικονομικών αβεβαιοτήτων προέχει η πολιτική σταθερότητα.
Στόχος το 33% μέχρι την άνοιξη
Οι ίδιοι κύκλοι αντικρούουν τις εκτιμήσεις πολιτικών αναλυτών -που τις ασπάζονται και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα- ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας, ειδικά σε περιβάλλον εννεακομματικής ή δεκακομματικής Βουλής, κινείται στη σφαίρα της ουτοπίας. Θεωρούν ότι τα δεξιά ανοίγματα με «τις απαραίτητες δόσεις ρεαλισμού» του Κ. Μητσοτάκη θα αποφέρουν πολιτικά κέρδη. Μιλώντας δε με τη γλώσσα των ποσοστών, θέτουν στόχο μέχρι την άνοιξη να προσεγγίσει η παράταξη το 33% στις μετρήσεις προκειμένου να εμπεδωθεί στο εκλογικό σώμα η αντίληψη ότι μία τρίτη γαλάζια αυτοδυναμία είναι εφικτή.
Οι διαφωνίες από τους κεντρώους
Η αντίληψη ότι η δεξιά διαδρομή οδηγεί προς την αυτοδυναμία προκαλεί από επιφυλάξεις έως ανοιχτές διαφωνίες στους κόλπους των στυλοβατών της νεομητσοτακικής πτέρυγας που έχουν κεντρώα-εκσυγχρονιστική προέλευση.
Νιώθοντας τη μείωση της επιρροής τους στη νέα τακτική Μητσοτάκη -ουδείς άλλωστε συμφώνησε με την πρόταση Τασούλα για την Προεδρία της Δημοκρατίας- αφήνουν να διαρρεύσει στους κυβερνητικούς συντάκτες «ότι τις μεγάλες εκλογικές νίκες εξακολουθεί να τις δίνει το πολιτικό Κέντρο». Καταθέτουν την πολιτική εκτίμηση ότι αν ο Κ. Μητσοτάκης «αρχίσει να “νομιμοποιεί” την ατζέντα του Τραμπ, θα ρίξει νερό στον μύλο των κομμάτων που ασπάζονται τα δόγματα του Αμερικανού Προέδρου, χωρίς δισταγμούς και περιστροφές».
Ισχυρίζονται μάλιστα ότι το εγχώριο εκλογικό σώμα θα εκτιμήσει μια σαφή πολιτική και ιδεολογική απόσταση του Κ. Μητσοτάκη από τα κόμματα στα δεξιά του μόλις γίνει αντιληπτό «ότι κάποια από αυτά έχουν τις ευλογίες των ζάπλουτων της τραμπικής αυλής που οικοδομούν ένα διεθνές ακροδεξιό δίκτυο». Σε αυτό το φόντο, εστιάζουν στα κανάλια επικοινωνίας που έχει ανοίξει η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με την Αφροδίτη Λατινοπούλου.
Πιπιλή: Μπατάρουμε αρκετά προς τα δεξιά
Οι σχετικοί προβληματισμοί δεν ανιχνεύονται μόνο στα κεντρογενή στελέχη. Δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι η πρώην βουλεύτρια της Ν.Δ. Φωτεινή Πιπιλή -καραμανλικής προέλευσης- δήλωσε ότι την τρομάζει «όταν ένα κεντροδεξιό φιλελεύθερο κόμμα όπως είναι η Νέα Δημοκρατία αρχίζει να μπατάρει αρκετά προς τα δεξιά».
Οι πιο παρατηρητικοί μάλιστα δίνουν έμφαση στο γεγονός ότι την ώρα που ο Κ. Μητσοτάκης απέδιδε δίκιο στον Τραμπ ως προς την απαίτησή του από τα μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες, ο Κώστας Καραμανλής (σε παρουσίαση βιβλίου του Γιάννη Βαληνάκη) προέβαινε στη διαπίστωση ότι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ αμφισβητεί θέσφατα δεκαετιών της πολιτικής της Δύσης, όπως το απαραβίαστο των συνόρων.
Διγλωσσία για τις μετεκλογικές συμμαχίες
Τέλος, θεωρείται εξαιρετικά αμφίβολο αν η «στρατηγική της αυτοδυναμίας» λειτουργεί πειστικά για μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που εμφανίζουν δείγματα διγλωσσίας για τις μετεκλογικές συμμαχίες. Ο Δημήτρης Καιρίδης δήλωσε (Kontra) ότι σε περίπτωση που η Ν.Δ. δεν πετύχει την αυτοδυναμία, βλέπει το ΠΑΣΟΚ ως δυνητικό κυβερνητικό εταίρο και «όχι την ψεκασμένη Ακροδεξιά».
Αντίθετη άποψη διατύπωσε -στο ίδιο κανάλι- ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, υπογραμμίζοντας πως ο ίδιος δεν πάει «κλειστά στο παιχνίδι» και ότι η παράταξη πρέπει να είναι ανοιχτή προς όλες τις πλευρές διότι οι ψηφοφόροι της προέρχονται από όλους τους χώρους.
Στελέχη και παράγοντες του κυβερνώντος κόμματος πάντως υποστηρίζουν σθεναρά πως οι στόχοι της Ν.Δ. θα κατακτηθούν μέσα από την τιθάσευση της ακρίβειας και τη διαχείριση του αδιεξόδου επαγγελματικών κλάδων -όπως οι αγρότες- που στήριξαν μαζικά τη Ν.Δ. Μιλούν μάλιστα για αναζωπύρωση της λεγόμενης «κοινωνικής αντιπολίτευσης», με αφορμή και τη μεγάλη κινητοποίηση σήμερα στο Σύνταγμα, ώστε να πέσει φως στην τραγωδία των Τεμπών.
