Η αμφισβήτηση της ηλιθιότητας

Με τη φόρα που έχουν πάρει οι δημοσκόποι, σε λίγο τη βλέπω τη Νέα Δημοκρατία να ξεπερνά το 50%. Ειδικά με τον τρόπο που αντιδρά δημοσκοπικά η κοινή γνώμη μετά την αποκάλυψη κάθε σκανδάλου, τα ποσοστά του Κυριάκου Μητσοτάκη τα βλέπω να εκτοξεύονται σε νούμερα άπιαστα για τους αντιπάλους του αλλά και για την κοινή λογική. Γιατί, αν το καλοσκεφτείς, η ελληνική κοινωνία δείχνει να διψάει για σκάνδαλα και να εκστασιάζεται με παρακρατικές μεθόδους. Γιατί αν τις πάρεις τις δημοσκοπήσεις όπως και όποτε αυτές βγαίνουν στα κανάλια, θα δεις πως με την αποκάλυψη κάθε σκανδάλου να που έρχεται η Νέα Δημοκρατία και τσιμπάει και μια μονάδα.

Κάθε φορά που σκάει και μια σκοτεινή υπόθεση που εκθέτει το παρακράτος Μητσοτάκη όλο και ανεβαίνουν τα ποσοστά δημοφιλίας του ωτακουστή πρωθυπουργού, γεγονός που μαρτυρά τις τάσεις και τις προτιμήσεις ενός εκλογικού σώματος που αντιδρά θετικά σε ό,τι πιο αυταρχικά σάπιο έχει γνωρίσει η μεταπολιτευτική μας Δημοκρατία. Οι τάσεις δε είναι τόσο προκλητικά προκλητικές, που σε βάζουν στον πειρασμό της αμφισβήτησης. Σε προκαλούν να αμφισβητήσεις τις δημοσκοπήσεις. Σε προκαλούν να αμφισβητήσεις την κρίση του δείγματος της κοινωνίας που γουστάρει υποκλοπές, που φτιάχνεται με Πάτσηδες, που επικροτεί τις μίζες και τις αρπαχτές των Βρυξελών, που πάει και ψηφίζει αυτούς που τον αφήνουν με άδειο πορτοφόλι για να τον παραμυθιάσουν με κάτι επιδοματικά ψίχουλα που πριμοδοτούν την αισχροκέρδεια των λίγων και εκλεκτών.

Θα ήταν άκρως απογοητευτικά όλα αυτά αν ήταν αληθινά. Γιατί όσο και αν θέλουν να μας πείσουν πως ζούμε σε μια κοινωνία ηλιθίων, η πραγματικότητα σύντομα θα έρθει και θα τους αμφισβητήσει. Και αυτούς, και τα ποσοστά τους.