Διαγκωνίζονται οι ακροδεξιοί για το ποιος θα εμφανιστεί ακροδεξιότερος του άλλου ώστε να προσελκύσει τους πιο ακραία συντηρητικούς ψηφοφόρους του εκλογικού σώματος που, εκτός από ξερονήσια και εκτελεστικά αποσπάσματα και δημόσιους ανασκολοπισμούς, ονειρεύονται τώρα και χημικούς ευνουχισμούς για παιδοκτόνους, βιαστές, παιδοβιαστές και μαστροπούς ανηλίκων. Την αρχή έκανε την περασμένη εβδομάδα ο Κυριάκος Βελόπουλος, εισπράττοντας τις ιαχές και τις επευφημίες του ακροδεξιού όχλου. Ε, κάπου εκεί προβληματίστηκαν και θορυβήθηκαν κάποιοι στο εσωτερικό τής κατά τα άλλα φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας και είπαν ότι με αυτά τα ψηφαλάκια δεν είναι εποχές να παίζουμε, οπότε ας βγούμε κι εμείς να τα διεκδικήσουμε.
Το πήρε επάνω του λοιπόν ο υπουργός των Εσωτερικών, δηλώνοντας και αυτός υπέρ του χημικού ευνουχισμού, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι η πρότασή του πηγάζει από την άποψη ότι «οι εγκληματίες που τελούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και ειδικά κατά των ανήλικων η εμπειρία λέει ότι δεν αναμορφώνονται». Μέτρο που, όπως είπε ο κ. Βορίδης, θα εφαρμόζεται με τη συναίνεση βιαστών και παιδοβιαστών προκειμένου να επιτύχουν μικρότερες ποινές από τα δικαστήρια και πιο γρήγορη απόλυση υπό όρους από τις φυλακές. Τα είπε λοιπόν αυτά τα άκρως φιλελεύθερα ο υπουργός Εσωτερικών κι ακόμα να σχολιάσει τα λεγόμενά του το συνήθως λαλίστατο Μαξίμου, που δεν τολμά να σταθεί απέναντι στις ακροδεξιές απόψεις του ακροδεξιού υπουργού ο οποίος χαϊδεύει τα αυτιά του ακροδεξιού ακροατηρίου που η Νέα Δημοκρατία εκλογικά διεκδικεί.
Και στην τελική θα πουν πως και αλλού εφαρμόζεται αυτή η ποινή είτε υποχρεωτικά είτε με τη συγκατάθεση του καταδικασμένου, άρα νομιμοποιούνται να το προτείνουν και για την Ελλάδα, λες και το «αλλού» νομιμοποιεί το «εδώ» είτε ως ποινή είτε ως «θεραπεία». Μόνο λύση δεν είναι πάντως, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.