Η ΕΕ για να υπερασπίσει τα συμφέροντά της, πρέπει να κάνει βήματα εναρμόνισης και ενοποίησης. Τεράστιες τρύπες επιτρέπουν σε ανταγωνιστικές τράπεζες ή άλλες εταιρίες που παρέχουν τραπεζικές υπηρεσίες, να επωφελούνται από το έλλειμμα ενιαίων και συνεκτικών εποπτικών κανόνων, αποκομίζοντας ιδιαίτερα οφέλη, επεσήμανε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (ECON).
Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς στη συνεδρίαση της (ECON) στο Ευρωκοινοβούλιο, στη συζήτηση με θέμα «Τροποποίηση της οδηγίας 2013/36/ΕΕ όσον αφορά τις εποπτικές εξουσίες, τις κυρώσεις, τα υποκαταστήματα τρίτων χωρών και τους περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και σχετικούς με τη διακυβέρνηση κινδύνους, καθώς και τροποποίηση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ/Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσον αφορά τις απαιτήσεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, τον κίνδυνο προσαρμογής πιστωτικής αποτίμησης, τον λειτουργικό κίνδυνο, τον κίνδυνο αγοράς και το κατώτατο όριο κεφαλαιακών απαιτήσεων».
Εισηγητής και στους δυο φακέλους ήταν ο Ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών Jonás Fernández. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης ως Σκιώδης Εισηγητής εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς (The Left), σημείωσε μεταξύ άλλων:
«Συζητούμε ένα θέμα, την τροποποίηση δυο οδηγιών και ενός κανονισμού, που έχει πάρα πολύ έντονες τεχνικές πλευρές, αλλά και μια τεράστια σημασία: Θέλουμε να γίνουν βήματα στην ενοποίηση της εποπτείας, στους τομείς που καταπιάνεται ο Κανονισμός και αυτές οι δυο οδηγίες; Θέλουμε να γίνουν βήματα για να προχωρήσει η τραπεζική ενοποίηση;
Γιατί χρειαζόμαστε περαιτέρω εναρμόνιση των εποπτικών εξουσιών και των εργαλείων; Επειδή υπάρχουν φαινόμενα καταχρηστικής επιλογής ενός ευνοϊκότερου κανονιστικού και εποπτικού πλαισίου, από ομίλους τρίτων χωρών που παρέχουν τραπεζικές υπηρεσίες μέσα στην ΕΕ, με την εγκατάσταση υποκαταστημάτων σε χώρες που μπορεί να ασκηθεί αυτή η καταχρηστική επιλογή. Και αυτό, αυξάνει το εποπτικό έλλειμμα, αλλά αυξάνει και συστημικούς κινδύνους και απειλεί και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Και πλήττει και τον ισότιμο ανταγωνισμό στον τραπεζικό χώρο.
Ακριβώς λοιπόν επειδή είμαστε σε μια περίοδο με μεγάλες αναταράξεις και εξαιτίας του πολέμου και εξαιτίας της αύξησης του δημόσιου χρέους που απειλεί και τραπεζικά συστήματα σε ορισμένες χώρες, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να επιδιώξουμε, αξιοποιώντας και τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Κομισιόν, να κάνουμε κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση».
