Καθένας με την αγωνία του. Αυτή ήταν η εικόνα από τη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν χθες στη Μόσχα οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας και της Ελλάδας. Ο οικοδεσπότης Σεργκέι Λαβρόφ ήθελε να παρουσιάσει μια εικόνα της Ρωσίας ως δύναμης που υπερασπίζεται το δίκιο, τη νομιμότητα και τα συμφέροντά της έναντι μιας Ουκρανίας που έχει το “καπρίτσιο” να θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα παραβιάζει τους όρους της Συμφωνίας του Μινσκ. Και ο προσκεκλημένος Νίκος Δένδιας ήθελε να δείξει ότι ενημερώνει το σύμπαν για την τουρκική προκλητικότητα, ενώ παράλληλα φροντίζει για την ελληνική ομογένεια στην Ουκρανία.
Ενδιαφέροντα ήταν και τα λιγότερο... ηρωικά μηνύματα από τη Μόσχα. Όπως η διαβεβαίωση του Λαβρόφ ότι η Ρωσία είναι ένας αξιόπιστος εμπορικός εταίρος για την Ελλάδα, στέλνει κανονικά το συμπεφωνημένο φυσικό αέριο και χαίρεται για κάθε περαιτέρω σύσφιξη των οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών. Με δεδομένο ότι ακόμη δεν υπάρχει ουσιαστική αποκλιμάκωση της ουκρανικής κρίσης και παραμένει στο τραπέζι το θέμα της επιβολής κυρώσεων από την Ε.Ε. στη Ρωσία -εφόσον γίνει μια ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ή κάτι που θα ερμηνευτεί ως τέτοια-, η ανωτέρω δήλωση Λαβρόφ είναι, εκτός από δέσμευση, και προειδοποίηση. Ναι μεν οι Ρώσοι θέλουν να κρατήσουν τις στρόφιγγες ανοιχτές, αλλά αυτό εξαρτάται από τη στάση των Ευρωπαίων - και των Ελλήνων.
Η εξάρτηση της Ελλάδας από το ρωσικό αέριο είναι μεγάλη - αγγίζει και το 45% των συνολικών ενεργειακών αναγκών της χώρας. Έτσι, παρά τον νεόκοπο ατλαντισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να τάσσεται με το μέρος των πιο μετριοπαθών έναντι της Μόσχας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Δένδιας φρόντισε να υπογραμμίσει από τη Μόσχα ότι η Ελλάδα “ακούει με προσοχή τις αιτιάσεις της Ρωσίας για την ασφάλειά της” και επιμένει ότι πρέπει να γίνουν βήματα αποκλιμάκωσης. Πρόσθεσε δε πως “μια σύγκρουση στην Ουκρανία δεν θα είχε κανέναν νικητή”.
Μάλιστα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών επέλεξε όχι μόνο να αναφερθεί στη συμβολή της Ρωσίας στην ελληνική ανεξαρτησία -και στον “προκάτοχο του Λαβρόφ”, όπως θύμισε, Ιωάννη Καποδίστρια- αλλά και στην πιο σύγχρονη κοινή μας ιστορία των δύο κρατών: “Πολεμήσαμε στο ίδιο πλευρό κατά του ναζισμού” είπε.
Βεβαίως, μετά την ήττα του ναζισμού, οι δρόμοι των δύο χωρών χώρισαν. Κι όπως επισήμανε ο Δένδιας, η ελληνική εξωτερική πολιτική εδράζεται στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά και στην ιδιότητα της χώρας ως κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.
Για την Τουρκία
Για τον Δένδια, πάντως, το μείζον ήταν να μιλήσει στο πλάι του Λαβρόφ για την Τουρκία, να επισημάνει ότι “έχει ανυπόστατες και παράνομες αξιώσεις” και να απαντήσει στην αμφισβήτηση από την πλευρά της Άγκυρας σχετικά με την κυριαρχία των ελληνικών νησιών λόγω στρατιωτικοποίησης. Άφησε, μάλιστα να εννοηθεί ότι η Τουρκία αύξησε το τελευταίο διάστημα τις προκλήσεις της εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι η προσοχή όλων είναι στραμμένη αλλού. Στην Ουκρανία δηλαδή. Η έμμεση απάντηση του Λαβρόφ στον “αγαπητό Νίκο” ήταν να κάνει τα παράπονα στους συμμάχους του, “που φουσκώνουν τη φασαρία για τα δικά τους συμφέροντα” - την Ουκρανία εννοούσε κι αυτός. Επί των ελληνοτουρκικών, πάντως, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να βοηθήσει για τη διευθέτηση των διαφορών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στη βάση του Διεθνούς Δικαίου.
