Ένα το κρατούμενο: ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε πάνω του τα αίσχη του 2007 στην Ηλεία. Ανέλαβε την πολιτική ευθύνη. Να είμαστε καθαροί ως προς τα γεγονότα: όταν ο πρωθυπουργός χαρακτηρίζει ως «απαράδεκτη» την αναφορά του δημάρχου Σπάρτης Πέτρου Δούκα για τις φονικές πυρκαγιές της Ηλείας το 2007, μας λέει ότι δεν υπήρξαν σακούλες με τριχίλιαρα σε όποιον μιλούσε ελληνικά. Λέει δηλαδή πως δεν έχει συμβεί αυτό που όλοι ξέρουμε ότι έχει συμβεί! Και ότι όλα στην Ηλεία μετά τις φωτιές έγιναν νόμιμα!
Δεύτερο: σε άλλες περιόδους, που ο πρωθυπουργός θα ένιωθε ισχυρός, το θέαμα Λιβανού - Δούκα θα το ξεπερνούσε χωρίς παραιτήσεις. Τώρα όμως τρίζει η καρέκλα...
Τρίτο: τα χαχανίσματα των υπουργών και των πρώην υπουργών δείχνουν τον κυνισμό της εξουσίας και της σημερινής Ν.Δ. Δείχνει πώς σκέφτονται (πώς σκέφτεται και ο Μητσοτάκης): όλα αποτιμώνται σε ψήφους. Δεν υπάρχουν ζωές που χάθηκαν άδικα (49 μόνο στην Ηλεία, 84 συνολικά), αρχές, κανόνες, διαδικασίες, κράτος, κοινωνικές δομές. Το μόνο που τους νοιάζει είναι το πολιτικό κόστος. Και να εξαγοράσουν τα ψηφαλάκια.
Τέταρτο: η συζήτηση που πνίγηκε στα γέλια και στους χαρακτηρισμούς για «εποποιία» αναδεικνύει την μπόχα της κυβέρνησης. Είναι η ηθική έκπτωση και η αλαζονεία της ηγεσίας μιας παράταξης. Αριστοκράτες και γόνοι που δεν πιστεύουν στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Που χασκογελούν στη μνήμη των νεκρών.
Πέμπτο: στην ηθική τους έκπτωση έρχεται να προστεθεί και η πολιτική και κοινωνική υποκρισία τους. Δεκαπέντε χρόνια μετά τις φονικές πυρκαγιές από την Ηλεία έχουν να θυμούνται την «εποποιία» που «άλλαξε το παιχνίδι», επειδή εξαγόρασαν ψήφους. Αυτό όμως που τους πειράζει είναι όταν αποκαλύπτεται ή όταν τους λένε τι είδους πολιτικά όντα είναι. Αυτό δεν αντέχουν. Μπαίνουν σε τζιπάρες, φοράνε ακριβά κοστούμια, φανταχτερές γραβάτες, σινιέ παπούτσια, προσέχουν να είναι ασορτί ακόμα και η μάσκα για την Covid με το φόρεμα για να κρύψουν το βδελυρό εξουσιαστικό τους πρόσωπο.
Δεν έχουν πρόβλημα με τον παιδεραστή. Μόνο να μην αποκαλυφθεί. Ούτε να σκυλεύουν νεκρούς. Αρκεί να μην τους κατηγορήσουν γι’ αυτό. Φυσικά και εξαγοράζουν συνειδήσεις. Αλλά δεν θα το παραδεχτούν. Τέτοιοι είναι, αλλά δεν θέλουν να τους το λένε και δεν αντέχουν ούτε οι ίδιοι να το ομολογήσουν.
Ο φόβος τους είναι το φως και η αλήθεια.
