Πριν έναν χρόνο, και συγκεκριμένα στις 21 Μαΐου του 2020, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αναρτώντας ένα επικολυρικό βίντεο στο Twitter, διαβεβαίωνε τους πολίτες -που μόλις τότε έβγαιναν από την πρώτη καραντίνα- ότι «όπως κερδίσαμε τη μάχη της υγείας, θα κερδίσουμε και τη μάχη της οικονομίας». Η κοινωνία, τρομαγμένη και παγωμένη από τις πρωτόγνωρες συνθήκες, άκουγε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να διαφημίζει το σχέδιο «Γέφυρα» για την ανάταξη της οικονομίας, που είχε δεχθεί μόλις τα πρώτα πλήγματα από το πρώτο lockdown. Οι υποσχέσεις τού πρωθυπουργού, πολλές και άψογα σκηνοθετημένες στο διαφημιστικό σποτ του σχεδίου ύψους 24 δισ. ευρώ που υποτίθεται θα οδηγούσε τη χώρα στην «ασφάλεια του αύριο».
Πριν από έναν χρόνο ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε ρευστότητα στην αγορά και στήριξη της εργασίας προβάλλοντας το πρόγραμμα «Συν-Εργασία» -ναι, αυτό που εκμεταλλευόταν και ο Μένιος Φουρθιώτης-, που θα προστάτευε αποδοχές και θέσεις εργασίας. Αυτά υποσχόταν η κυβέρνηση πριν έναν χρόνο και σήμερα μοιάζουν περασμένα ξεχασμένα και όνειρα απατηλά, καθώς όλο το αφήγημα είχε από πέρυσι βασιστεί σε σαθρά θεμέλια και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε βιαστεί να πανηγυρίσει τη «νίκη της υγείας», καθώς η νίκη αποδείχθηκε πύρρειος, με απανωτές ήττες να ακολουθούν.
Οι ήττες που ακολούθησαν στη μάχη της υγείας με τα απανωτά lockdown είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά αρνητικών επιπτώσεων στην οικονομία που σε συνδυασμό με την άρνηση της κυβέρνησης να στηρίξει ουσιαστικά τους πληττόμενους από την κρίση, επιλέγοντας να σπαταλά πολύτιμους πόρους προς όφελος ημετέρων, γκρέμισαν τις όποιες ελπίδες για την πολυπόθητη γέφυρα που θα μας ένωνε με το αύριο. Και φτάσαμε έναν χρόνο μετά να αναπολούμε το χθες αντικρίζοντας ένα δυσάρεστο σήμερα και φοβούμενοι ένα ακόμη χειρότερο αύριο. Και όλα αυτά γιατί είχαμε έναν πρωθυπουργό που οι μόνες γέφυρες που φρόντισε να ρίξει ήταν προς συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.