Tα τραύματα της εποχής των Μνημονίων που δεν έκλεισαν ξανανοίγουν.
Όσες πληγές δεν πρόλαβαν να χαράξουν τα Μνημόνια, χαράσσουν με την ευκαιρία της πανδημίας οι κυβερνώντες.
Το μυαλό θολώνει στο σύντομο χρονικό διάστημα που χρειάστηκε το «επιτελικό κράτος» για να θέσει στις ράγες την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας με το πλέον ακραιφνές νεοφιλελεύθερο πρόσημο.
Κυβέρνηση μιας δράκας ολιγαρχών
Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης διαμορφώνεται με βάση τα συμφέροντα μιας δράκας ολιγαρχών του τόπου, που μετά από καιρό βρίσκονται και πάλι στο επίκεντρο της πολιτικοοικονομικής ζωής της χώρας.
Το δούναι και λαβείν μεταξύ των δύο μερών τούς εξασφαλίζει ασυλία προς το παρόν, σε σειρά έκνομων δραστηριοτήτων και αντιδημοκρατικών συμπεριφορών που προσβάλλουν βάναυσα τη δημοκρατία και το σύνταγμα.
Η μεσαία τάξη, που πίστεψε την οικονομική αναγέννηση που της υποσχέθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ακολουθεί με βήμα ταχύ τον δρόμο της φτωχοποίησης, χωρίς πλέον να της απομένουν χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούσαν από τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα.
Στο κρεβάτι του Προκρούστη η εργασία
Στο κρεβάτι του Προκρούστη μπήκαν από το πρώτο κιόλας διάστημα διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. τα εργασιακά δικαιώματα.
Τον Αύγουστο του 2019 ψηφίστηκε το πρώτο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης, που αφαιρούσε τον υποχρεωτικό όρο να υπάρχει δικαιολόγηση της απόλυσης εργαζομένου.
Από τότε μέχρι σήμερα σειρά αντεργατικών ρυθμίσεων έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή.
Πρόσφατα εκδήλωσε το ταξικό μένος της απέναντι στον κόσμο της εργασίας με την κατάργηση της αμοιβής των υπερωριών και για άλλη μια φορά ανέστειλε την αύξηση του κατώτατου μισθού παραπέμποντας ουσιαστικά το θέμα αυτό στις ελληνικές καλένδες.
Η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να μη σταματήσει εδώ!
Αλλά να προχωρήσει, ξηλώνοντας όσα εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει από τη σκληρή περίοδο των Μνημονίων και όσα ανακτήθηκαν στα τεσσεράμισι χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Επίθεση στη δημόσια Παιδεία
Για ατομικές ελευθερίες, ούτε λόγος! Διαμαρτυρία, διαφωνία για τα μέτρα της κυβέρνησης, απαγορεύονται διά ροπάλου. Όσοι θελήσουν να παραβλέψουν τον άτυπο νόμο «απαγορεύεται το εκφράζεσθαι, όταν δεν συμφέρει την κυβέρνηση», θα έρθουν αντιμέτωποι με τον Μ. Χρυσοχοΐδη και τα ΜΑΤ, που δεν θα διστάσουν να μετέλθουν όλων των μέσων για να τους εντοπίσουν, ακόμα και να μπουκάρουν στα σπίτια τους. Αδιάφορο για την κυβέρνηση ότι ο υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς παραμένει ασύλληπτος.
Στον τομέα της Παιδείας, η εισαγωγή 20.000 λιγότερων φοιτητών το 2021 στα ΑΕΙ και η εξίσωση ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα είναι άλλο ένα δείγμα οπισθοδρόμησης, ταξικού διαχωρισμού, αλλά και εύνοιας των ιδιοκτητών της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Στους παγκόσμιους πίνακες αξιολόγησης, τα δημόσια πανεπιστήμια κατέχουν τις πρώτες θέσεις και όχι τα ιδιωτικά.
Τα παιδιά οικογενειών που δεν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν, θα τους είναι ακόμα πιο δύσκολο με τη μείωση των θέσεων στα δημόσια πανεπιστήμια να εισαχθούν σε αυτά, ενώ οι φτωχοί οικονομικοί πόροι δεν θα τους επιτρέπουν την είσοδο στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια.
Η μόρφωση από εδώ και πέρα είναι για όσους διαθέτουν χρήματα, όχι για τους φτωχούς, έχουν αποφανθεί οι κυβερνώντες.
Το μείζον για την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι η παροχή καλύτερου επιπέδου Παιδείας, μέσω του ανταγωνισμού της ιδιωτικής και της δημόσιας Παιδείας, όπως προφασίζεται, αλλά η ικανοποίηση των αιτημάτων των ιδιοκτητών της ιδιωτικής εκπαίδευσης, που ήταν μεταξύ αυτών που στήριξαν αφειδώλευτα τη Ν.Δ. και τον πρόεδρό της για να γίνει πρωθυπουργός.
3.400 νεκρούς σε δύο μήνες
Η πορεία της χώρας στην καταπολέμηση της πανδημίας βαίνει άριστα. Με τον υπουργό Υγείας Βασίλη Κικίλια να δηλώνει πρόσφατα υπερήφανος από το βήμα της Βουλής για όσα κατάφερε η κυβέρνηση στον καιρό της πανδημίας. Το ότι μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες φτάσαμε να έχουμε πάνω από 3.400 νεκρούς δεν είναι ζήτημα. Ούτε αποτελεί πρόβλημα για τους «άριστους» κυβερνήτες μας το γεγονός ότι η χώρα μας βρίσκεται στη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρώπη στους θανάτους ανά 100.000 πληθυσμού μετά την Ιταλία.
Ούτε, φυσικά, θα υπάρξει απάντηση από το Μαξίμου γιατί στη λίστα αξιολόγησης της διαχείρισης της πανδημίας, που δημοσιεύει κάθε μήνα το πρακτορείο Bloomberg, η Ελλάδα σε παγκόσμια κλίμακα βρίσκεται στη χειρότερη θέση επιδημιολογικά, καθώς έρχεται 50ή ανάμεσα σε 53 χώρες, ξεπερνώντας μόνο το Περού, την Αργεντινή και το Μεξικό.
Στην ίδια λίστα, στον άξονα που αφορά το βιοτικό επίπεδο των πολιτών και συνυπολογίζει τα σκαμπανεβάσματα στην οικονομία και στην κοινωνική ζωή, η Ελλάδα φιγουράρει στη 10η χειρότερη θέση ανάμεσα σε 53 χώρες.
Και στους υπόλοιπους τομείς της οικονομικής-κοινωνικής ζωής τα δεδομένα δεν είναι καλύτερα. Το γκρίζο χρώμα των πρώτων μηνών διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. έχει δώσει πλέον τη θέση του στο μαύρο. Εικόνα που σφίγγει τις καρδιές των περισσότερων πολιτών.
Στο δυστοπικό τοπίο, δημιούργημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η κοινωνία πρέπει να αντιταχθεί. Κανένας πολίτης να μην ανεχθεί την αδικία, την καταπάτηση των δικαιωμάτων του, την καταστρατήγηση των ιδιωτικών του ελευθεριών, τη φτωχοποίησή του, τη λαμογιά και τον αμοραλισμό των οικονομικά ισχυρών, την ανηθικότητα που κανονικοποιείται σε πολλές εκφάνσεις της ζωής.
Η αδρανοποίησή μας απέναντι στις μισάνθρωπες πολιτικές της κυβέρνησης θα είναι η επόμενη ευκαιρία που θα αδράξει για να στρέψει το τιμόνι σε ακόμα πιο αυταρχικά μέτρα και μεγαλύτερη απαξίωση του συντάγματος, έως ότου η ζωή γίνει απολύτως αφόρητη. Θα τους το επιτρέψουμε να ηττηθούμε;
