ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ
Η εδραίωση του ελέγχου του κόμματός του στη "μετασυνεδριακή" εποχή της Ν.Δ. αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα στόχο του Κυρ. Μητσοτάκη μετά το ανακάτεμα της εσωκομματικής τράπουλας στο 10ο Τακτικό Συνέδριο, που ολοκλήρωσε τις εργασίες του την περασμένη Κυριακή αναδεικνύοντας μία ισχυρή "προεδρική" τάση, αλλά και αυτόνομους πόλους. Πρώτο τεστ για τον Κυρ. Μητσοτάκη αποτελεί η σημερινή συνεδρίαση της νέας Πολιτικής Επιτροπής για την εκλογή του νέου γραμματέα, αφού η -μοναδική- υποψηφιότητα του "μητσοτακικού" Λευτ. Αυγενάκη προκαλεί εντάσεις.
Χθες το απόγευμα, η Ν.Δ. ανακήρυξε τον βουλευτή Ηρακλείου και έμπιστο του Κυρ. Μητσοτάκη σε "μοναδικό υποψήφιο", αφού εν τέλει δεν υποβλήθηκε άλλη υποψηφιότητα. Ωστόσο, παρά τη "συμμαχία" Μητσοτάκη - Σαμαρά, για την υποψηφιότητα του Λευτ. Αυγενάκη έχουν εκδηλωθεί παρασκηνιακές αντιδράσεις, κυρίως από μερίδα "σαμαρικών", που κατηγορούν τον υποψήφιο γραμματέα ότι, ως βουλευτής της Δημοκρατικής Συμμαχίας της Ντ. Μπακογιάννη, ζητούσε... εισαγγελική παρέμβαση για τα οικονομικά της Ν.Δ.
Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, χθες εκδηλώθηκε και κίνηση για συλλογή υπογραφών κατά της υποψηφιότητάς του, η οποία, όμως, ματαιώθηκε εν τη γενέσει της. Σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο να εκδηλωθεί σήμερα αποδοκιμασία προς τον Λευτ. Αυγενάκη από μεγάλο αριθμό μελών της Πολιτικής Επιτροπής πιθανόν να οδηγήσει, κατά πληροφορίες, τον Κυρ. Μητσοτάκη στην απόφαση να μην στηθεί κάλπη -ώστε να αποφευχθούν τα "λευκά"- αλλά να εκλεγεί ο γραμματέας... διά βοής, με το σκεπτικό ότι είναι ο μόνος υποψήφιος -όπως είχε γίνει με την εκλογή του Ανδρ. Λυκουρέντζου.
Εύθραυστες ισορροπίες
Άλλωστε, παρά το γεγονός ότι η Ν.Δ. είναι παραδοσιακά ένα "προεδρικό" κόμμα -κάτι που επιβεβαιώθηκε και στις αρχαιρεσίες του συνεδρίου για την ανάδειξη των μελών της Πολιτικής Επιτροπής-, οι πονοκέφαλοι για τον Κυρ. Μητσοτάκη παραμένουν. Σύμφωνα με εκτιμήσεις έμπειρων κομματικών στελεχών, οι "προεδρικοί" αποτελούν πλέον το 55%-60% της νέας Πολιτικής Επιτροπής -αν συνυπολογιστούν και τα στελέχη της επιρροής της Ντ. Μπακογιάννη- ενώ το υπόλοιπο 40%-45% αποτελείται από διάφορες εσωκομματικές "φυλές", που κατάφεραν να καταγράψουν σοβαρές δυνάμεις και να εξασφαλίσουν ρόλο και λόγο στο κόμμα.
Για παράδειγμα, σε αυτόνομο εσωκομματικό πόλο αναδεικνύεται το δίδυμο Τζιτζικώστα - Παπαμιμίκου, αφού ο τέως γραμματέας συμμετείχε κανονικά στο συνέδριο, παρά την παραίτησή του από τη θέση του, αλλά και από μέλος του κόμματος. Σημαντική καταγραφή πέτυχε η "ακροδεξιά πτέρυγα" του αντιπροέδρου Αδ. Γεωργιάδη, διακριτό πόλο συνεχίζουν να αποτελούν και οι "σαμαρικοί" (με τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό να εμφανίζεται, στην ομιλία του, "δικαιωμένος" και να θέτει ως προτεραιότητα "να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ"), ενώ ενισχυμένη παρουσία στη νέα Πολιτική Επιτροπή εξασφάλισαν ο επίτροπος Δ. Αβραμόπουλος, ο Ν. Δένδιας, η Όλγα Κεφαλογιάννη κ.ά.
Σε... διαχρονικό πόλο της Ν.Δ. αναδείχθηκαν και οι "καραμανλικοί", αφού αρκετά στελέχη της νέας Π.Ε. αναφέρονται είτε στον πρώην πρωθυπουργό είτε στον Ευ. Μεϊμαράκη, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι το βράδυ του Σαββάτου ο Κυρ. Μητσοτάκης αναγκάστηκε να αλλάξει την πρότασή του για 100 αιρετά μέλη της Π.Ε. και να αυξήσει τον αριθμό κατά 50 μέλη. Έτσι η νέα Πολιτική Επιτροπή της Ν.Δ. περιλαμβάνει 150 αιρετούς και 150 αριστίνδην (πρώην πρόεδροι, βουλευτές, δήμαρχοι, περιφερειάρχες, περιφερειακοί σύμβουλοι κ.ά.).
Κοροϊδία με τη... "θητεία προέδρου"
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης, κατά την ομιλία του, "διαφήμισε" την πρωτοβουλία του να θεσπίσει πενταετή θητεία προέδρου, λέγοντας ότι είναι "ο πρώτος πρόεδρος που αυτοπεριορίζεται". Ωστόσο, στο καταστατικό δεν υπάρχει κανένας... περιορισμός, καθώς δεν διευκρινίζεται πουθενά ότι μετά το πέρας της πενταετίας ο πρόεδρος δεν μπορεί να διεκδικήσει νέα θητεία. Αναφέρεται μόνο ότι "η θητεία του προέδρου είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα εκλογής του".
Μ' άλλα λόγια, ο Κυρ. Μητσοτάκης όχι μόνο δεν περιόρισε τη θητεία του, αλλά... την επεξέτεινε χρονικά κατά έναν χρόνο. Τέλος, υιοθέτησε και την πρόταση Μεϊμαράκη, την οποία... απέρριπτε κατά την εσωκομματική κούρσα εκλογής αρχηγού, αφού περιόρισε τους εκλογείς προέδρου στα μέλη των κλειστών καταλόγων μελών του κόμματος αποκλείοντας τους -κατά Μεϊμαράκη- "περαστικούς".
