ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Εκεί που στα καυτά μέτωπα των οικονομικών απαιτήσεων των θεσμών άρχισε να επικρατεί ψυχραιμία και σοβαρότητα, ξαφνικά, σε πολιτικό επίπεδο, οι πιέσεις και οι απειλές κατά της χώρας μας φούντωσαν με νέα αφορμή τις μεταναστευτικές ροές. "Δεν κάνουν τίποτα οι Έλληνες και μας φορτώνουν πρόσφυγες" φωνάζουν (και μερικοί ουρλιάζουν). "Να τους πετάξουμε αμέσως έξω από τη συμφωνία Σένγκεν και να τους κλείσουμε τα σύνορα". Άγιε Σουλπίκιε, που λένε οι καθολικοί, τι υποκρισίες είναι όλες αυτές;
ΓΙΑΤΙ φεύγουν όλοι αυτοί οι δυστυχισμένοι άνθρωποι με τα μικρά παιδιά τους που βλέπουν για πρώτη φορά στη ζωή τους θάλασσα και παίζουν κορώνα - γράμματα τη ζωή τους περνώντας στην Ελλάδα για να πάνε κάπου στην Ευρώπη; Διότι γίνεται ένας αιματηρός βάρβαρος πόλεμος στις πατρίδες τους. Ποιος ευθύνεται για τους συγκεκριμένους πολέμους στο Ιράκ και στη Συρία; Βασικά οι Αμερικανοί, με τους Ευρωπαίους συνεργάτες τους, Άγγλους Γάλλους και λοιπούς λαφυραγωγούς. Τι πρέπει να γίνει για να σταματήσει αυτό το δράμα της προσφυγικής μετανάστευσης; Το πρώτο που απαιτείται είναι να γίνει ειρήνη στη Συρία και στο Ιράκ. Από ποιον εξαρτάται αυτή η ειρήνη; Είναι, για παράδειγμα, εσωτερικό θέμα της Συρίας και εμείς οι δημοκράτες της Ευρώπης δεν επεμβαίνουμε στα εσωτερικά των άλλων χωρών;
ΕΙΝΑΙ -ασφαλώς- πρώτα και κύρια θέμα των ΗΠΑ και των ακολούθων τους. Και είναι πρώτα θέμα των ΗΠΑ, διότι αυτές σχεδίασαν την "επιχείρηση άνοιξη" στη Συρία και, καθώς δεν υπήρχε αρκετός λαός να ανατρέψει τον Άσαντ, εξόπλισαν πυρήνες φανατικών τζιχαντιστών και παρακλαδιών τής Αλ Κάιντα για να το κάνουν. Στο σχέδιο αυτό μετείχαν απευθείας η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, με την Τουρκία που ήθελε να ελέγξει τα βόρεια σύνορα της Συρίας, στα οποία κατοικεί το κουρδικό στοιχείο. Γνωστά είναι όλα αυτά. Ναι, αλλά κάνουν τίποτα για να αντιμετωπίσουν το νέο τέρας που εξέθρεψαν στη Μέση Ανατολή, τους τζιχαντιστές; Τουλάχιστον οι ΗΠΑ φορτώνουν το πρόβλημα μόνο στην Ε.Ε.
ΣΤΙΣ σκακιέρες του Λευκού Οίκου και του Πενταγώνου τα μικρά πιόνια θυσιάζονται εύκολα, αρκεί τα υπόλοιπα να εξασφαλίζουν πλεονεκτήματα για τα συμφέροντά τους. Αν στη συνέχεια η παρτίδα δεν φαίνεται να κερδίζεται, ζητούν ισοπαλία και φορτώνουν τα βάρη σε άλλους. Αν ούτε αυτό μπορεί να γίνει, τότε κουνάνε τη σκακιέρα και χαλάει το παιχνίδι. Οι Αμερικανοί έχουν εγκλωβιστεί στο αίτημα να φύγει πρώτα ο Άσαντ και μετά το συζητάνε. Πλην όμως, στη φάση αυτή κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατο, αφού με την εμπλοκή της Ρωσίας η παρτίδα στη Συρία γέρνει υπέρ του καθεστώτος. Ας μην ξεχνάμε ότι οι ΗΠΑ λύνουν το πρόβλημά τους φορτώνοντάς το στην Ε.Ε.
ΦΩΝΑΖΕΙ κανείς κατά των Αμερικανών και τους Ευρωπαίων συμμάχων τους που δημιούργησαν το πρόβλημα; Σχεδόν κανείς! Η παρατεταμένη ευημερία και ειρήνη έχουν δημιουργήσει τις ψευδαισθήσεις κρατικής ευτυχίας. Μακριά από μας τα προβλήματα είναι τελικά η κυρίαρχη αίσθηση, ειδικά στις πλούσιες χώρες του Βορρά. Οι ιδρυτικές αρχές της Ε.Ε. για ειρηνική συμβίωση και συνεργασίες αδυνατίζουν διαρκώς. Η έλλειψη δημοκρατίας και τα περιορισμένα πλέον αισθήματα ομοσπονδιακής συνύπαρξης με ισότιμους όρους ατρόφησαν. Και όλα αυτά, τουλάχιστον εμείς οι Έλληνες, τα βιώσαμε στα πέντε χρόνια των τιμωρητικών μνημονιακών συνταγών.
ΤΟ ΕΙΡΩΝΙΚΟ του πράγματος αφορά τις λεγόμενες πολιτισμένες σκανδιναβικές χώρες και ιδιαίτερα τη Δανία, που συμμετείχε με ένοπλες δυνάμεις στις εκστρατείες στη Μέση Ανατολή. Και τώρα που μερικές εκατοντάδες πρόσφυγες φτάνουν στα εδάφη της, για να παραμείνουν όσο χρόνο χρειαστεί, κατάσχονται όλα τα ρευστοποιήσιμα περιουσιακά τους στοιχεία και αντικείμενα! Και αφού το κάνουν, τα νεοφιλελεύθερα ιερατεία, ακριβώς εκείνα που εξαπέλυσαν τις επιθέσεις για υποταγή της χώρας και εκδίωξης της πρώτης αριστερής κυβέρνησής της, τώρα βρήκαν νέο όπλο πίεσης, το προσφυγικό. Ούτε λίγο ούτε πολύ για όλα φταίει η Ελλάδα. Η Τουρκία, από την οποία περνάνε σχεδόν όλες οι προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη, δεν χρεώνεται ουσιαστικά καμία ευθύνη και περιμένει πρώτα τα 3 δισ. ευρώ για να κάνει κάτι. Η Ελλάδα όμως οφείλει όχι μόνο να υποδέχεται και να σώζει από τον πνιγμό τους πρόσφυγες, αλλά να τους κρατάει όλους εδώ! Μια χώρα σε παρατεταμένη οικονομική ύφεση, με διευρυμένη φτώχεια, να φορτωθεί τους πάντες και τελικά να παραδοθεί ή να διαλυθεί.
ΑΥΤΑ είναι τα νέα σενάρια. Θα ευδοκιμήσουν; Δύσκολη η απάντηση. Κάτι φαίνεται να κινείται από τις πρόσφατες αντιδράσεις του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Σε άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα «Le Monde» ο κ. Γιούνκερ υποστηρίζει πως στην προσφυγική κρίση οι χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - ξεκίνησαν μεταξύ τους μια «αρνητική σπείρα» με σκοπό να αποθαρρύνουν τους αιτούντες άσυλο να έρθουν στις χώρες τους. "Οι εθνικές κυβερνήσεις περιορίζουν το καθεστώς ασύλου ώστε να το καταστήσουν λιγότερο ελκυστικό από εκείνο της γειτονικής χώρας, ενώ οι πολιτικοί αξιωματούχοι τροφοδοτούν έναν λαϊκισμό που φέρνει μόνο οργή και όχι λύσεις" αναφέρει ο πρόεδρος της Κομισιόν.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ δεν είναι αν ο κ. Γιούνκερ προσεγγίζει το ζήτημα σωστά. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει εκ της θέσεώς του για να αλλάξουν τα πράγματα. Πάντως, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει, και σε αυτή την περίπτωση, να διεκδικήσει με πείσμα και επιχειρήματα το δίκιο της, γιατί το σχέδιο προσφυγική βόμβα είναι υπαρκτό.
