ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΤΣΗ
Έντεκα νομοθετικές πρωτοβουλίες που αποτελούν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης για το πρώτο εξάμηνο του 2016 παρουσίασε χθες ο πρωθυπουργός, κατά την εισήγησή του στο υπουργικό συμβούλιο. Πρώτη νομοθετική δράση της κυβέρνησης για το 2016 θα είναι όμως, όπως ξεκαθάρισε η Όλγα Γεροβασίλη, η συζήτηση και ψήφιση από τη Βουλή του πολυνομοσχεδίου που καταχρηστικά ονομάστηκε "παράλληλο πρόγραμμα". Το 2015 ήταν μια χρονιά εξαναγκασμένης πορείας. Η κυβέρνηση ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με τη διαπραγμάτευση μέσα σε ασφυκτικό πλαίσιο. Για το 2016 φιλοδοξεί να κάνει πράγματα.
Μια ματιά στον κατάλογο των νομοθετικών προτεραιοτήτων μαρτυρά ότι πρόκειται για φιλόδοξες ρυθμίσεις, με τις οποίες η χώρα θα μπορούσε κυριολεκτικά να "αλλάξει πίστα", να "κανονικοποιηθεί" σε ό,τι αφορά τη Δημόσια Διοίκηση, τη διαφάνεια στις κρατικές προμήθειες και συμβάσεις, ώστε να μην καταλήγουν λεόντειες εις βάρος του Δημοσίου, την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου κ.ά. Πρόκειται για πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να ισχύουν παγίως και που σε κάποια μορφή απαντώνται σε σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ο λόγος που τέτοια θέματα "αστικού εκσυγχρονισμού" δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ, ούτε καν από τους λεγόμενους "εκσυγχρονιστές", δεν είναι επειδή έτυχε, αλλά επειδή... πέτυχε. Δεν είναι η ανοργανωσιά και η κακοδαιμονία σύμφυτες με τη λειτουργία του ελληνικού κράτους. Είναι, αντιθέτως, καλά στημένες μηχανές, μέσω των οποίων το πελατειακό κράτος και η διαπλοκή εξασφάλιζαν την απρόσκοπτη αναπαραγωγή τους. Οι Ευκλ. Τσακαλώτος και Τρ. Αλεξιάδης έχουν περιγράψει με γλαφυρό τρόπο στη Βουλή το σύστημα των δεκάδων υπογραφών με τον οποίο γινόταν αυτή η δουλειά με πολλαπλή ομηρεία πολιτών και επιχειρήσεων.
Κάποιες άλλες από τις έντεκα πρωτοβουλίες, και ειδικά αυτές που αφορούν την κοινωνική οικονομία και την κοινωνική επιχειρηματικότητα, την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την αναπτυξιακή τράπεζα, εγγράφονται όχι στον αναγκαίο εκσυγχρονισμό του κράτους και των λειτουργιών του σε προοδευτική κατεύθυνση, αλλά δίνουν και το στίγμα της παρούσας κατεύθυνσης, φιλοδοξούν να αφήσουν αριστερό αποτύπωμα, αποτελούν εν τέλει πραγματικό "παράλληλο πρόγραμμα". Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί όμως μια σοβαρή φορολογική μεταρρύθμιση με κατευθυντήρια γραμμή την αναδιανομή και την επιβάρυνση των υψηλών εισοδημάτων, ούτως ώστε και οι κινήσεις που γίνονται να μην ανακυκλώνουν τη φτώχεια και να προκύπτει σαφώς η κοινωνική δικαιοσύνη ως προτεραιότητα της κυβέρνησης της Αριστεράς.
