Της ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Τα νιάτα εύκολα περνούν / μα πολλοί τα νοσταλγούν.
Τα νιάτα είναι πάντα όμορφα, θαρραλέα, με ιδιαίτερη δυναμικότητα και μεγάλη ικανότητα απορρόφησης των καινούργιων γνώσεων. Αποφασισμένα να κάνουν τα πάντα για να φτάσουν στον στόχο τους, διεκδικούν έντιμα και δυναμικά αυτά που θεωρούν δεδομένα για την καριέρα τους. Η συμπεριφορά τους σχετίζεται άμεσα με το ότι αυτοί εκπληρώσανε το δικό τους μέρος, στο συμβόλαιο που έχουν "υπογράψει" με τους γονείς τους. Αλλά ενώ φέρανε τα καλά πτυχία αδικήθηκαν, έμειναν χωρίς δουλειά και χωρίς μέλλον. Έχουν θέληση αλλά έχουν και άγχος! Έχουν αυτοπεποίθηση αλλά δεν έχουν λεφτά για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Είναι το μέλλον της χώρας αλλά δυστυχώς τα διώχνουμε. Τους κουνάμε ένα μαντίλι στο αεροδρόμιο ή στον σταθμό όταν φεύγουν. Μας πέφτει πολύ δύσκολο. Άλλα όνειρα είχαμε κάνει γι' αυτά τα παιδιά. Άλλο θέλαμε και άλλο μας βγήκε. Κρύβουμε τα δάκρυά μας, επειδή δεν θέλουμε να τους αποθαρρύνουμε. Δεν είναι όλοι αριστούχοι αλλά είναι τα παιδιά μας, που δεν θα είναι δίπλα μας όταν θα γεράσουμε και θα τους χρειαστούμε. Μας θλίβει που τα σπλάχνα μας αναγκάζονται να ξεσπιτωθούν για να έχουν ένα δικό τους μέλλον. Θα ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή εκεί, στα ξένα!
Σε δύο μέρες θα ψηφίσουμε και θα επιλέξουμε ποιος θα σταθεί στο τιμόνι της χώρας. Ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τη συμφωνία και τις υποχρεώσεις της. Αδύνατο σημείο φαίνεται να είναι οι νεαρές ηλικίες 18 έως 30, εκεί όπου στις προηγούμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταγράψει πολύ υψηλά ποσοστά. Αυτή η ομάδα δηλώνει, στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ότι δεν ενδιαφέρεται και μάλλον δεν περιμένει τίποτα από τις καινούργιες εκλογές. Κατά πάσα πιθανότητα θα προτιμήσουνε τη βόλτα ή τα μπάνια στη θάλασσα ή τη λευκή ψήφο! Προς το παρόν, η λευκή ψήφος δεν προσμετράται και αντιμετωπίζεται παρόμοια με την άκυρη κατά την κατανομή κοινοβουλευτικών εδρών. Η αποχή ενδέχεται να αποδειχθεί ο πιο καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος.
Με τα μέχρι τώρα δεδομένα προκύπτει ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος του σκληρού πυρήνα του «Όχι» και της απόρριψης του πολιτικού συστήματος προσανατολίζεται στην αποχή. Στο 36,13% διαμορφώθηκε η αποχή κατά τις βουλευτικές εκλογές (2015), ελαφρά μειωμένη από την αποχή στις εκλογές του Ιουνίου 2012 (37,51%) και αυξημένη συγκριτικά με την αποχή στις εκλογές Μαΐου 2012 (34,88%). Ο κ. Γ. Κατρούγκαλος δηλώνει ότι δεν ισχύουν τα περί διάλυσης της Βουλής αν τα λευκά ή η αποχή είναι πάνω από 50%! Τα λευκά προσμετρώνται στα άκυρα, με νόμο του 2006! Με το σύστημα αυτό, αν το πρώτο κόμμα πάρει μόνο το 15% από το σύνολο του εκλογικού σώματος, τότε, με αποχή στο 50%, το ποσοστό του πάει στο... 30%! και αν έχουμε και 20% λευκά από αυτούς που ψήφισαν, τότε βγαίνει με αυτοδυναμία! Άρα αποχή - λευκά - άκυρα ευνοούν το πρώτο κόμμα.
Τα νιάτα εύκολα περνούν / μα πολλοί τα νοσταλγούν. Φεύγουν σε άλλη γη σε άλλα μέρη, απογοητευμένοι και δυσαρεστημένου που η μάνα πατρίδα αδιαφορεί για την τύχη τους. Φεύγουν οικοδομώντας το δικό τους μέλλον έξω από τη χώρα μας. Τι θα επικαλεστούν για να δικαιολογήσουν την αδιαφορία τους για την ψηφοφορία; Κουράστηκαν να ακούσουνε ψέματα. Βαρέθηκαν να ακούνε ανέφικτες υποσχέσεις. Δεν πιστεύουν ότι υπάρχουν λύσεις για την κρίση. Η μάχη είναι κρίσιμη και κάθε ψήφος μετράει! Θα τους αφήσουμε να φύγουν; Δεν υπάρχουν ευήκοα ώτα για τα προβλήματά τους; Θλιβερό! Το πιο δυναμικό τμήμα της κοινωνίας μας σηκώνει τα χέρια του και δηλώνει αποχή! Οι πολιτικοί μας ανεβάζουν τους τόνους της αντιπαράθεσής τους. Ρίχνουν στη μάχη, τα κρυφά και τα ανοικτά τους χαρτιά. Δεν παρατηρούν πράγματι ότι οι νέοι τούς εγκαταλείπουν; Εμείς τι θα κάνουμε γι' αυτό το πρόβλημα;
