ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΝΕΦΕΛΟΥΔΗ
Η χώρα μας, με πρωταγωνιστή των εξελίξεων την Αριστερά, την Αριστερά της κοινωνίας, των ανθρώπινων αναγκών, της πράξης και του ριζοσπαστισμού, όπως όλα αυτά εκφράζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται στο επίκεντρο πολύ σοβαρών αλλαγών σε όλα τα πεδία. Η ίδια η Αριστερά, όπως ακριβώς περιγράφηκε βρίσκεται στο επίκεντρο αυτών των εξελίξεων, είναι ο πρωταγωνιστής.
Βρισκόμαστε στη νέα ιστορική φάση, όπου τα προτάγματα μιάς νέας αριστερής θεωρίας και πολιτικής θα πρέπει να έχουν στο κέντρο τους την αντιμετώπιση των κοινωνικών αναγκών στην πράξη, την αναδιαμόρφωση ενός νέου, συγκρουσιακού με το παρελθόν, μοντέλου παραγωγικής ανασυγκρότησης με άξονα τις κοινωνικές καινοτομίες, που θα στηρίζεται στο ενδογενές παραγωγικό δυναμικό.
Μια αριστερή θεωρία και πολιτική που, γειωμένη με το παρόν, θα διαμορφώνει με συνεκτικότητα το όραμα για την κοινωνία τού αύριο. Με άλλα λόγια, την Αριστερά του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό, με καθημερινές συγκρούσεις, με μικρές επαναστάσεις, στη σκέψη και στη δράση, με ριζικές ανατροπές σε σχέση με ό,τι μέχρι σήμερα συγκροτούσε το διεφθαρμένο κρατικοδίαιτο καπιταλιστικό πρότυπο που «άνθισε» σε όλους τους αρμούς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.
Αυτή η Αριστερά, αυτό το νέο όραμά της, δεν μπορεί παρά να εκφραστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, που προβάλλει ως η μόνη ελπίδα στην χαραμάδα των δυσμενών διεθνών και ευρωπαϊκών συσχετισμών, που από κυβερνητικές θέσεις και μέσα από τις πρόσφατες δραματικές εξελίξεις αναδεικνύεται σε πόλο και σημείο αναφοράς για αλυσιδωτές ανατροπές τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο ευρωπαϊκό πεδίο.
Όλα τα παραπάνω περιγράφουν και το διακύβευμα των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου.
Από τη θεωρία στη πράξη για την Αριστερά στον χώρο της εργασίας
Αυτές οι μικρές επαναστάσεις στη καθημερινότητα, το άλλο ήθος και ύφος της Αριστεράς, σε αυτούς τους 7 μήνες της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώθηκαν ανάγλυφα και στον χώρο του υπουργείου Εργασίας, στον χώρο του Αρμαγεδδώνα των εργασιακών σχέσεων και στα ερείπια που άφησε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου.
Τι παραλάβαμε;
Διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, απλήρωτους για πάνω από ένα χρόνο εργαζόμενους, εργαζόμενους εγκλωβισμένους σε επιχειρήσεις που έχουν κλείσει, εργαζόμενους που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη επειδή οι εργοδότες χρωστούν εκατομμύρια στους ασφαλιστικούς οργανισμούς, ανέργους που ήταν ενταγμένοι σε προγράμματα κατάρτισης και ήταν απλήρωτοι από το υπουργείο, προγράμματα κατάρτισης να είναι «στοχευμένα» στην εξυπηρέτηση φίλιων προς την προηγούμενη κυβέρνηση συμφερόντων, ένα υπουργείο με απαξιωμένο προσωπικό, αφού οι περισσότερες από τις εργασίες του ανετίθεντο με απευθείας - αναθέσεις, συμβάσεις σε «φίλιες» και πάλι εταιρείες, τα οργανογράμματα του κ. Μητσοτάκη να εξυπηρετούν όχι τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα, αλλά την εξυπηρέτηση της εισβολής του ιδιωτικού τομέα στις υπηρεσίες του Δημοσίου, ακραίες περιπτώσεις καταγγελιών διαφθοράς σε μεγάλους ασφαλιστικούς φορείς, απώλειες χρημάτων από λανθασμένες επιλογές κατάθεσης των ταμειακών διαθεσίμων μερικών ταμείων με πολύ χαμηλά επιτόκια και κυρίως μια εικόνα του υπουργείου που μόνο υπουργείο Εργασίας δεν ήταν, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι μόλις το 2014 το υπουργείο αυτό συμφώνησε μέσω του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας στην αποδοχή και νομιμοποίηση των ομαδικών απολύσεων στη χαλυβουργεία Μάνεση. Να σημειωθεί, τέλος, ότι ήταν έτοιμες οι σχετικές μελέτες για την καθιέρωση των ομαδικών απολύσεων και την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, παρ' όλες τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του πρώην υπουργού Βρούτση.
Τα πεπραγμένα της αριστεράς στο υπουργείο:
* Αποκαταστήσαμε στα μάτια του κάθε εργαζόμενου την αξιοπιστία του υπουργείου ως χώρου υποστήριξης των εργαζομένων και των εργασιακών σχέσεων, ένα υπουργείο ανοιχτό στα συνδικάτα, στα σωματεία και στον κάθε πολίτη που αδικείται ή έχει το όποιο πρόβλημα.
- Επανεκκινήσαμε «ξεχασμένα» κονδύλια, δεκάδων εκατ. ευρώ που απευθύνονται στους εγκλωβισμένους ή απολυμένους εργαζόμενους για την ενίσχυσή τους και την επανένταξη στην αγορά εργασίας με εγχειρήματα κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Εδώ η νέα διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα τροποποιήσει τον οδηγό εφαρμογής έτσι ώστε οι περισσότεροι πόροι να κατευθύνονται σε κεφάλαιο κίνησης για νέες επιχειρήσεις, αυτές οι πρωτοβουλίες αφορούν τους πρώην εργαζόμενους του Κατσέλη, του Φωκά, της ΣΠΡΙΝΤΕΡ, των απολυμένων από τα ΜΜΕ, του σούπερ μάρκετ Λάρισα και έπονται και άλλοι.
* Απλουστεύσαμε τις διαδικασίες για να δίνονται άμεσα τα επιδόματα αφερεγγυότητας σε απολυμένους εργαζόμενους από επιχειρήσεις που κλείνουν.
* Ενεργοποιήσαμε την τριμερή-συμφιλιωτική διαδικασία μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων για την αντιμετώπιση απολύσεων, ομαδικών ή ατομικών, καθυστερήσεις 15μηνες και πλέον τις περισσότερες φορές, στην καταβολή δεδουλευμένων, τρομοκράτηση εργαζομένων, επιβολή της εκ περιτροπής εργασίας και όλες τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες. Μάλιστα σχεδιάζουμε στο νέο οργανόγραμμα του υπουργείου, στην επόμενη φάση της διακυβέρνησης της Αριστεράς, μετά τις 20.9 να συστήσουμε ειδική υπηρεσία δωρεάν νομικής υποστήριξης των εργαζομένων για τη δικαστική υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Στο πλαίσιο αυτών των διαδικασιών πραγματοποιήσαμε περίπου 100 τέτοιες τριμερείς διαδικασίες, που πράγματι οι πιο πολλές είχαν αποτέλεσμα, γιατί και οι εργοδότες καταλαβαίνουν ότι τώρα πια, με την Αριστερά στην κυβέρνηση, εφαρμόζονται όλες οι ελεγκτικές διαδικασίες μέσω του ΣΕΠΕ και της ΕΥΠΕΑ, άρα δεν μπορούν να αυθαιρετούν πια.
* Σηκώσαμε χρονίζουσες υποθέσεις από δεκαετίες «ξεχασμένες», για να παίζονται παιχνίδια πολιτικά και εργολαβικά, όπως την υπόθεση των κατοικιών του Ολυμπιακού χωριού. Η νέα κυβέρνηση, με βάση τις σχετικές αποφάσεις αρμόδιων επιτροπών του υπουργείου, θα αναλάβει όλες τις νομικές δεσμεύσεις για τις οριστικές παραχωρήσεις στους δικαιούχους που εκκρεμούν από το 2004.
* Αναδιοργανώσαμε το ΣΕΠΕ, που τώρα πια επιδιώκουμε να κάνει στοχευμένους ελέγχους και όχι «χύδην». Έγιναν στο πλαίσιο αυτό 15.000 έλεγχοι, επιβλήθηκαν πρόστιμα ύψους 38 εκατ. ευρώ.
* Ανασύρθηκαν παγωμένες εντολές ελέγχου για χρονίζουσες καταγγελίες σκανδάλων κυρίως για την παλαιά διοίκηση του ΙΚΑ και εστάλησαν στον υπουργό κατά της διαφθοράς και στο Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιων Διοίκησης.
* Παραπέμπονται στον εισαγγελέα όλες οι υποθέσεις υπέρογκων χρεών διαφόρων επιτήδειων για χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία και το Δημόσιο, όπως είναι η περίπτωση της ΕΛΠΑ.
* Ενεργοποιήθηκαν όλες οι διαδικασίες για την αντιμετώπιση της χρονίζουσας καθυστέρησης στην πληρωμή ανέργων δικαιούχων προγραμμάτων κατάρτισης, πληρώθηκαν ήδη 75.000 άνεργοι για προγράμματα του 2013 και του 2014, ενώ προωθούνται νέες πληρωμές. Παράλληλα, ενεργοποιήθηκαν πληρωμές ακόμα και του περίφημου «κοινωνικού μερίσματος» του Σαμαρά, που το success story του είχε αφήσει απλήρωτο για ένα χρόνο, ενεργοποιήθηκαν πόροι για καθυστερούμενα προγράμματα φτώχειας, μετά από επανέλεγχο για την αρτιότητά τους, ανανεώθηκε το πρόγραμμα υποστήριξης των πρώην εργαζομένων της Αλλαντοποιίας Θράκη με άλλα 600 εκατ. ευρώ.
* Επανατοποθετήθηκαν στις προηγούμενες θέσεις όλοι οι χιλιάδες διαθέσιμοι του υπουργείου και των φορέων του.
* Κόπηκε ο ομφάλιος λώρος της διαπλοκής της προηγούμενης κυβέρνησης με τις απευθείας αναθέσεις (4 εκατ. ευρώ τη διετία 2013-2014) και όλες οι εργασίες γίνονται κατά προτεραιότητα από τις υπηρεσίες.
* Πετύχαμε (σύμφωνα με τα στοιχεία του Εργανη) ρεκόρ 10ετίας για το πρώτο εξάμηνο του 2015 στο ισοζύγιο της ροής της μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα με θετικό ισοζύγιο (προσλήψεις-απολύσεις) 190.000 προσλήψεις.
Συμπέρασμα
Όλα αυτά και πολλά άλλα αποτελούν τις δικές μας μικρές επαναστάσεις, τις δικές μας μικρές διεισδύσεις από τη χαραμάδα της αξιοποίησης ακόμα και αυτού του θεσμικού πλαισίου για να κάνουμε πράξη το άλλο ήθος και ύφος της Αριστεράς στον χώρο της εργασίας. Κόντρα στον καιρό, κόντρα σε παρακμιακές αλλά και έντονα ταξικές αντιπαραθέσεις. Μείναμε σταθεροί στις επιλογές μας και προχωράμε.
Γι' αυτό ακριβώς, γι' αυτή την Αριστερά της δημιουργίας, των σαφών ταξικών επιλογών, αυτές οι εκλογές πρέπει να πάρουν έναν χαρακτήρα δημοψηφίσματος, για να υποστηριχθεί το έργο που μέχρι σήμερα έγινε στο 7μηνο της διακυβέρνησης, για να συνεχιστεί η προστασία των εργαζόμενων, για να γιορτάζουμε κάθε μέρα, κάθε λεπτό, μικρές καθημερινές νίκες. Αυτός είναι ο δημοκρατικός δρόμος, της πράξης, για τον σοσιαλισμό, για την ευημερία, που μόνο με κοινωνικούς αγώνες μπορεί να ενισχυθεί.
