Του Μιχάλη Βασιλάκη*
Ιανουάριος - Αύγουστος 2015, ένα επτάμηνο του πιο πυκνού πολιτικού χρόνου στην νεότερη ελληνική Ιστορία σε γεγονότα και εξελίξεις. Στις 25 Ιανουαρίου αναδεικνύεται η πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ιστορία της χώρας και της Ευρώπης και έξι μήνες μετά ανατρέπεται εκ των ένδον, με άθλιες ίντριγκες και απολίτικες συνδικαλιστικές μεθοδεύσεις που παραπέμπουν στις πιο σκοτεινές περιόδους της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος. Το μέτωπο της Αριστεράς προσφεύγει έτσι αναγκαστικά στο λαό ζητώντας την εκ νέου λαϊκή και κοινοβουλευτική νομιμοποίηση της κυβέρνησής του.
Στις 12 Ιουλίου, μέσα στις γνωστές συνθήκες πολιτικής του αιχμαλωσίας, στην οποία υποχρεώθηκε και από τμήματα του κόμματος του, ο Τσίπρας, με την ευθύνη του ως πρωθυπουργός μιας χώρας και ενός λαού, υπογράφει τη συμφωνία - συνθηκολόγηση. Είναι το μέγιστο που επιτρέπουν οι συσχετισμοί δύναμης και το επίπεδο της ταξικής πάλης τόσο μέσα όσο και έξω από τη χώρα.
Η συμφωνία και η ταξική πάλη
Είναι Μνημόνιο, πανηγυρίζει το μέτωπο του «Ναι» γιατί θέλει να τη διαχειριστεί και να τη μετασχηματίσει σε Μνημόνιο αποικιοκρατούμενης χώρας.
Είναι Μνημόνιο και ήττα, διατυμπανίζουν οι κάθε λογής φορείς της παγκόσμιας ήττας του κομμουνιστικού κινήματος, που δεν θέλουν και δεν μπορούν να χειραφετηθούν από αυτή.
Τι είναι λοιπόν;
Η συμφωνία και η πεντάμηνη διαπραγμάτευση και η ταξική σύγκρουση της αριστερής κυβέρνησης με όλες τις δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης αντίδρασης στην Ελλάδα, την Ευρώπη και στον κόσμο αποτελούν ενιαίο σύνολο.
Σαν τέτοιο σύνολο είναι μια σημαντική ιδεολογική και πολιτική νίκη της Αριστεράς και της χώρας, με καίριες θετικές επιδράσεις στις εξελίξεις στον ευρύτερο γεωπολιτικό της χώρο.
- Για πρώτη φορά στα επτά χρόνια της κρίσης η χώρα απέκτησε οντότητα ανεξάρτητου έθνους κράτους και όχι θλιβερού ζήτουλα και θλιβερής αποικίας.
- Η χώρα χειραφετήθηκε από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που τη χρησιμοποιούσαν ως υπομόχλιό τους και ως μέσο και όργανο της οικονομικοπολιτικής αποσταθεροποίησης στον ευρωπαϊκό και ευρύτερο γεωπολιτικό της χώρο.
- Ανταποκρίθηκε στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο γεωπολιτικό της ρόλο, αποφορτίζοντας τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που μπορούσαν να εξελιχθούν μέχρι και σε θερμό πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης.
Εκτός των άλλων, συνέτριψε και την εμφυλιοπολεμική ιδεολογία και ιδεοληψία ως πρωταρχικού παράγοντα καθορισμού των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, απελευθερώνοντας την ταξική πάλη και τον ρόλο της στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Αντέστρεψε και το βρόμικο '89 ξεπλένοντας τον ιδεολογικό και πολιτικό λεκέ του που η Αριστερά κουβάλαγε από τότε.
Η συμφωνία είναι μεταξύ αντίπαλων στρατοπέδων και όχι ομοϊδεατών και έχει εν δυνάμει συγκρουσιακό χαρακτήρα. Θα είναι η ταξική πάλη και το πολιτικό της επίπεδο που θα καθορίσουν την κατεύθυνση και το περιεχόμενο της.
Η εκλογική μάχη και η συμφωνία
Η συμφωνία μπορεί να μετασχηματιστεί σε Μνημόνιο και ήττα αναπαράγοντας τα ίδια αδιέξοδα αν η πολιτική ηγεμονία των εξελίξεων και ο καθορισμός της πολιτικής ατζέντας περάσουν στις δυνάμεις της κλεπτοκρατίας, της διαφθοράς και της υποτέλειας με την πολιτική αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι και το κεντρικό επίδικο στην εκλογική μάχη στις 20 Σεπτεμβρίου.
Απολύτως αναγκαία συνθήκη για προοδευτική δημοκρατική διέξοδο αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων όχι απλά η διασφάλιση της πολιτικής ηγεμονίας του ΣΥΡΙΖΑ στον καθορισμό των πολιτικών εξελίξεων και της πολιτικής ατζέντας, αλλά η αποφασιστική ενδυνάμωσή της. Τίποτε δεν είναι δοσμένο, καθώς στη μάχη πλαγιοκόπησης του ΣΥΡΙΖΑ, εγκλωβισμού και παγίδευσής του μπήκαν και καινούργιες πολιτικές εφεδρείες που συγκροτήθηκαν στην διάρκεια της πεντάμηνης σύγκρουσης.
Η συντριπτική εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε δημοκρατικού προοδευτικού ανθρώπου, κάθε κομμουνιστή και επαναστάτη. Είναι η τελευταία ευκαιρία της αριστεράς να χειραφετηθεί από την παγκόσμια ήττα της, να ανταποκριθεί στην ιστορική της υποχρέωση, να ξαναγίνει η ελπίδα και η νιότη του κόσμου.
Η θέση του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου
Το ΕΑΜ δεν υπήρξε ποτέ συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως δεν κράτησε αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έδωσε σημαντικές πολιτικές μάχες με τον ΣΥΡΙΖΑ ή πλάι στον ΣΥΡΙΖΑ με τις δικές του θέσεις.
Θα είχε σημασία και ακόμη για τη συγκυρία η αναφορά της θέσης μας για το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ, όμως δεν το ιεραρχούμε ως πολιτική προτεραιότητα, γιατί δεν θέλουμε να κρατήσουμε καμιά πισινή στην εξαιρετικής σημασίας μάχη που είναι μπροστά μας. Η πολιτική μας προτεραιότητα είναι η μάχη για τη συντριπτική εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και η διασφάλιση της πολιτικής του ηγεμονίας στις εξελίξεις.
Δεν φοβόμαστε ακόμη και την ήττα όχι την εκλογική, αλλά την πολιτική. Θα την αντιμετωπίσουμε και θα απολογηθούμε γι' αυτή. Αυτό όμως που ποτέ δεν θα κάνουμε είναι να γίνουμε πολιτική εφεδρεία των συμμοριών της αστικής τάξης. Να προκαλέσουμε την ήττα για να διαχειριστούμε ως πολιτικές ύαινες τα αποφάγια των λιονταριών και των τίγρεων.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ - ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.
* Ο Μιχάλης Βασιλάκης είναι γραμματέας του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ). Το ΕΑΜ συγκροτήθηκε το 1985 στην περιοχή της Αχαΐας - Δυτικής Ελλάδας και στις προσεχείς εκλογές υποστηρίζει ΣΥΡΙΖΑ. Σ' αυτό ανήκε και ο Ν. Τεμπονέρας. Το παρόν κείμενο είναι απόσπασμα ευρύτερης ανάλυσης που δημοσιεύεται στο ιστολόγιο: https://eamgr.wordpress.com
