ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
«Όχι» στους εκβιασμούς των δανειστών αλλά και στο πολιτικό εκείνο σχέδιο που αποσκοπεί στην ταπείνωση όχι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης -αυτό θα ήταν το λιγότερο- αλλά και στην ταπείνωση ενός ολόκληρου λαού που έχει υποφέρει τα τελευταία τέσσερα - πέντε χρόνια, είπε χθες ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην ομιλία του ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κυβερνώντος κόμματος, με τη συμμετοχή και της Πολιτικής Γραμματείας.
Στα παραπάνω σχέδια η κυβέρνηση θα αντιτείνει τον δικό της οδικό χάρτη για έξοδο από την κρίση σε αυτήν την τελική ευθεία των διαπραγματεύσεων, όπως περιέγραψε την τρέχουσα φάση ο Αλέξης Τσίπρας, με σαφή εντολή τον τερματισμό της λιτότητας. Όμως, η λέξη που χρησιμοποιήθηκε πιο συχνά από άλλες -πέντε φορές για την ακρίβεια- ήταν η λέξη "τετραετία". Με τον πρωθυπουργό να υπογραμμίζει ότι του δόθηκε εντολή τετραετίας και θα την αξιοποιήσει, προκειμένου να αλλάξει εικόνα η χώρα.
"Πήραμε την ευθύνη"
Αναλυτικά, ξεκίνησε την ομιλία του υπογραμμίζοντας: «Γνωρίζαμε πολύ καλά τα μεγάλα προβλήματα, αλλά κάναμε μια γενναία πολιτική επιλογή, να διεκδικήσουμε στην πιο δύσκολη στιγμή για τη χώρα και για τους πολίτες της να αναλάβουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης. Και επιδιώξαμε να αναλάβουμε αυτή την ευθύνη καθώς βλέπαμε ότι κάθε μέρα που περνούσε με την προηγούμενη κυβέρνηση η χώρα βυθιζόταν ολοένα και πιο βαθειά στο μνημονιακό καθεστώς».
Στο σημείο αυτό ο πρωθυπουργός επέκρινε την προηγούμενη κυβέρνηση γιατί είχε βάλει την υπογραφή της κάτω από 3% πρωτογενές πλεόνασμα για το τρέχον έτος, άρα 5,5 δισ. μέτρα, τα οποία θα υλοποιούσε μόνο με συρρίκνωση της Δημοκρατίας και έξαρση του αυταρχισμού, όπως είπε.
Σημαντικός όμως και ο απολογισμός των πέντε πρώτων μηνών της διακυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ: Νόμος για την ανθρωπιστική κρίση, μέτρο 100 δόσεων, επαναλειτουργία της ΕΡΤ, επαναπρόσληψη σχολικών φυλάκων και καθαριστριών, κατάργηση του πεντάευρου στα νοσοκομεία, αποκατάσταση της νομιμότητας στον χώρο των ΜΜΕ, εξυγίανση του ποδοσφαίρου, αποσυμφόρηση φυλακών και, μόλις, νόμος για την απόδοση ιθαγένειας.
Κανένα όμως από τα παραπάνω μέτρα δεν... χαρίστηκε, αντιθέτως κάθε ένα από αυτά ήταν και μια σκληρή μάχη απέναντι στο κατεστημένο του Μνημονίου, όπως επί λέξει είπε ο πρωθυπουργός. Εξάλλου «κάθε μας βήμα θα είναι μια μάχη», προειδοποίησε συμπληρωματικά.
«Δύναμή μας, ο λαός»
«Είναι όμως δική μας ευθύνη και καθήκον να σηκώσουμε αυτό το βάρος και θα το κάνουμε με αποφασιστικότητα και επιμονή όσο η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα στηρίζει τις προσπάθειές μας, όσο θα είναι δίπλα μας και θα μας εμπιστεύεται» τόνισε, ενώ αναγνώρισε ότι «σε αρκετά έχουμε μείνει πίσω όχι όμως με αποκλειστική δική μας ευθύνη», προσδιορίζοντας έτσι, εμμέσως, και τους τομείς στους οποίους θα ρίξει στο εξής βάρος η κυβέρνηση (παράλληλα με τη διαπραγμάτευση ασφαλώς). Πρόκειται για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και το μέτωπο κατά της διαφθοράς και, σε τελική ανάλυση, για τη μεταβίβαση εξουσιών στον λαό και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας (στο σημείο αυτό ζήτησε τη συμβολή των βουλευτών).
Ήρθε η ώρα να πληρώσει η ολιγαρχία
Αναλυτική, εν συνεχεία, η αναφορά - ενημέρωση που έκανε για τις διαπραγματεύσεις, με την επισήμανση ότι η Αθήνα αναζήτησε τη φόρμουλα εκείνη που θα επιλύει το πρόβλημα χρηματοδότησης, χωρίς όμως να γονατίζουν μισθωτοί και συνταξιούχοι. Αλλά, αντί άλλης πρότασης, οι δανειστές επιμένουν στην περικοπή συντάξεων, οι δραματικές αυξήσεις στον ΦΠΑ και δη στο ηλεκτρικό ρεύμα -γεγονός που συνιστά στην πραγματικότητα μορφή περικοπής του πραγματικού εισοδήματος-, κατάργηση του ΕΚΑΣ κ.ά. Σε αυτό ακριβώς το σημείο ο Αλέξης Τσίπρας έκανε και δύο κρίσιμες παρατηρήσεις: Πρώτον, ότι οι εταίροι ζητούν νέες θυσίες από τους Έλληνες συνταξιούχους παρά τα όσα υπέστησαν την προηγούμενη πενταετία και παρά το γεγονός ότι τα δύο τρίτα αυτών ζουν κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας. Και δεύτερον, ότι η άλλη πλευρά αρνήθηκε ακόμη και τα ισοδύναμα μέτρα που της προτάθηκαν!
Ωστόσο -και αυτή ήταν μια αναφορά που καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ- «το ποιος θα πληρώσει τους φόρους είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης γιατί έχει έρθει η ώρα σε αυτόν τον τόπο την κρίση να την πληρώσει η ολιγαρχία και όχι ο κόσμος της εργασίας, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι αυτοαπασχολούμενοι».
Σχέδιο ταπείνωσης του λαού
«Η εμμονή των θεσμών σε ένα πρόγραμμα περικοπών που έχει πασιφανώς αποτύχει, καθώς και η επιμονή σε μέτρα που γνωρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν αποδεκτά, δεν μπορεί να αποτελεί απλώς ένα λάθος ή να επιβάλλεται από υπερβάλλοντα ζήλο» παρατήρησε ο πρωθυπουργός, χαρακτηρίζοντας ως πιθανότερη εκδοχή να εξυπηρετούνται πολιτικές σκοπιμότητες, καθώς και ένα πολιτικό σχέδιο για την ταπείνωση όχι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και την ταπείνωση ενός ολόκληρου λαού που έχει υποφέρει τα τελευταία τέσσερα - πέντε χρόνια, και μάλιστα χωρίς δική του ευθύνη.
Φαίνεται -συνέχισε- ότι το πιθανότερο είναι πως θέλουν να δοθεί με σαφήνεια το μήνυμα τόσο στον ελληνικό λαό όσο όμως και στους άλλους λαούς της Ευρώπης ότι η λαϊκή επιλογή δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Και ότι νόμος και αξία κυρίαρχη στη σύγχρονη Ευρώπη δεν είναι η Δημοκρατία, αλλά ένας σκληρός και κοινωνικά άδικος νεοφιλελεύθερος οικονομισμός. Έχουμε άραγε εδώ ενδείξεις ειλικρινούς διάθεσης εξεύρεσης λύσης;» ήταν το ερώτημα που έθεσε. "Το πιθανότερο" -απάντησε- "είναι ότι μάλλον πρόκειται για μια επίδειξη πυγμής που σκοπεύει να σκοτώσει εν τη γενέσει της οποιαδήποτε προσπάθεια για τερματισμό της λιτότητας», φέρνοντας και το παράδειγμα της χρηματοπιστωτικής ασφυξίας από την ΕΚΤ.
«Έρχεται η στιγμή και οι εταίροι μας να μιλήσουν ξεκάθαρα. Θέλουν λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας ή επιθυμούν αυτό το πρόβλημα να διαιωνίζεται διαρκώς και να επανέρχεται; Αν επιθυμούν το ΔΝΤ να είναι μέρος της συμφωνίας κουβαλώντας μαζί τις αποτυχημένες συνταγές του, πώς είναι δυνατόν να αποδέχονται α λα καρτ το ΔΝΤ;» ήταν τα -εύλογα- ερωτήματα του Αλ. Τσίπρα, που θύμισε ένα προς ένα τα λάθη του διεθνούς οργανισμού.
Σαφής εντολή για τερματισμό της λιτότητας και τετραετία
Κλείνοντας την ομιλία του διεμήνυσε: «Η εντολή που έχουμε πάρει από τον ελληνικό λαό, και θέλω να το ξεκαθαρίσω, δεν είναι εντολή δημιουργικής ασάφειας. Είναι μια σαφής εντολή: να τερματίσουμε την πολιτική της λιτότητας στον τόπο μετά από πέντε χρόνια σκληρής επιβολής, που δημιούργησε τεράστια αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων».
Και, εν τέλει, «έχουμε εντολή τετραετίας. Όλα τα εναλλακτικά σενάρια που ανοίγονται μπροστά μας τα επεξεργαζόμαστε στη βάση του ποια οικονομία, ποια κοινωνία, ποια χώρα θα έχουμε να παραδώσουμε σε τέσσερα χρόνια. Παραλάβαμε μια χώρα που δυστυχώς είχε καταλήξει να είναι μια χώρα αποικία χρέους. Στόχος μας είναι σε ορίζοντα τετραετίας να παραδώσουμε μια χώρα με λιγότερες κοινωνικές ανισότητες, χωρίς φοροδιαφυγή και με αντιμετώπιση των εκτεταμένων δικτύων διαφθοράς και παρανομίας που έχουν στηθεί στο εσωτερικό της ελληνικής διοίκησης».
Και στο «δια ταύτα» η ελληνική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη, πρέπει όμως και η Ευρώπη «να σταματήσει να πυροβολεί τα πόδια της», προκειμένου να φτάσουν σε αίσιο αποτέλεσμα οι δύο πλευρές.
