Σαράντα μέρες μετά... Ο σύντροφος Σωτήρης Μακρίδης, ο «Σωτηράκης», δεν είναι πια μαζί μας...
Πάντα όταν πρέπει να γραφτούν κάποια λόγια για την «αναχώρηση» κάποιου από αυτή τη δρακογενιά, υπάρχει μια δυσκολία. Μια δυσκολία για να χωρέσεις σε λίγες γραμμές τη ζωή τέτοιων ανθρώπων, που για άλλους θα χρειάζονταν κάμποσες ζωές για να τα ζήσουν, να τα κατορθώσουν.
Το μικρό αετόπουλο, με το όπλο πιο ψηλά απ' το μπόι του, φύλακας στο ορφανοτροφείο, που κουβάλαγε τα πυρομαχικά στα πυροβολεία για τους μαχητές του ΕΛΑΣ, εκεί στο Κερατσίνι.
Ο γιος του «μπαρμπα - Μήτσου», του αμετανόητου Πόντιου κομμουνιστή...
Η μεγάλη ανηφόρα ξεκινάει. Φαντάρος στα χέρια του φασίστα Ντερτιλή.
«Κλέφτης, βιαστής, απατεώνας, δολοφόνος, ναι... κομμουνιστής να μην είναι!».
Τα λόγια του φασίστα που «κένταγε» πληγές πάνω στα κορμιά των αγωνιστών.
Νέο παιδί, Μακρόνησος.
Σπαραχτικά τα λόγια της νέας γενιάς που θυσιάζει τα νιάτα της για «το δίκιο και τη λευτεριά».
Όπως έλεγε ο ίδιος: « Όταν έρχονταν εφημερίδες από πέρα, η καθοδήγηση έψαχνε να βρει πίσω από τις λέξεις κρυμμένα νοήματα. Εγώ πήγαινα στις σελίδες με τις διαφημίσεις των νέων ταινιών. Πω πω καουμπόικα που χάνουμε!!!».
Λόγια ειρωνικά και σπαραχτικά για ζωές που δεν ζήσαμε.
Επιστροφή και απόλυτα φυσιολογική η ενεργή συμμετοχή στους αγώνες του λαού μας. Ν.ΕΔΑ, Λαμπράκηδες, πορείες, κυνηγητά, φυλακές.
Οι φασίστες και πάλι μπροστά, χούντα. Εξορίες καινούργιες, Παρθένι και ταυτόχρονα οι περιπέτειες του κόμματος...
Μεταπολίτευση... Ένταξη στο ΚΚΕ Εσωτ., ο «Σωτηράκης» των γραφείων, στις πορείες, στους αγώνες...
Και ταυτόχρονα ο άνθρωπος που οργάνωσε την επιτροπή για τους Κούρδους πρόσφυγες. Το ταλαιπωρημένο Volkswagen που κάθε Κυριακή πήγαινε τις ανάσες ζωής, μαζί με άλλους, στους καταυλισμούς των κυνηγημένων.
Γιατί αυτό σημαίνει κομμουνιστής, αριστερός.
Πάντα στο πλάι του αδύναμου, του κυνηγημένου, του πεινασμένου.
Ποτέ στην πάντα, ποτέ στην άκρη... Πάντα εκεί, πάντα μαζί μας. Μέχρι το τέλος, στο κιόσκι το προεκλογικό με δάκρυα χαράς στα μάτια γι' αυτό που φαινόταν ότι έρχεται.
Ο αγαπημένος μας «Σωτηράκης» που πρόλαβε να δει την Αριστερά στην κυβέρνηση.
Στις 29 του Απρίλη ο σύντροφός μας «αναχώρησε» μετά από ταλαιπωρίες ανείπωτες.
«Αναχώρησε», έχοντας κάνει στο έπακρο το χρέος του απέναντι στον Άνθρωπο, «στο δίκιο και τη λευτεριά».
ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ... ΠΑΡΩΝ!!!
Θανάσης Λαζαρίδης
ΥΓ. 1: Πόσα λείπουν, πόσα ξεχνάμε, πόσα αφήνουμε -σημαντικά- στο πλάι.
ΥΓ. 2: Πόσο αμήχανα θα ένιωθε αν τα άκουγε όλοι αυτά, όπως όλοι από τη δρακογενιά.
ΠΡΟΣΦΟΡΑ
Η αδελφή του Ελένη δίνει στη μνήμη του Σωτήρη Μακρίδη 100 ευρώ στην "Αυγή", 100 ευρώ στην "Εποχή" και 100 ευρώ στην Αλληλεγγύη Κερατσινίου.
