Κώστας Αθανασίου. Κίνηση 53+
1) Γνωρίζαμε από την πρώτη στιγμή ότι οι διαπραγματεύσεις θα γίνονταν σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο πολιτικών εκβιασμών και οικονομικής ασφυξίας, γνωρίζαμε ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί ήταν ευθέως ανταγωνιστικοί στο δικό μας εγχείρημα, το οποίο επιδίωκαν να καταστήσουν μια αριστερή παρένθεση στη νεοφιλελεύθερη «κανονικότητα». Σε αυτό το εχθρικό πλαίσιο, πρέπει να βρίσκουμε χώρο και χρόνο για να ασκούμε αριστερή πολιτική, για να υλοποιούμε, δηλαδή, το δικό μας πρόγραμμα. Επιχειρώντας έναν τηλεγραφικό απολογισμό της διαπραγματευτικής μας τακτικής, τις πρώτες εκατό ημέρες της κυβέρνησης, θα έλεγα ότι η εικόνα μιας διαπραγμάτευσης που ουσιαστικά πρώτη φορά γίνεται είναι σε γενικές γραμμές θετική. Στα συμφραζόμενα, βέβαια, της διαπραγμάτευσης, πρέπει να συνυπολογίζουμε και τις νομοθετικές παρεμβάσεις στην Ελλάδα για την ανθρωπιστική κρίση, τις εκατό δόσεις, τους πλειστηριασμούς, την επαναπρόσληψη των απολυμένων, τις φυλακές, το μεταναστευτικό και την ιθαγένεια, τη νέα ΕΡΤ).
Γνωρίζουμε ότι η διαπραγμάτευση δεν ήταν και δεν είναι εύκολη ιστορία, στον βαθμό που δεν προτίθεται κάποιος να παραβιάσει τις κόκκινες γραμμές του, που δεν αφορούν μόνο τα εργασιακά και το ασφαλιστικό, αλλά την ίδια την πολιτική ουσία, η οποία δεν είναι άλλη από την αναδιανομή τόσο εισοδημάτων όσο και δικαιωμάτων-ελευθεριών υπέρ των λαϊκών τάξεων.
Στο πλαίσιο όλων των παραπάνω, θα κριθεί και ο τελικός «συμβιβασμός», όποιο επίθετο και αν έχει μπροστά του.
Βέβαια, καθοριστικός παράγοντας σε αυτόν τον αγώνα της διαπραγμάτευσης είναι τόσο η ελληνική κοινωνία, η οποία φαίνεται προς το παρόν να αντιλαμβάνεται τον αγώνα που δίνεται και να στηρίζει την κυβέρνηση, όσο και η διεθνής αλληλεγγύη, που ελπίζουμε να γίνει ακόμη ισχυρότερη.
2) Στη δύσκολη φάση της διαπραγμάτευσης που βρισκόμαστε, η κυβέρνηση πρέπει να δίνει ταυτόχρονα και τη «μάχη» της διακυβέρνησης, τόσο παίρνοντας νομοθετικές πρωτοβουλίες (με «δύσκολους» νόμους, μερικές φορές) όσο και διαχειριζόμενη το βάρος των καθημερινών προβλημάτων των πολιτών.
Μπορούμε να πούμε ότι το δείγμα γραφής της κυβέρνησης είναι θετικό σε πολλά μέτωπα, δεν πρέπει όμως να παραβλέπουμε τις αστοχίες (σε πολιτικές επιλογές, επιλογές προσώπων, δηλώσεις κ.λπ.) που κάποτε φτάνουν να στρεβλώνουν την εκφρασμένη πολιτική και προγραμματική μας βούληση, να δίνουν επιχειρήματα στους αντιπάλους μας, να υπονομεύουν το φρόνημα του κόσμου μας, να απογοητεύουν κοινωνικά κομμάτια και κινήματα που μας στήριξαν. Αστοχίες, δηλαδή, που μπορεί να ακυρώνουν την πολιτική και ιδεολογική μας υπεροχή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν έτοιμος για την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας, καθώς το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης όριζε τις αιχμές και τις προτεραιότητες της συγκυρίας. Αυτή η πρόταση δοκιμάζεται τώρα μπροστά σε ισχυρά κέντρα της εξουσίας που διαμορφώνουν έναν συσχετισμό δύναμης ανταγωνιστικό προς εμάς, που για να αλλάξει θέλει βαθιές τομές και μεγάλους μετασχηματισμούς.
