ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και η συνεχής συρρίκνωση της Ν.Δ. είναι αποτέλεσμα των μνημονιακών επιλογών. Επιλογών που μόνο στην Ελλάδα εφαρμόστηκαν τόσο άγρια και τόσο προκλητικά με παραβάσεις των ευρωπαϊκών κανόνων, ειδικά σε θέματα εργασίας. Γιατί εφαρμόστηκαν μόνο στην Ελλάδα και όχι και στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία και την Κύπρο, τις άλλες τρεις χώρες που επιλέχθηκαν μνημονιακές συμφωνίες για τη διόρθωση των οικονομικών παρεκκλίσεων; Διότι η μοναδική αδύναμη οικονομικά, μα κυρίως πολιτικά χώρα, που το πρόβλημά της ήταν η απόκλιση στο ύψος του χρέους και των ελλειμμάτων, ήταν η δική μας. Κύπρος και Ιρλανδία αντιμετώπιζαν μόνον θέμα τραπεζικής φούσκας, ενώ η Πορτογαλία ήταν συμπληρωματικό πείραμα με παρεκκλίσεις που μπορούσαν να μαζευτούν εύκολα. Χώρες με υψηλό χρέος και μάλιστα αυξανόμενο όπως η Ιταλία και το Βέλγιο, ακόμα και η Ισπανία, είχαν ειδικό οικονομικό και πολιτικό βάρος για να συμπεριληφθούν σε πειράματα τύπου Ελλάδας.
ΜΕ ΛΙΓΑ λόγια, η χώρα μας επελέγη διότι τα βασικά πολιτικά κόμματα εξουσίας δήλωσαν πρόθυμα να εκχωρήσουν την εθνική κυριαρχία και να υπηρετήσουν τις καταστροφικές πολιτικές για τα εθνικά συμφέροντα. Και αυτό συνέβη όχι μόνον διότι οι ηγεσίες αυτών των δύο κομμάτων, Σαμαράς από τη μία και Παπανδρέου - Βενιζέλος από την άλλη, δήλωσαν υποταγή στα σχέδια των νεοφιλελεύθερων ιερατείων έναντι της κουτσουρεμένης εξουσίας που τους είχε απομείνει, αλλά και διότι οι οικονομικές ελίτ της χώρας δεν είχαν όραμα εθνικής ανάπτυξης.
Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ και ο ΣΕΒ είναι σαν ξεδοντιασμένοι λέοντες. Τον πραγματικό έλεγχο επί της πολιτικής εξουσίας ασκούσε μέσω των δικών της ΜΜΕ η κλεπτοκρατική ολιγαρχία που επέλεξε τον ρόλο του νταβατζή στις εισβολές των ξένων κεφαλαίων, μόνον για αγορές γης και για τις μονοπωλιακού χαρακτήρα δημόσιες επιχειρήσεις. Παράλληλα, στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, δεν παρουσιάστηκαν σοβαρές άμεσες ξένες επενδύσεις ώστε οι διαχειριστές αυτών των επενδύσεων να έχουν λόγο στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής μέσω του πειράματος των Μνημονίων.
ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, στην Ιρλανδία, που ήταν ο παράδεισος των ξένων επενδυτών, 7,82% του ΑΕΠ στη δεκαετία 1999-2009 έναντι 0,84% της Ελλάδας (!) στο ίδιο διάστημα, το Μνημόνιο ήταν βραχύβιο με βασικό στόχο τη μεταφορά του χρέους των ιδιωτικών τραπεζών στο Δημόσιο. Έτσι η χώρα από χρέος 25% του ΑΕΠ το 2007 έφτασε το 110% το 2011! Το πρόγραμμα προσαρμογής στην Ιρλανδία, πάντα σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, δεν ισοπέδωσε την αγορά εργασίας που σε μεγάλο βαθμό δεν ήταν εντάσεως εργασίας, αλλά κεφαλαίου και μάλιστα στις νέες τεχνολογίες.
Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ της εθνικής κυριαρχίας χωρίς το παραμικρό σχέδιο εθνικού χαρακτήρα ανάπτυξης οδηγούσε την Ελλάδα ουσιαστικά εκτός Ευρωζώνης, αφού τη μετέτρεπε σε βαλκανικού χαρακτήρα προτεκτοράτο. Η Ν.Δ., όπως είναι σήμερα και με πρωταγωνιστές αυτούς που αποδέχτηκαν τον ρόλο του "Εφιάλτη" για να περάσουν οι Πέρσες, δεν έχει την παραμικρή τύχη να ηγηθεί σύντομα της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ είναι ήδη κατεστραμμένο, γι' αυτό και τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κέντρα επιχειρούν να το συγχωνεύσουν με το κατασκεύασμα του Ποταμιού. Είναι μείζονος σημασίας θέμα για τη Ν.Δ. και την πολιτική ζωή να αποκατασταθεί ο εθνικός χαρακτήρας του κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, διότι η κυβέρνηση έχει ανάγκη από στηρίγματα στις εξαιρετικά κρίσιμες για το μέλλον της χώρας διαπραγματεύσεις. Δεν είναι δυνατόν, στα θέματα που έχουν κρίσιμο εθνικό χαρακτήρα σε μια χώρα με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές, Σαμαράς Βενιζέλος και από κοντά και ο Στ. Θεοδωράκης να συνεχίζουν να αντιπροσωπεύουν την πολιτική της καταστροφής.
ΕΙΝΑΙ επίσης ιδιαίτερα σημαντικό οι φορείς της πραγματικής οικονομίας να αντιληφθούν την κατάσταση και να στηρίξουν στη φάση αυτή την επανεκκίνηση και ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας καθώς το έργο που υπάρχει μπροστά μας μόνο η σημερινή κυβέρνηση μπορεί να το φέρει σε πέρας.
Υπερβολή; Όταν έχεις 1.500.000 ανέργους, με την ανεργία στο 26%, για να τη ρίξεις σε μονοψήφιο ποσοστό πρέπει να δημιουργείς 100.000 θέσεις εργασίας τον χρόνο επί δέκα συναπτά έτη. Και επαναλαμβάνω το ερώτημα: Έχει σχέδιο, ικανότητες και βούληση ο Σαμαράς για ένα έργο κυριολεκτικά τιτάνιο, που απαιτεί την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων του ελληνισμού;
