Πέρασαν τρία χρόνια από την απουσία ενός συντρόφου που, με την αθόρυβη παρουσία του, σημάδεψε την πορεία της ανανεωτικής Αριστεράς. Mια προσωπικότητα που δεν έλειψε σε πολλές από τις περιπέτειες της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Στις πολιτικές και κοινωνικές συναντήσεις αυτή η αποχώρηση του Γιάννη δεν είναι αισθητή, γιατί πάντα, στο μυαλό όλων, στέκει, με την ιώβεια υπομονή του, να προσπαθεί να αναγνώσει τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα του διαλεκτικού υλισμού που τόσο πίστευε.
Στην πορεία της σύγχρονης Ιστορίας, οι κοινωνίες δυστυχώς έχουν διαπαιδαγωγηθεί να επιζητούν μακιαβελικούς ηγεμόνες - αυθεντίες επί παντός, που επιβάλλουν τη βούλησή τους και εφαρμόζουν στους άλλους ό,τι αποφασίζουν. Οι ηγεμόνες γνωρίζουν πως οι άνθρωποι κάνουν καλό μόνο από ανάγκη, γι' αυτό είναι διατιθέμενοι να τους αναγκάζουν να μεταβάλλουν την κακία σε ανιδιοτέλεια.
Ο Γιάννης υπήρξε στον αντίποδα του -"ηγέτη"-, γι' αυτό η πορεία του δεν έγινε γνωστή όσο του άξιζε. Η δημοκρατικότητα, το ήθος η αγωνιστικότητα, το δίκαιο, η ελευθερία, ήταν τα κυρίαρχα μελήματά του. Σε αυτά έδινε σημασία και με αυτόν τον τρόπο διαπαιδαγωγήθηκαν πολλοί από τους συντρόφους του, που σήμερα, από θέσεις υπουργών, υφυπουργών και άλλες θέσεις ευθύνης, καλούνται να αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θ' αφήσουν.
Η συμβολή του Γιάννη Μπανιά στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή. Αυτό που δεν είναι γνωστό, ίσως, είναι ποιοι ήταν ανιδιοτελείς συμπαραστάτες σε αυτή την προσπάθεια, όχι για να αξιολογηθούν, αλλά για να μελετηθεί η πορεία από εδώ και πέρα, που οι καταστάσεις είναι δύσκολες και περίπλοκες. Πιο σημαντικό δε είναι πως κρίνεται το μέλλον της Αριστεράς σε ζώσα πραγματικότητα...
Η μεγάλη αλλαγή που συντελέστηκε μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου δεν πρέπει να μείνει μετέωρη. Πρέπει με φαντασία να ριζώσουμε στη συνείδηση των πολιτών, όχι ως μια μεταρρυθμιστική δύναμη, αλλά ως δύναμη ανατροπής του σάπιου συστήματος που γεννά φτώχεια, διαφθορά, ανισότητα, ατομισμό.
Η σταθερή και συνεπής σκέψη και στάση του Γιάννη για τα κοινωνικά κινήματα, την αξιοπρέπεια, την ειρήνη, την υπεράσπιση του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων, την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, ας είναι οδηγός μας. Ο Ιούνιος του 2015 ας γίνει η αναφορά της Αριστεράς στην σύγχρονη Ιστορία.
Κώστας Ντούζγος
