Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του Ισπανού ευρωβουλευτή στο πώς το κίνημα του οποίου ηγείται αντιλαμβάνεται τη δημοκρατία.
Επικαλούμενος την περίπτωση του Σαλδαβόρ Αγιέντε, αποφαίνεται πως «κερδίζοντας τις εκλογές δεν κερδίζεται, σε καμία περίπτωση, η εξουσία. Γι' αυτό, στο καθήκον μας για τη διεκδίκηση της δημοκρατίας καλούνται όλοι όσοι δεσμεύονται για την αλλαγή και όσοι επιθυμούν να καταστήσουν την αξιοπρέπεια, που απορρέει από την αποτελεσματική εφαρμογή της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κυβερνητική προτεραιότητα.
Σήμερα, δυστυχώς, δεν φιλοδοξούμε να εξαλειφθεί το κράτος, να εξαφανιστούν οι φυλακές, ούτε να γίνει η Γη παράδεισος, αλλά φιλοδοξούμε να πηγαίνουν όλα τα παιδιά καθαρά και χορτάτα σε δημόσια σχολεία, που θα είναι, φυσικά, τα καλύτερα που υπάρχουν, να λαμβάνουν όλοι οι ηλικιωμένοι μια σύνταξη και να περιθάλπονται στα καλύτερα νοσοκομεία χωρίς αυτά να αποτελούν προνόμιο των πλουσίων, και να μπορεί να πάει στο πανεπιστήμιο οποιοδήποτε άτομο, ανεξαρτήτως της οικογενειακής του καταγωγής, να μην κόβουν σε κανέναν τη θέρμανση τον χειμώνα αν δεν μπορεί να την πληρώσει, να μην μπορεί καμία τράπεζα να αφήσει στον δρόμο μια οικογένεια χωρίς εναλλακτική κατοικία, να μπορεί όλος ο κόσμος να δουλεύει υπό αξιοπρεπείς συνθήκες χωρίς να αναγκάζεται να αποδέχεται επαίσχυντους μισθούς ή συνθήκες εργασίας, να μη διώκεται κανείς για τις απόψεις του, να μην είναι η παραγωγή πληροφοριών προνόμιο των πολυεκατομμυριούχων, να μη χρειάζεται να γονατίζει μια χώρα μπροστά σε ξένους κερδοσκόπους. Με λίγα λόγια, να είναι η κοινωνία σε κατάσταση να παρέχει τις ελάχιστες υλικές προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την αξιοπρέπεια και την ευτυχία.
Αυτοί οι μετριόφρονες στόχοι -καταλήγει στον επίλογό του ο πρώτος γ.γ. των Podemos-, που σήμερα φαίνονται τόσο ριζοσπαστικοί, αντιπροσωπεύουν τη δημοκρατία».
Το βιβλίο, που μετέφρασε η Χρύσα Μπανιά, κυκλοφορεί με την υποστήριξη του Ρ/Σ «Στο Κόκκινο 105,5».
