ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Τρεις και μία, όπως λέγαμε στον στρατό. Τρεις και μία για να απολυθούν από τον ελληνικό λαό οι μαριονέτες που προσκύνησαν το νεοφιλελεύθερο ιερατείο για να κάτσουν στις πολυθρόνες της εξουσίας. Όπως και να έχει, η Ελλάδα εισέρχεται σε νέα πολιτική περίοδο αναζητώντας πολιτικές και πολιτικούς που μπορούν να την βγάλουν αλώβητη από τον φαύλο κύκλο των Μνημονίων, των δανεισμών για τα δανεικά. Να την βγάλουν από μια εξαιρετικά επικίνδυνη για το έθνος και τον λαό πορεία διάλυσης ώς τη σταδιακή εξαφάνιση. Να εξηγηθούμε. Αν θεωρητικά συνεχιζόταν η ίδια πολιτική, αυτή που βιώνουμε από το 2010 κάθε χρόνο, η αιμορραγία μετανάστευσης του πλέον χρήσιμου επιστημονικού ειδικευμένου δυναμικού, του ικανού να προσδώσει τη ζητούμενη προστιθέμενη αξία στα προϊόντα και τις υπηρεσίες, στον πολιτισμό και την παιδεία, σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού και τον δραματικό περιορισμό των γεννήσεων, θα συρρίκνωνε τον ελληνισμό μέχρι εξαφάνισης!
ΑΛΛΑ μια και είμαστε τόσο κοντά στη σημαντική αυτή επανεκκίνηση, καλύτερα να δούμε τα ζητήματα που θα κρίνουν το αποτέλεσμα και τα σενάρια της πορείας ανάκαμψης της χώρας. Είναι βέβαιο και προεξοφλημένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το πρώτο κόμμα στις εκλογές και μάλιστα όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, λίγο απέχει από την απόλυτη αυτοδυναμία. Λέει ο Αλέξης Τσίπρας πως, όπως έχουν τα πράγματα, πρέπει να δώσει ο ελληνικός λαός στο κόμμα που ηγήθηκε της αντίστασης στο ξεπούλημα την αυτοδυναμία για να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Θα συμφωνήσω απόλυτα, διότι αν δεν εισέλθει στη Βουλή το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που έχει δεσμευτεί για τη σύμπραξη στην αντιμνημονιακή κατεύθυνση, ο πολιτικός χάρτης των σχηματισμών που θα εκπροσωπηθούν στο νέο Κοινοβούλιο δεν περιλαμβάνει δυνάμεις με σαφές πολιτικό στίγμα που να συγκλίνει με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να ισχυριστεί κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, εφόσον καταφέρει να περάσει το όριο, και το Ποτάμι έχουν δηλώσει ότι κυβέρνηση νά 'ναι και ότι νά 'ναι. Δεν είναι τόσο απλό, καθώς το Βενιζελικό πράγμα είναι παντελώς αναξιόπιστο και το Ποτάμι ένα χρηματοδοτούμενο κόλπο για να μανιπουλάρει τις εξελίξεις που είχαν προϋπολογιστεί. Και το ΚΚΕ; Ας μην το συζητήσουμε τώρα. Δηλαδή αδιέξοδο; Ποτέ στην πολιτική τα πράγματα δεν είναι άσπρο - μαύρο ή ανηφόρα - κατηφόρα. Την επόμενη των εκλογών (για να μην πω από τα έξιτ πολ) στον χώρο της λεγόμενης Κεντροδεξιάς και της Κεντροαριστεράς θα αρχίσει ο βρασμός. Και ο βρασμός θα αφορά την κάθαρση των δύο σχηματισμών από τους αρριβίστες και αμοραλιστές εισβολείς.
Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ξεφτίλισε το κόμμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή σε ό,τι αφορά τόσο την οικονομική όσο και την εξωτερική πολιτική. Η εκλογική του δύναμη δεν είναι ουσιαστική αποδοχή των απόψεων της ηγεσίας του όσο φόβος και ανασφάλεια για τις προθέσεις και κυρίως την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει. Οι δηλώσεις Βορίδη, που μάλιστα τα σχετικά ρεπορτάζ τον φέρουν ως δελφίνο, που θα διεκδικήσει δηλαδή την ηγεσία της Ν.Δ. (!) προκάλεσαν ανατριχίλα σε όλους πλην του Σαμαρά που κάνει την πάπια. Είπε λοιπόν ο ακροδεξιός φιλοξενούμενος: "Ό,τι υπερασπίστηκαν οι παππούδες μας γενναία με τα όπλα, θα το υπερασπιστούμε εμείς με την ψήφο μας την επόμενη Κυριακή. Η δικιά μας η γενιά δεν θα παραδώσει τη χώρα στην Αριστερά, ό,τι και αν χρειαστεί να κάνουμε"!
ΑΝΤΕΔΡΑΣΑΝ όμως πολλά στελέχη της παράταξης. Μάλιστα, ο παρά τον Κώστα Καραμανλή Ευάγγελος Αντώναρος δήλωσε: «Η Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή έχει μάθει να σέβεται το αποτέλεσμα των εκλογών. Αρχή απαράβατη. Όποιος δεν συμφωνεί, δεν έχει θέση ανάμεσά μας. Η ανοχή σε όσους νιόφερτους παίζουν με τις αρχές και τους κανόνες συμπεριφοράς της κεντροδεξιάς μας παράταξης έχει τα όριά της». Είναι δύσκολο να προβλέψεις με ακρίβεια τη δυναμική των πραγμάτων. Το σίγουρο είναι πως πολιτικές δυνατότητες θα υπάρξουν, αρκεί να υπάρχει και η αντίστοιχη πολιτική ευφυΐα από το πρώτο κόμμα, ακόμα και αν έχει την αυτοδυναμία.
