Γεννημένη το 1920 στη Θεσσαλονίκη, η Ίκα Μαμαλάκη διέγραψε μια πορεία σημαδεμένη από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα της εποχής της. Μεγάλωσε μέσα στο περιβάλλον της προοδευτικής, αριστερής διανόησης της ισραηλιτικής κοινότητας και απέκτησε παιδεία και γνώσεις που θωράκισαν τον χαρακτήρα και την ιδεολογία της και τη βοήθησαν να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες και τις απώλειες που συντάραξαν τη ζωή της.
Ήδη από τη νεότητά της εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα και την ΕΠΟΝ. Στην προσπάθειά της να διαφύγει στη Μέση Ανατολή βρέθηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής παγιδευμένη στην Κρήτη. Εκεί συνδέθηκε με το κίνημα και την Αντίσταση. Έζησε σε καθεστώς απόλυτης παρανομίας, με την αρωγή και τη συμπαράσταση των αριστερών, σε διάφορα χωριά της κρητικής υπαίθρου. Στην Κρήτη γνώρισε και τον μετέπειτα σύντροφο της στη ζωή και τους αγώνες, δικηγόρο, πολιτευτή της ΕΔΑ και στέλεχος της Αριστεράς, Αντώνη Μαμαλάκη, με τον οποίο απέκτησαν δύο κόρες, τη Χαρά και την Αυγή.
Η φρίκη του εμφυλίου, η βαρβαρότητα του μετεμφυλιακού κράτους, η εξορία του συζύγου της και οι τραγικές απώλειες του ίδιου και της κόρης της δεν τη λύγισαν. Έζησε έως το τέλος του βίου της με το κεφάλι ψηλά, με ήθος και αξιοπρέπεια, Αγωνίστρια όπως υπήρξε πάντοτε.
Έφυγε από τη ζωή στις 3 Ιανουαρίου και η κηδεία της έγινε στο Ηράκλειο Κρήτης.
