Του Άγγελου Μανταδάκη
Πήγα στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Και γύρισα ενθουσιασμένος για τη μαζικότητα της πορείας.
Όπως πάω κάθε χρόνο, σχεδόν ανελλιπώς επί σαράντα και ένα έτη, και με βροχή, και με κρύο, και με ανακοινώσεις και χωρίς ανακοινώσεις από τη Ν.Δ. ή το ΛΑΟΣ, και με την μόνιμη απειλή των προβοκατόρων και κουκουλοφόρων...
Γιατί το Πολυτεχνείο άλλαξε την πορεία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα! Συνέβαλε στο να υπάρξει μια δημοκρατική αφήγηση για τη σύγχρονη Ελλάδα και τροφοδότησε μια προοδευτική πλειοψηφία που άφησε το αποτύπωμά της στις μετέπειτα εξελίξεις.
Το Πολυτεχνείο επομένως είναι κάτι σαν τόπος προσκυνήματος. Δεν σε ενδιαφέρει ποιος είναι ο διπλανός σου που βαδίζετε μαζί. Είναι προσκυνητής σαν εσένα.
Το Πολυτεχνείο είναι άγιος τόπος και οι τόποι αυτοί καθαγιάζονται μια και μοναδική φορά, μένουν αιώνια σύμβολα, ανεξαρτήτως συγκυριών.
Γι' αυτό πήγα κατ' αρχάς στο Πολυτεχνείο και θα ξαναπάω όσο μπορώ, αγαπητέ σ. Βασίλη.
Είναι ο λόγος ο κύριος που τα διάφορα αντιδραστικά κέντρα δεν έπαψαν επί τέσσερις δεκαετίες να πυρπολούν το Πολυτεχνείο με διάφορους τρόπους και ποικίλα μέσα.
Η πραγματική ήττα επομένως -και μάλιστα στρατηγικής σημασίας- της λεγόμενης γενιάς του Πολυτεχνείου είναι να μην κατανοεί ή να υποτιμά αυτή την αλήθεια. Να ακυρώνει μόνη της τον εαυτό της.
Και να αποδέχεται ότι έχει τη μέγιστη ευθύνη για "την εξαθλίωση της κοινωνίας και την απαξίωση της Δημοκρατίας"!
"Ας αφήσουμε τα παιδιά μας... να μας βρίσουν για την απάθεια και τον μιθριδατισμό μας, να απορρίψουν τις αξίες, το μοντέλο της κοινωνίας που αυτοί (εμείς) εκφράζουν" γράφει ο σ. Β. Μ.
Αλλά γιατί; Από τη γενιά αυτή προέκυψαν και εξουσιολάγνοι, και εξουσιομανείς επώνυμοι, και ημιεπώνυμοι. Όπως από κάθε κίνημα, και το πιο ηρωικό, και το πιο φημισμένο, ανέδειξε και ποντικούς της εξουσίας και αλαζόνες.
Μπορεί αυτό να αλλάξει την ουσία;
Και γιατί σώνει και καλά να πέσω στο "τρυπάκι";
Με τη λογική αυτή, ποιον θα βρίσουν τα παιδιά των παιδιών μας που θα παραλάβουν ενάμισι εκατομμύριο θέσεις... ανεργίας;
Θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται ο σ. Μ. ότι τέτοιες ώρες είναι τουλάχιστον αδόκιμο να ταυτίζεις την Αριστερά που μάχεται με την κατά τη γνώμη σου χαμένη και πουλημένη ή τι άλλο γενιά του Πολυτεχνείου...
Αυτή η Αριστερά, με τη γενιά του Πολυτεχνείου μέσα, δημιούργησε τον ΣΥΡΙΖΑ, τον έκανε πρωταγωνιστή και τη χώρα να εγκυμονεί το μωρό που μπορεί να την αλλάξει και να λειτουργήσει σαν μοχλός μιας νέας δυναμικής ανόδου της Αριστεράς στην Ευρώπη.
