ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Ας ξεκινήσω με τον επίλογο ενός πρόσφατου άρθρου του κ. Λαπαβίτσα. "Δεν υπάρχουν ‘λογικοί' διαπραγματευτές με τους οποίους θα συνδιαλλαγεί μια ριζοσπαστική ελληνική κυβέρνηση. Η μόνη πραγματική ισχύς της απέναντι στους εκβιασμούς που αναπόφευκτα θα ασκηθούν θα είναι η λαϊκή στήριξη και αποφασιστικότητα. Για να υπάρξει τέτοια στήριξη, απαιτείται καθαρότητα οικονομικής και πολιτικής ανάλυσης, απόρριψη των εκβιασμών, ετοιμότητα για ρήξεις και προετοιμασία των λαϊκών στρωμάτων για σκληρή δοκιμασία. Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων είναι ίσως το τελευταίο καμπανάκι για τον ΣΥΡΙΖΑ και η τελευταία ευκαιρία για τη χώρα να επιδιώξει την αλλαγή που χρειάζεται με ρεαλιστικό τρόπο". Η απορία μου είναι πώς συνάδουν όλα τα παραπάνω με τον ρεαλισμό; Ας είναι.
ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. "Δεν υπάρχουν λογικοί διαπραγματευτές". Έχω την εντύπωση πως αυτό το θέμα είναι απαντημένο εδώ και αιώνες. Στις διαπραγματεύσεις τα πάντα καθορίζονται από συσχετισμούς δυνάμεων και συμφέροντα. Σε μια προσωπική απόρρητη επιστολή του προς τον υπουργό του των Εξωτερικών Αλ. Χαίηγκ, ο Ρόναλντ Ρέιγκαν στις 4 Φεβρουαρίου του 1981 έγραφε μεταξύ άλλων για να καθοριστεί το πλαίσιο των αμερικανοσοβιετικών διαπραγματεύσεων: "Πιστεύω ότι η βάση για βιώσιμη συμφωνία είναι μια αμοιβαία αναγνώριση των ζωτικών συμφερόντων μας. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η Σοβιετική Ένωση έχει συμφέροντα. Στις παρούσες περιστάσεις δεν μπορούμε παρά να τα υπολογίσουμε καθορίζοντας τα δικά μας..."*
Τι άλλαξε μετά 34 χρόνια και ο Δημοκρατικός Ομπάμα υλοποιεί μια τόσο επιθετική πολιτική απέναντι στη Ρωσία, που παραμένει πυρηνική δύναμη, στρατηγικός ενεργειακός εταίρος της Ε.Ε. και επιπλέον δεν αποτελεί κομμουνιστικό κίνδυνο; Άλλαξαν ο συσχετισμός δυνάμεων και το νέο παγκόσμιο πλαίσιο.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ: "Η μόνη πραγματική ισχύς της απέναντι στους εκβιασμούς που αναπόφευκτα θα ασκηθούν θα είναι η λαϊκή στήριξη και αποφασιστικότητα. Για να υπάρξει τέτοια στήριξη απαιτείται καθαρότητα οικονομικής και πολιτικής ανάλυσης, απόρριψη των εκβιασμών, ετοιμότητα κ.λπ.". Καλό ακούγεται, αλλά για να το πετύχεις αυτό χρειάζεσαι μια λαϊκή πλειοψηφία τύπου Μοράλες (με συμμάχους σε όλη τη Λατινική Αμερική) και ανθεκτική οικονομία. Τέτοια πλειοψηφία δεν υπάρχει. Η χώρα είναι σχεδόν κατεστραμμένη παραγωγικά και ο κρίκος του δημοσίου τομέα, αυτός που υλοποιεί, επιταχύνει ή καθυστερεί πολιτικές αποφάσεις, είναι γραφειοκρατικός και σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένος. Θα χρειαστεί να αγοράσεις χρόνο για να βάλεις μπροστά τη μηχανή ώστε να αντέξεις τους εκβιασμούς. Άλλωστε, όπως ομολόγησε ο Γιόσκα Φίσερ πρόσφατα, ο Τσίπρας είναι επικίνδυνος γιατί η νίκη του μπορεί να ξεσηκώσει τους λαούς το Νότου και να μην υπακούν στις ντιρεκτίβες του Βερολίνου. Να ένα πλεονέκτημα που, αν δεν προσέξεις, θα γίνει μειονέκτημα και μάλιστα σοβαρό.
ΣΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να ανταποκριθείς, οφείλεις να ξέρεις τι, πραγματικά, ζητάνε οι πολίτες που πρόκειται να σε εμπιστευτούν για να σώσεις τη χώρα. Την 28η Οκτωβρίου επισκέφτηκα τη γενέτειρά μου, τη Χαλκίδα, και είδα πολύ κόσμο. Γνωστοί και παραδοσιακοί δεξιοί επαγγελματίες δηλώνουν με οργή ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ! Έχω την εντύπωση πως, αν σταματήσουν οι σεχταριστικές γκρίνιες, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε θέση να κάνει μεγάλο σκορ! Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των πολιτών, των νέων ψηφοφόρων, το πρώτο που ζητάει από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να βάλει φρένο στην καταστροφή και να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης με δημοκρατία και διαφάνεια. Να αξιοποιήσει στην πράξη όλα τα παραγωγικά συγκριτικά πλεονεκτήματα για να μεγαλώσει τον εθνικό πλούτο και να βελτιώσει το κοινωνικό κράτος.
ΕΝΑΣ φίλος μού έλεγε πώς λειτουργούν τα επιδοτούμενα από το ΕΣΠΑ αναπτυξιακά προγράμματα στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. Θες για παράδειγμα να αντικαταστήσεις παράθυρα και πόρτες με νέες σύγχρονες κατασκευές αλουμινίου. Ζητάς την προσφορά από τον κατασκευαστή και μετά την υποβάλλεις στην τράπεζα. Η τράπεζα την ελέγχει και την εγκρίνει εντός τριών ημερών! Αμέσως εκταμιεύει το ποσό στον κατασκευαστή σε δύο δόσεις, προκαταβολή και εξόφληση μετά το πέρας των εργασιών. Εσύ έχεις κανονίσει τις δόσεις που θα πληρώνεις στην τράπεζα για το ποσό τη συμμετοχής σου. Η βιοτεχνία (και ο ευρύτερος κλάδος) λειτουργεί κανονικά, πληρώνει τις φορολογικές και ασφαλιστικές της υποχρεώσεις, κάνει και προσλήψεις. Αυτός ο άνθρωπος θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά ελπίζοντας στη σταδιακή ομαλοποίηση της αγοράς και κυρίως σε πολιτικές που λαμβάνουν υπόψιν τις πραγματικές οικονομικές συνθήκες.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ δεν είναι άσπρο - μαύρο. Δεν μπορείς να την έχεις κλειδωμένη όταν δεν ξέρεις αν αύριο θα συμβεί κάτι που δεν έχεις προβλέψει. Την εντολή διακυβέρνησης στον πρωθυπουργό δεν τη δίνουν 3.000 σύνεδροι, αλλά τρία και βάλε εκατομμύρια πολίτες. Πρέπει να ξέρεις τις αντοχές τους. Μέχρι πού και πώς μπορείς να κρατάς τον ενθουσιασμό και την υποστήριξή τους. Αχ, βαχ, θα το επαναλάβω. Δεν κάνουμε πολιτική για τον εαυτό μας ή την παρέα μας. Ο λαός, εκτός από την εντολή, έχει δικαίωμα να ξέρει πού το πας γιατί, όπως σε ανεβάζει, μπορεί και να σε κατεβάσει. Και όπως λέει μια σοφή κινεζική παροιμία, τον δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας τον. Υπάρχουν οι αρχές, υπάρχει ο στόχος, ζητούνται τα εργαλεία. Ελπίζω πάντως σε ένα νέο άρθρο του ο κ. Λαπαβίτσας να ασχοληθεί και να εξηγήσει πώς εννοεί τον ρεαλισμό.
*"Παγκόσμιοι εντολοδότες". Έκδοση "Νέα Θέσις"
