Την 1η Ιουλίου η ηγεσία του υπουργείου Υγείας, σε συνέντευξη Τύπου, ενημέρωσε την κοινή γνώμη και φυσικά τα 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους της χώρας πως στο εξής όλοι οι πολίτες δικαιούνται πλέον φαρμακευτικής κάλυψης ανεξαρτήτως ασφαλιστικής δυνατότητας. Ο κ. Βορίδης έδωσε τότε κι έναν αέρα τριάντα ημερών, ώστε το σύστημα να ανταποκριθεί στην απόφαση του υπουργείου. Ένα μήνα νωρίτερα ο προκάτοχος του κ. Βορίδη στο υπουργείο Υγείας είχε ανακοινώσει ότι οι ανασφάλιστοι θα νοσηλεύονται δωρεάν στα δημόσια νοσοκομεία, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν λάβει παραπεμπτικό από γιατρό του ΠΕΔΥ και ειδική τριμελή ιατρική επιτροπή.
Οι μήνες πέρασαν, οι ανασφάλιστοι αυξάνονται με ρυθμούς ανεξέλεγκτους και η σκληρή πραγματικότητα αποδεικνύει πως οι εξαγγελίες των δύο υπουργών ήταν μόνο για τα μάτια και τα αυτιά του κόσμου. Οι καταγγελίες των ανασφάλιστων πολιτών που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας και αφορούν τον αποκλεισμό που βιώνουν στα νοσοκομεία οδηγούν σε δύο συμπεράσματα. Είτε ο αέρας των 30 ημερών που ζήτησε ο κ. Βορίδης, ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει το σύστημα υγείας, δεν ήταν αρκετός είτε ο αποκλεισμός των ανασφάλιστων από τα νοσοκομεία είναι πολιτική βούληση της κυβέρνησης που απλά κρύβεται επιμελώς πίσω από δήθεν γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.
Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς την αυστηρότητα των διοικήσεων πολλών νοσοκομείων που φτάνουν σε σημείο να εκδίδουν και αποφάσεις με τις οποίες αρνούνται να νοσηλεύσουν δωρεάν τους ανασφάλιστους, ακόμη κι αν έχουν συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά από τις τριμελείς επιτροπές του ΠΕΔΥ; Όταν δε οι καταγγελίες φτάνουν ως το υπουργείο Υγείας, το «μπαλάκι» επιστρέφεται στον ταλαιπωρημένο και χρεωμένο πια ανασφάλιστο με τη δικαιολογία πως η σχετική εγκύκλιος μάλλον δεν έχει φτάσει ακόμα στα νοσοκομεία.
Όσο καλοπροαίρετος και να είναι κανείς δεν μπορεί παρά να λάβει στα σοβαρά τη δεύτερη εκδοχή, υποψιαζόμενος πως πίσω από τη δήθεν δυσλειτουργία του συστήματος και τον ελλειμματικό συντονισμό υπάρχει το σκληρό πρόσωπο μιας κυβέρνησης που αρνείται πεισματικά να αναλάβει το κόστος νοσηλείας των ανασφάλιστων, μην τυχόν και δεν βγει το πρωτογενές πλεόνασμα. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου το γεγονός πως το καλοκαίρι «εξαφανίσθηκαν» τα 200 εκατομμύρια του πλεονάσματος που υποτίθεται είχαν «δεσμευθεί» για τη φαρμακευτική κάλυψη των ανασφάλιστων.
Πέτρος Κατσάκος
