"Η κυβέρνηση υιοθετεί διχαστικές και ακροδεξιές λογικές" τονίζει στην "Αυγή" ο Πάνος Σκουρλέτης και επισημαίνει ότι με τη λεγόμενη υπόθεση του "κουμπαρά" η κυβέρνηση "επιχείρησε να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το νέο φιάσκο που υπέστη σε σχέση με την έξοδο από το Μνημόνιο". Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ αναφερόμενος στην ψηφοφορία για τον ΠτΔ τονίζει ότι το πραγματικό δίλημμα για τους βουλευτές είναι αν θα ανάψουν πράσινο φως στον Σαμαρά να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο.
Συνέντευξη στον Σταύρο Καπάκο
* Η αναφορά σου στο δημοσίευμα της εφημερίδας "Kontra news" για τη λεγόμενη υπόθεση του "κουμπαρά" προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις και παρέμβαση της εισαγγελίας, αν και το ίδιο το δημοσίευμα είχε γίνει μέρες πριν, όπως και άλλες επώνυμες καταγγελίες. Πώς κρίνεις τις αντιδράσεις;
Εκτιμώ πως η κυβέρνηση είχε προαποφασίσει να ξεκινήσει μια τέτοιου είδους πολιτική αντιπαράθεση, αρκεί να θυμηθούμε την ομιλία Σαμαρά στη Βουλή στην πρόσφατη συζήτηση της πρότασης εμπιστοσύνης. Αν δεν το έκανε με αφορμή τη δική μου αναφορά, θα το έκανε σε κάποια άλλη στιγμή. Μπορεί πρόσκαιρα να επιχείρησε να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το νέο φιάσκο που υπέστη σε σχέση με την έξοδο από το Μνημόνιο και την υποτιθέμενη αποχώρηση του ΔΝΤ, αλλά θεωρώ τελικά ότι και αυτή η υπόθεση θα της γυρίσει μπούμερανγκ. Μην υποτιμάς άλλωστε το ότι σε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας είναι εδραιωμένη η πεποίθηση ότι τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα είχαν ενσωματώσει στον τρόπο της πολιτικής τους παρουσίας ανορθόδοξους τρόπους δράσης. Ποιος δεν πιστεύει ότι στο DNA του δικομματισμού ενυπάρχουν οι μίζες, η διαπλοκή και η διαφθορά; Άλλωστε ο κ. Σαμαράς είναι από εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα που κουβαλούν στην πολιτική τους διαδρομή το στίγμα της ανατροπής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, κατηγορούμενος ότι εξυπηρέτησε, πέραν των άλλων, συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα.
* Η δική σου κατάθεση στον εισαγγελέα τι ακριβώς αφορούσε; Τι προσδοκά ο ΣΥΡΙΖΑ από την έρευνα της Δικαιοσύνης και ποιοι πολιτικοί πρέπει να καταθέσουν;
Θα σου πω μόνο ότι κατέθεσα μια σειρά δημοσιευμάτων που αναφέρονταν σε δηλώσεις και συνεντεύξεις πολιτικών προσώπων σχετικά με το θέμα της άσκησης πιέσεων σε βουλευτές. Ειλικρινά δεν γνωρίζω τι μπορεί να βγάλει η συγκεκριμένη έρευνα κάτω από τις συνθήκες που διεξάγεται. Το εύλογο ερώτημα που γεννιέται είναι σε ποιες περιπτώσεις και πότε πρέπει να εμπλέκεται η Δικαιοσύνη στην πολιτική αντιπαράθεση. Μου προκαλεί όμως εντύπωση πώς μπορεί να θεωρεί υποχρέωσή της να παρεμβαίνει σε κάποιες περιπτώσεις και σε άλλες να κλείνει τα μάτια. Για παράδειγμα, αν τώρα διενεργείται μια εισαγγελική έρευνα για ένα δημοσίευμα, γιατί δεν γίνεται κάτι αντίστοιχο για τις δηλώσεις Γεωργιάδη σχετικά με τις τράπεζες ή για τις κατ' επανάληψη αναφορές του κ. Σαμαρά για σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την τρομοκρατία; Με δύο λόγια, πρέπει να είμαστε σοβαροί, μη επιλεκτικοί και φειδωλοί όταν επικαλούμαστε την ανάγκη παρέμβασης της Δικαιοσύνης.
* Το κλίμα πόλωσης και πολιτικής αβεβαιότητας οφείλεται στο ότι η κυβερνητική πλευρά δείχνει συμπτώματα κατάρρευσης; Πόσο μπορεί να βλάψει τη χώρα και ποια είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη στρατηγική της έντασης και την κατηγορία Σαμαρά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται για το κλίμα αβεβαιότητας;
Αλήθεια, υπήρξε κλίμα σταθερότητας τα τελευταία χρόνια, που διαταράσσεται τώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ; Αστεία πράγματα, ποτέ άλλοτε μετά τη μεταπολίτευση δεν είχε γνωρίσει ο τόπος μια τόσο ακραία αντικοινωνική και ταξική πολιτική. Ζούμε σε στιγμές μιας πραγματικής πόλωσης και όχι τεχνητής, ως απότοκο των μεγάλων ανατροπών που επέφερε το Μνημόνιο στο μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας. Ανασφάλεια και αβεβαιότητα ήταν αυτά που κυριάρχησαν τα τελευταία χρόνια από τη μία, σε αντιδιαστολή με την ελπίδα και την προοπτική ανατροπής αυτής της κατάστασης από την άλλη.
Η αναγκαία αποκατάσταση ενός κλίματος κανονικότητας στα πολιτικά πράγματα περνά μέσα από τις κάλπες. Η κυβέρνηση, από μεριάς της, όχι μόνο τώρα, επιδιώκει μια αντιπαράθεση γυρνώντας αρκετές δεκαετίες πίσω, χωρίς να διστάζει να υιοθετεί διχαστικές και ακροδεξιές λογικές. Όταν δε αναφέρεται στο πραγματικό πεδίο αντιπαράθεσης, το μόνο όπλο της είναι ο φόβος και η κινδυνολογία.
* Ο βουλευτής της Ν.Δ. Γ. Καλαντζής χαρακτήρισε, εμμέσως πλην σαφώς, αργυρώνητους τους βουλευτές που δεν θα ψηφίσουν Πρόεδρο και θα μπουν στα ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς κρίνεις αυτή την άποψη και ποια είναι η "γραμμή" του ΣΥΡΙΖΑ για όσους βουλευτές δεν ψηφίσουν νέο Πρόεδρο;
Τα κρίνω ως άσφαιρες επικοινωνιακές ατάκες. Το βασικό κριτήριο που πρέπει να πρυτανεύσει για κάθε βουλευτή όταν θα κληθεί να ψηφίσει για τον νέο ΠτΔ οφείλει να είναι ένα: αν θα δώσει το πράσινο φως στον κ. Σαμαρά να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο. Νομίζω πως όποιος συμβάλει στην ανατροπή της κυβέρνησης θα του το αναγνωρίσει πρώτα απ' όλα ο λαός.
* Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα μετά τη ΔΕΘ. Η κυβέρνηση διαθέτει χαρτιά που μπορούν να αντιστρέψουν το κλίμα;
Δεν θεωρώ πλέον ότι υπάρχει τρόπος αντιστροφής της φοράς των πραγμάτων εκ μέρους της κυβέρνησης. Η παρουσίαση των βασικών προγραμματικών μας δεσμεύσεων στη ΔΕΘ επέδρασε καταλυτικά, σου θυμίζω όμως ότι είχε προηγηθεί το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και οι πρωτοβουλίες για τα ζητήματα της μικρής ΔΕΗ, των δασών και του αιγιαλού. Το αναφέρω διότι μέσα από τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αναδείξαμε το πώς εννοούμε την οικοδόμηση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών με προοπτική τη συγκρότηση ενός πλειοψηφικού μπλοκ που συνιστά απαραίτητο όρο για την επιτυχία μιας κυβέρνησης της Αριστεράς.
* Ο Πάνος Καμμένος, μία ημέρα μετά τη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα, μίλησε για τη "δημιουργία ενός μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού". Έχουν προχωρήσει σχετικές διεργασίες ή ήταν δήλωση προθέσεως του προέδρου των ΑΝ.ΕΛΛ.;
Είναι εντελώς διαφορετικό να συνεργάζεσαι σε ένα συγκεκριμένο θέμα, όπως αυτό των "κόκκινων" δανείων, από το να ισχυρίζεσαι πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός μεγάλου συνασπισμού. Γνωρίζουμε πολύ καλά σε τι διαφωνούμε και σε τι συμφωνούμε με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Μάλλον επρόκειτο για δήλωση προθέσεων εκ μέρους του κ. Καμμένου, πολύ δε περισσότερο που, όπως γνωρίζετε, δεν υπάρχουν σχετικές διεργασίες.
* Υπάρχουν επαφές ή διεργασίες με άλλους πολιτικούς χώρους; Όπως για παράδειγμα η ΔΗΜ.ΑΡ., οι Οικολόγοι, η Κοινωνική Συμφωνία ή δυνάμεις της Αριστεράς, όπως το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Ποια είναι η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για τις συνεργασίες;
Καθεμία από τις περιπτώσεις που αναφέρατε είναι διαφορετική, είναι όμως αδήριτη η ανάγκη της μέγιστης συμπόρευσης δυνάμεων που με έναν αξιόπιστο τρόπο δεσμεύονται σε μια κοινή προγραμματική βάση με σκοπό τη δημοκρατική ανατροπή της κυβέρνησης και την έξοδο από την κρίση. Εμείς δεν θα εγκαταλείψουμε την πολιτική των συνεργασιών, προφανώς ούτε τώρα που βρισκόμαστε πιο κοντά στην αυτοδυναμία. Προτεραιότητα για μας είναι η οικοδόμηση συμμαχιών μέσα στα κινήματα και την κοινωνία και μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα να προχωρούμε και σε συμμαχίες στο πολιτικό επίπεδο. Με μια τέτοια αντίληψη θα πορευτούμε, αυτό κάνουμε όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, έτσι έχουμε συλλογικά αποφασίσει.
* Η αντίδραση των αγορών δεν είναι μήνυμα και προς τον ΣΥΡΙΖΑ που δείχνει ότι, όταν θα πάτε να διαπραγματευθείτε ως κυβέρνηση, τα spread θα πάνε στα ύψη και τα χρηματιστήρια θα κατρακυλήσουν; Τι θα κάνετε τότε;
Τα χρηματιστήρια υποχωρούν διεθνώς, κάτι βέβαια που δεν οφείλεται στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στη διάχυτη ανησυχία για τις ευρύτερες εξελίξεις στο μέτωπο της οικονομίας. Ιδιαίτερα η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με ένα συνολικό στρατηγικό αδιέξοδο δομικής υφής, τις ακραίες νεοφιλελεύθερες στρατηγικές που την οδηγούν ολοταχώς στη ύφεση και την αποδόμηση. Οποιαδήποτε συζήτηση δεν εκκινεί από αυτήν τη διαπίστωση δεν μπορεί να τελεσφορήσει. Ο κ. Σαμαράς, θεωρώντας ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και μη αμφισβητώντας την κυρίαρχη μερκελική στρατηγική, δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει ένα διαφορετικό σχέδιο. Συνθλίβεται ανάμεσα στην απαρέγκλιτη εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος από τη μια και τη λαϊκή κατακραυγή από την άλλη. Θέλοντας να ξεφύγει και βλέποντας μπροστά του την εκλογική συντριβή κινήθηκε με αντιφατικότητα που του προσδίδει ακόμα μεγαλύτερη αναξιοπιστία στο εξωτερικό και το εσωτερικό. Έχουμε συνείδηση των δυσκολιών που μας περιμένουν, αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Με στρατηγικό στόχο τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και με παράλληλη προσπάθεια διαμόρφωσης συμμαχιών και συσχετισμών εντός της Ευρώπης επιδιώκουμε την αλλαγή των πολιτικών λιτότητας, αλλά και τη διεκδίκηση βαθιών διαρθρωτικών αλλαγών στη συγκρότηση της Ευρωζώνης.