Live τώρα    
Η απορία του (αριστερού) ψάλτη
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Η απορία του (αριστερού) ψάλτη

Η εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους στη Μέση Ανατολή και η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και άλλων καλεί τις αριστερές συνειδήσεις να αναλύσουν την κατάσταση και να τοποθετηθούν σ' αυτό το εξαιρετικά πολύπλοκο παζλ.

Το ΚΚΕ τοποθετήθηκε καταδικάζοντας τα «ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια» και την αποστολή από την Ελλάδα πυρομαχικών στις κουρδικές στρατιωτικές δυνάμεις (τους πεσμεργκά).

Εντάξει, καμία καταδίκη όμως για τις απίστευτες θηριωδίες των τζιχαντιστών: αποκεφαλισμοί αθώων, μαζικές σφαγές αιχμαλώτων χωρίς καν έστω και προσχηματικές δίκες, αρπαγές και βιασμοί γυναικών, δολοφονίες αμάχων. Ένας πόλεμος άνευ ορίων, συντριβή στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιφρόνηση κάθε διεθνούς δικαίου. Φρίκη.

Απέναντι σ' αυτή την κατάσταση η αντιμετώπιση μπορεί να είναι:

* Πρώτον, να κάνουμε ότι δεν μας αφορά, να βουτήξουμε στρουθοκαμηλικά το κεφάλι στην άμμο και να καταδικάσουμε γενικώς τον ιμπεριαλισμό, όπως το ΚΚΕ.

Ναι, αλλά αυτά συμβαίνουν κυρίως στη γειτονιά μας, τη Μέση Ανατολή. Οι τζιχαντιστές, παρά τις αεροπορικές επιδρομές, κατέχουν τουλάχιστον το ένα τέταρτο του Ιράκ και σημειώνουν νέες επιτυχίες, όπως την κατάληψη της στρατιωτικής βάσης Σακλαβίγια την περασμένη Κυριακή. Απολογισμός, 400 νεκροί ή αγνοούμενοι κυβερνητικοί στρατιώτες.

Χωρίς τους βομβαρδισμούς και τη σκληρή αντίσταση των Κούρδων θα είχαν ήδη καταλάβει ολόκληρη τη χώρα. Στη Συρία κυριαρχούν στις ανατολικές περιοχές. Δεν αφορά την Ελλάδα να δημιουργηθούν κράτη αδίστακτων τζιχαντιστών στην περιοχή; Μόνο τα τεράστια κύματα προσφύγων να φανταστούμε από μια τέτοια εξέλιξη...

* Δεύτερον, να κάνουμε συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, όπως έλεγε ο Βλαδίμηρος.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξεχωρίσουμε ποιος είναι ο κύριος εχθρός και, για μένα τουλάχιστον, δεν υπάρχει αμφιβολία πως σήμερα είναι το Ισλαμικό Κράτος και τα παρακλάδια του σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Οι Ρώσοι συμφωνούν με τον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών (διαφωνούν όμως με τους βομβαρδισμούς στη Συρία), το ίδιο και το Ιράν, ακόμη και τα Εμιράτα, που προηγουμένως χρηματοδοτούσαν αυτές τις ακραίες σουνιτικές οργανώσεις.

Περιττό να επαναλάβω ότι η Ουάσινγκτον έθρεψε τους τζιχαντιστές, κυρίως με την άθλια επέμβαση στο Ιράκ.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ; Απορία ψάλτου βηξ, μου φαίνεται...

Ανδρέας Ζεμπίλας

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0