«Σα δεν ντρέπεται ο Τσίπρας, να πηγαίνει στο Κόμο και όχι στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης»...
Kάπως έτσι σχολίασε (με δικά του λόγια) ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, την παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο φόρουμ του ιδρύματος Ambrosetti στο Κόμο, στα σύνορα της Ιταλίας με την Ελβετία.
Εντάξει λοιπόν, όταν το κόμμα του κ. Κουτσούμπα φτάσει να χτυπάει την πόρτα της εξουσίας, κι αν ο ίδιος προσκληθεί στο Κόμο της εποχής, να μην πάει...
Σε δύο μονάχα περιπτώσεις η φωνή της ευρωπαϊκής Αριστεράς, η άλλη, εκτός της κυρίαρχης, πρόταση για την Ευρώπη και για τις προοπτικές της, απευθύνθηκε (και ακούστηκε) σε πανευρωπαϊκό ακροατήριο. Και τις δύο μέσω του Αλέξη Τσίπρα. Η πρώτη ήταν στο προεκλογικό debate ανάμεσα στους υποψηφίους προέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η δεύτερη τώρα στο Κόμο. Καθαρά και ξάστερα, διά της απόλυτης δημοσιότητας την πρώτη, δια των διαρροών, των δημοσιοποιημένων αποσπασμάτων, και του εκτεταμένου σχολιασμού του διεθνούς Τύπου τώρα. Είναι η απάντηση σε όσους, κακόπιστα οι περισσότεροι, αμφισβητούν τη χρησιμότητα της παρουσίας εκεί του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ περισσότερο που τα αποτελέσματα της εμφάνισης του Αλέξη Τσίπρα στην πρώτη περίπτωση, στο debate, είναι μετρήσιμα, τα είδαμε ήδη, με τις ευεργετικές τους επιπτώσεις στο εκλογικό αποτέλεσμα σε πανευρωπαϊκή σχεδόν κλίμακα, για τα κόμματα της Αριστεράς.
Ας μη γελιόμαστε. Οι πολύ προωθημένες επεξεργασίες και οι αντίστοιχες ριζοσπαστικές προτάσεις του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) για την Ευρώπη των λαών δεν έβγαιναν, ώς πριν από λίγο, έξω από τα όρια ενός στενού κύκλου μυημένου ευρωπαϊκού ακροατηρίου. Αντίστοιχα περιορισμένη ήταν και η δημοσιότητα της οποίας απολάμβαναν. Κι έπρεπε νά 'ρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρός του για να σπάσουν τα στεγανά. Ε λοιπόν, θα πρέπει να πάσχει κανείς από βαριάς μορφής πολιτική μυωπία, για να μην μπορεί να δει τα -μόνο- θετικά αυτής της εξέλιξης...
Πέφτουν οι μύθοι
Θα είχε άραγε προσκληθεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο φόρουμ του Ιδρύματος Ambrosetti, πλάι στις επιφανέστερες ευρωπαϊκές κεφαλές, αν δεν είχε γίνει πεποίθηση, σε διεθνές επίπεδο, πως ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ήδη στον προθάλαμο της εξουσίας; Είναι αυτή ακριβώς η βεβαιότητα που -δικαίως- προκαλεί εκνευρισμό στους ηγέτες της συγκυβέρνησης. Και οδηγεί στην παραγωγή πικρόχολων σχολίων εκ μέρους των απολογητών της πολιτικής τους. Πολύ περισσότερο που ξέρουν καλά πως έτσι τίθεται σε σκληρή δοκιμασία ολόκληρο το προπαγανδιστικό τους οικοδόμημα. Εκείνο που λέει πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα σπάσει τα μούτρα του όταν, μεθαύριο, βρεθεί αντιμέτωπος με την ευρωπαϊκή ελίτ. Πως είναι απομονωμένος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, πως δεν θα μπορέσει να εξασφαλίσει συμμάχους, πως θα τον αγνοήσουν, θα τον σαμποτάρουν, θα τον περιθωριοποιήσουν άμα τη εμφανίσει. Πως είναι, μ' άλλα λόγια, ο απόβλητος της Ευρώπης. Με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα στα βράχια, πριν καλά-καλά το καταλάβει. Ε, λοιπόν, το Κόμο έδειξε πως ο Τσίπρας μπορεί να αντιπαρατεθεί σκληρά με τον Μπαρόζο και να κερδίσει τις εντυπώσεις. Μπορεί, από την άλλη, να εξασφαλίσει ευμενή αποδοχή κάποιων θέσεών του εκ μέρους του Ρομάνο Πρόντι, εκ μέρους του Μάριο Μόντι. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Με αυτούς άλλωστε, μ' εκείνους που συναντήθηκε στο Κόμο, θα κληθεί αύριο να συνομιλήσει, να διαπραγματευτεί, να αντιπαρατεθεί. Αλίμονο αν αρνιόταν σήμερα να προετοιμάσει το έδαφος, να τους γνωρίσει και να τον γνωρίσουν, προπάντων να τον ακούσουν. Θα ήταν εγκληματικά ανεύθυνος. Θα ήταν επίσης ανεύθυνος και, ασφαλώς, υπόλογος απέναντι στον ελληνικό λαό, εάν στα διεθνή φόρα χάιδευε αυτιά. Αν, όπως κάποιοι επέμεναν ώς πριν από λίγο, «έλεγε άλλα μέσα και άλλα έξω». Τα «πρακτικά» του προεκλογικού debate, όπως όλοι τα είδαμε με τα μάτια μας και τ' ακούσαμε με τ' αυτιά μας, αλλά και όσα έγιναν γνωστά από το Κόμο, καταδεικνύουν το αντίθετο. Ο Τσίπρας λέει ακριβώς τα ίδια και μέσα και έξω. Έτσι, για να πέφτουν ένας-ένας οι μύθοι.
Το έσχατο επιχείρημα εκείνων που καταθέτουν την αντίθεσή τους στην παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο φόρουμ του ιδρύματος Ambrosetti είναι ότι οι προύχοντες της Ευρώπης με τις προσκλήσεις στον Τσίπρα και με τα καλά τους λόγια δεν έχουν σκοπό παρά να τον «ενσωματώσουν» στα σχέδια και στις επιδιώξεις τους. Πρόκειται για ενδεχόμενο το οποίο δεν μπορεί, ασφαλώς, ν' αποκλεισθεί. Αφορά ωστόσο τους «άλλους», τις προθέσεις ή, αν θέλετε, τους ευσεβείς τους πόθους. Και βέβαια θα έλεγε ψέματα όποιος ισχυριζόταν πως ο Τσίπρας έχει παραχωρήσει δείγματα γραφής, σύμφωνα με τα οποία είναι έτοιμος να πέσει στην παγίδα. Κάθε άλλο.
Όσο για τον ευτελή ισχυρισμό ότι ο Τσίπρας, για χάρη του Κόμο, γύρισε την πλάτη στις λαϊκές κινητοποιήσεις της ΔΕΘ, τι να πει κανείς; Εκτός από το να σημειώσει τον ακραία λαϊκίστικο χαρακτήρα του. Το ότι το επικαλέσθηκε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, απλώς είναι ανάξιο σχολιασμού. Όσο για τα ανάλογα του Αργύρη Ντινόπουλου, του ταιριάζουν γάντι. Ο Τσίπρας, σχετικά με συλλαλητήρια, με κινήματα και με αγώνες, δεν έχει ν' αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Βρίσκεται, εδώ και χρόνια, πάντα στην πρώτη γραμμή. Ο Τσίπρας, ο οποίος θα ήταν ασυγχώρητος αν δεν αξιοποιούσε, για λογαριασμό της Αριστεράς, του λαού και των λαών της Ευρώπης, την ευκαιρία που του δόθηκε...
