Οι ευθείες βολές του Γ. Παπανδρέου κατά της συγκυβέρνησης, της οποίας ο ίδιος παραμένει βουλευτής, φουντώνουν τα σενάρια που συνδέουν τις αδήριτες -προς το παρόν- προθέσεις του σε σχέση με την κυβερνητική συνοχή.
Στην ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός χρησιμοποίησε πλήθος αναφορών για να ασκήσει κριτική που περιελάμβανε και τη στάση του Ευ. Βενιζέλου, ξεκινώντας από τη γενική παρατήρηση ότι "όλα τα βήματα που κάναμε την περίοδο 2009-2011 προς αυτή την κατεύθυνση, με κάποιες εξαιρέσεις, αποδομούνται ή βάλλονται", για να καταλήξει πως "η κυβερνητική συνεργασία στερείται ενός πραγματικά προοδευτικού προγραμματικού πλαισίου - το οποίο και έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα". Απέναντι σε αυτά, είπε ότι η συνάντηση των προοδευτικών δυνάμεων στη βάση κοινών αρχών και αξιών "είναι ο μοναδικός αξιόπιστος δρόμος για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια δύναμη πραγματικής προοδευτικής διακυβέρνησης για τον τόπο", "μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης που θα συσπειρώνει γύρω της, με πολιτικούς και όχι άλλους όρους, όλες τις προοδευτικές, δημοκρατικές, σοσιαλιστικές και αριστερές δυνάμεις".
Ο Γ. Παπανδρέου στηλίτευσε και την αναφορά περί "επιστροφής στην ομαλότητα" που χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός, αλλά κυρίως ο Ευ. Βενιζέλος: "Θα έχετε ακούσει πολλούς να μιλάνε για επιστροφή στην 'ομαλότητα' μετά την περιπέτεια του Μνημονίου - και την ταυτίζουν με μια δήθεν 'κανονικότητα'. Ναι, την επιστροφή στα κακώς κείμενα". Αυτά τα προσδιόρισε ως "επιστροφή στα τερατώδη ελλείμματα, τα αισχρά μαγειρέματα, το ρουσφέτι που είχε γονατίσει το Δημόσιο. Την αδιαφάνεια στις προμήθειες. Τα χατίρια σε συμφέροντα, τραπεζίτες και μίντια - την αιχμαλωσία της πολιτικής ζωής του τόπου". Σε μια αναφορά στις τράπεζες, που παραπέμπει ευθέως στην καταψήφιση εκ μέρους του του σχετικού άρθρου στο πολυνομοσχέδιο και τη σφοδρή σύγκρουση που είχε ακολουθήσει με τον Ευ. Βενιζέλο, είπε ότι "οι διευθετήσεις συμφερόντων δίνουν και παίρνουν. Παρακολούθησα στενά, αν και δεν ήμουν μέλος των πρώτων θερινών τμημάτων της Βουλής, ευεργετικές ρυθμίσεις για τραπεζικούς και μιντιακούς ομίλους". Αναφέρθηκε επίσης και στις "ρυθμίσεις για δάση, αιγιαλούς και χωροταξικούς σχεδιασμούς, ρυθμίσεις ευκολίας, όχι αξιοποίησης του δημόσιου πλούτου" που "ευτυχώς, η κοινωνία των πολιτών αντέδρασε έντονα και σταμάτησε ή άλλαξε πολλά από αυτά".
