«Ο πόλεμος δεν μπορεί να γίνει ανθρώπινος,
μόνο να καταργηθεί μπορεί»
Άλμπερτ Αϊνστάιν
Η κυβέρνηση Νετανιάχου συνεχίζει τη βάρβαρη και πολυαίμακτη επιδρομή της εναντίον των «ελεύθερων πολιορκημένων» Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι θέλει να «τελειώσει τη δουλειά» (finish the job). Περιφρονεί η κυβέρνηση του Ισραήλ όλες τις διεθνείς εκκλήσεις, ακόμα και του προέδρου Ομπάμα, για τον τερματισμό της σφαγής, συμφωνώντας σε εκεχειρία με τη Χαμάς, την παλαιστινιακή οργάνωση που ασκεί τον έλεγχο στη πολύπαθη Γάζα. Σε ανάλογη έκκληση προέβη ο γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν επισκεπτόμενος την περιοχή. Ακούσαμε και είδαμε τον γ.γ. του ΟΗΕ να απευθύνει την έκκλησή του "in the name of humanity" αλλά και στην περίπτωση αυτή «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Δεν ίδρωσε το αυτί των «γερακιών» του Ισραήλ.
Με τα σημερινά δεδομένα της ανόδου του επιθετικού Ισλαμισμού σε σειρά χωρών της Μ. Ανατολής και της Β. Αφρικής -από το Ιράκ ώς τη Λιβύη-, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το παλαιστινιακό πρόβλημα κλειδί για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο. Διότι, με πρόσχημα το παλαιστινιακό, οι πιο αντιδραστικές δυνάμεις, τόσο στη Δύση όσο και στον μουσουλμανικό κόσμο, ρίχνουν λάδι στη φωτιά της άκρως επικίνδυνης σύγκρουσης Ισλάμ - Δύσης.
Η κυβέρνηση Ομπάμα δήλωνε, πριν από χρόνια, ότι είναι καιρός οι Παλαιστίνιοι να αποκτήσουν το δικό τους ανεξάρτητο και βιώσιμο κράτος δίπλα στο κράτος του Ισραήλ. Όμως στις 29 Νοεμβρίου 2012, όταν η Γ.Σ. του ΟΗΕ αποφάσιζε να δεχτεί την Παλαιστίνη στους κόλπους της με την ιδιότητα του κράτους - παρατηρητή, ήταν οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ακόμη εφτά χώρες - δορυφόρους, που καταψήφιζαν την ιστορική εκείνη απόφαση.
Ως Αριστερά, έχουμε πάντοτε υποστηρίξει την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ εντός του οποίου δρουν σημαντικές φιλειρηνικές δυνάμεις, ενώ στη Βουλή του εκπροσωπείται και το Κ.Κ. Ισραήλ, με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί στενές σχέσεις. Επανειλημμένα, το Κ.Κ. Ισραήλ έχει τονίσει ότι η πολιτική Νετανιάχου, όπως και προηγούμενων ισραηλινών κυβερνήσεων, είναι καταστροφική για το ίδιο το Ισραήλ, μία χώρα έντονα στρατιωτικοποιημένη και με σοβαρά εσωτερικά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί νέοι του Ισραήλ έχουν αρνηθεί να καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις και να υπηρετήσουν στα κατεχόμενα, έχοντας δημιουργήσει ένα δικό τους, φιλειρηνικό και αλληλέγγυο με τον παλαιστινιακό λαό κίνημα. Αυτές οι αντιπολεμικές δυνάμεις εντός του Ισραήλ δυστυχώς αγνοούνται από τα ΜΜΕ της χώρας μας.
Βεβαίως, υπάρχει και το μέγα θέμα της συνεννόησης και σύμπνοιας ανάμεσα στις παλαιστινιακές πολιτικές δυνάμεις, διότι είναι γνωστό ότι η Παλαιστινιακή Αρχή, υπό τον πρόεδρο της PLO Μαχμούντ Αμπάς, αμφισβητείται έντονα από κάποιες οργανώσεις, μεταξύ των οποίων οι τζιχαντιστές και οι ακραίοι ισλαμιστές. Σε αυτές δεν συγκαταλέγεται η Χαμάς, η οποία τον τελευταίο καιρό έχει αποδεχτεί την ανάγκη δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που θα έχει υπό τον έλεγχό της τόσο τα παλαιστινιακά εδάφη που σήμερα διοικούνται από την κυβέρνηση της Ραμάλα όσο και τη Λωρίδα της Γάζας. Αυτή ήταν μία θετική εξέλιξη την οποία δεν είδε με καλό μάτι η κυβέρνηση Νετανιάχου και ίσως αυτό να αποτελεί την εξήγηση για τον τωρινό πόλεμο που υποτίθεται ότι ξεκίνησε λόγω της απαγωγής και πραγματικά αποκρουστικής δολοφονίας τριών Ισραηλινών νέων.
H υπόθεση της ανεξαρτησίας του λαού της Παλαιστίνης και της ειρήνης στη Μ. Ανατολή αφορά άμεσα και τη χώρα μας, θα έλεγα και την υπόθεση της Κύπρου. Συνεπώς, όσοι στη χώρα μας «κόπτονται» για τα εθνικά θέματα, θα έπρεπε να είχαν πάρει ξεκάθαρη θέση κατά της σφαγής στη Γάζα τις τελευταίες εβδομάδες.
