Την ώρα που η κυβέρνηση εμμένει σε υποτιθέμενες, κυρίως επικοινωνιακού τύπου, εξαγγελίες υπέρ των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, με όρους και κριτήρια που εξαιρούν την πλειοψηφία των πολιτών, οι οποίοι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν σε δανειακές υποχρεώσεις, ακόμα και το ΔΝΤ προτείνει "κούρεμα" χρεών, προκειμένου να κινηθούν οι αγορές και οι οικονομίες σε βαθιά ύφεση, όπως η ελληνική.
Σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ, αν το ζήτημα της υπερχρέωσης στον ιδιωτικό τομέα μείνει άλυτο, είναι πιθανό να εμποδίσει την ανάκαμψη των προβληματικών οικονομιών. Η διευθέτηση του προβλήματος μέσω μιας ουσιαστικής αναδιάρθρωσης με "κούρεμα" χρεών, θα έχει θετικά αποτελέσματα, κατά το ΔΝΤ, στην κατανάλωση, την κτηματαγορά, τις επενδύσεις, τις ίδιες τις τράπεζες, αλλά και συνολικά στον δημόσιο τομέα - που επηρεάζεται όταν το “παθητικό” του ιδιωτικού τομέα μεταφέρεται στον κρατικό προϋπολογισμό.
Ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση, φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν υιοθετεί ούτε καν την επιβεβαίωση (και) από το ΔΝΤ περί ανάγκης ουσιαστικής αναδιάρθρωσης χρεών, αναμένοντας προφανώς “κοινή γραμμή” εντολών συνολικά από την τρόικα. Δεν είναι τυχαίο, ότι δράττοντας την ευκαιρία για νέα επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση "απάντησε" την Παρασκευή πως δεν πρόκειται για επίσημο κείμενο, αλλά για "κείμενο εργασίας", που αντιπροσωπεύει τις απόψεις των συντακτών και όχι κατ' ανάγκην του ΔΝΤ, καθώς και ότι η ίδια "με ευθύνη και σοβαρότητα θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια ανακούφισης του δανειολήπτη ταυτόχρονα με την ανάγκη διασφάλισης της πιστωτικής φερεγγυότητας και πειθαρχίας".
Πράγματι, η κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι βασικός γνώμονας των όποιων αποφάσεων είναι να μην θιγεί η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών και να περιορίζονται οι όποιες επισφάλειές τους. Άλλωστε πρόσφατα η Ελληνική Ένωση Τραπεζών τάχθηκε κατά οποιουδήποτε οριζόντιου, γενικευμένου και χωρίς κριτήρια "κουρέματος" δανείων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ακόμα και σε περιόδους οικονομικής κρίσης. “Προειδοποίησε” δε ότι κάτι τέτοιο οδηγεί σε ανακατανομή του εισοδήματος σε βάρος όσων δεν έχουν δανειστεί ή αποπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους κανονικά, νοθεύει τον υγιή ανταγωνισμό και υπονομεύει τα συναλλακτικά ήθη, ενώ για τις τράπεζες θα συνεπαγόταν ισόποσες ζημίες στους ισολογισμούς τους.
Κυβερνητικές εξαγγελίες
Πάντως, η κυβέρνηση, μιλώντας προκλητικά για “ανακούφιση” των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, προτείνει “μέτρα” -εφόσον εγκριθούν από τρόικα-ΤτΕ- όπως διευκόλυνση αποπληρωμών μισθωτών, συνταξιούχων κι όσων έχουν τεκμαιρόμενη σχέση εξαρτημένης εργασίας, μόνο με ενυπόθηκη απαίτηση, οι οποίοι έχουν ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 25.000 ευρώ, προερχόμενο από μείωση του εισοδήματος τους κατά 35% από 1/1/2010. Αναφέρεται σε περίοδο χάριτος τεσσάρων ετών με επανεξέταση στα δύο έτη, κατά την οποία ο δανειολήπτης καταβάλλει μόνο τόκους (τοκοπληρωμή).
Η δε αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου (νόμος Κατσέλη) εξαντλείται σε τροποποιήσεις τύπου απαίτησης ομοφωνίας του 50%+1 των πιστωτών (από 100%) για ένταξη σε εξωδικαστικό συμβιβασμό, προγραμμάτων επιβράβευσης συνεπών δανειοληπτών από τις τράπεζες κ.λπ.
Πρόταση νόμου ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ
Υπενθυμίζεται ότι τη μόνη πρόταση ουσίας για την πραγματική ανακούφιση των υπερχρεωμένων πολιτών παρουσίασε τον Αύγουστο ο ΣΥΡΙΖΑ.
Προέβλεπε, μεταξύ άλλων, μερική ή ολική -σε περιπτώσεις ευπαθών ομάδων και όσων διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας- διαγραφή χρεών (από κάθε είδους δάνεια-οφειλές για πιστωτικές κάρτες), μείωση του ποσού των μηνιαίων δόσεων που θα ανέρχονται κατ' ανώτατο στο 30% των πραγματικών, διαθέσιμων εισοδημάτων των δανειοληπτών και προστασία τους -με το υπόλοιπο ποσό της ετήσιας υποχρέωσης να διαγράφεται οριστικά- με απαγόρευση πράξεων επίσπευσης και αναγκαστικής εκτέλεσης, αλλά και αυξήσεων επιτοκίων, από πλευράς τραπεζών.
Εξάλλου, ο Χρηματοπιστωτικός Τομέας ΣΥΡΙΖΑ επισήμανε την Παρασκευή πως "είναι ξεκάθαρο ότι το σχέδιο ρύθμισης δανείων, που ανακοινώθηκε, είναι άλλη μια επικοινωνιακή κίνηση της κυβέρνησης για να ρίξει στάχτη στα μάτια των εξαντλημένων δανειοληπτών, που ασφυκτιούν κάτω από το βάρος των δανειακών υποχρεώσεων, αλλά και των χαρατσιών, που καλούνται να πληρώσουν ως θύματα μιας πολιτικής χωρίς κατεύθυνση και χωρίς να στοχεύει στην ανάκαμψη. Τελικά, πρόκειται για ένα σχέδιο ρύθμισης στα μέτρα των τραπεζών".
