Στη διασφάλιση τουλάχιστον του υφιστάμενου προϋπολογισμού της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), στη διατήρηση των αποσυνδεδεμένων ενισχύσεων και την ενίσχυση του ρόλου των συνδεδεμένων, καθώς και στην επανεξισορρόπηση μεταξύ πρώτου και δεύτερου πυλώνα, αναφέρθηκε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Β. Αποστόλου.
Αναπτύσσοντας τις αρχικές παρατηρήσεις της Ελλάδας για την ΚΑΠ μετά το 2020, κατά το χθεσινό συμβούλιο υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε., ο υπουργός επισήμανε ότι η ΚΑΠ πρέπει πρωτίστως να διατηρήσει τα βασικά χαρακτηριστικά του τίτλου της, δηλαδή να είναι τόσο Κοινή όσο και Αγροτική.
Σημείωσε ότι είναι απαραίτητη η ευελιξία ώστε η ΚΑΠ να ανταποκρίνεται περισσότερο στις ιδιαιτερότητες και τις διαφοροποιημένες στοχεύσεις κάθε κράτους - μέλους κατά την εφαρμογή της, ενώ πρέπει να είναι αρκούντως ισχυρή και εύρωστη ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί σε νέες προκλήσεις, όπως οι εξής:
* Ηλικιακή ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού, διατήρηση και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
* Ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας του αγροτικού τομέα και της οικονομίας της υπαίθρου.
* Παραγωγή επαρκών, ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων.
* Προώθηση της τεχνολογικής καινοτομίας.
* Παραμονή του πληθυσμού στις μειονεκτικές περιοχές και στήριξη του γεωργικού επαγγέλματος.
* Προστασία ευαίσθητων τομέων και προϊόντων με Γεωγραφική Ένδειξη.
* Ενίσχυση της θέσης των γεωργών στην αλυσίδα διατροφής.
* Παροχή δημόσιων αγαθών και διαχείριση προβλημάτων που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή.
Απαραίτητη η διατήρηση των αποσυνδεδεμένων ενισχύσεων, ενίσχυση των συνδεδεμένων
Για την υλοποίηση των ανωτέρω, πρόσθεσε, είναι αναγκαία η επαρκής χρηματοδότηση της ΚΑΠ, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι πρέπει τουλάχιστον να διασφαλιστεί ο υφιστάμενος προϋπολογισμός.
Ο ίδιος επισήμανε ότι “κρίνεται απαραίτητη η διατήρηση των αποσυνδεδεμένων ενισχύσεων και η ενίσχυση του ρόλου των συνδεδεμένων, ενώ δεν θα συμφωνούσαμε σε καμία περίπτωση σε περαιτέρω μεταφορές πόρων από τον πρώτο πυλώνα στον δεύτερο”.
Τόνισε ότι η επανεξισορρόπηση μεταξύ πρώτου και δεύτερου πυλώνα θα μπορούσε να συζητηθεί μόνο υπό το πρίσμα της καλύτερης στόχευσης και διαχείρισης των δύο πυλώνων, ώστε να βελτιωθεί η επιδιωκόμενη συμπληρωματικότητά τους.
Παράλληλα ανέφερε ότι η ανάπτυξη της ανθεκτικότητας και η διαχείριση κινδύνου δεν μπορεί να είναι γενικόλογη, αλλά συνδέεται στενά με τον ορισμό της κρίσης. Σημείωσε ότι το ισχύον πλαίσιο αποζημιώσεων είναι ανεπαρκές, όμως τα προβλήματα που προέκυψαν από το ρωσικό εμπάργκο ανέδειξαν νέα ερωτήματα ως προς τι συνιστά “κρίση” και σε ποιον βαθμό οι αναγκαστικές αποταμιεύσεις των αγροτών θα πρέπει να “αποζημιώνουν” παρενέργειες που δημιουργούνται από ευρύτερες πολιτικές, όπως αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής.
