Την εταιρική φοροαποφυγή από μεγάλες εταιρείες επιδιώκει να αναχαιτίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σχέδιο Οδηγίας γύρω από τους κανόνες εξάλειψης των «ασυμφωνιών στη μεταχείριση υβριδικών μέσων» με τα φορολογικά συστήματα τρίτων χωρών.
Ειδικά όσον αφορά τα υβριδικά χρηματοοικονομικά προϊόντα, το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι αυτά συνδυάζουν στοιχεία ομολόγων και στοιχεία μετοχών ή παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων.
Οι τίτλοι υβριδικών κεφαλαίων τιμολογούνται στην αγορά και δίνουν υψηλές αποδόσεις καθώς ενέχουν μεγαλύτερους κινδύνους από τα συνηθισμένα ομόλογα. Κατά βάση απευθύνονται σε θεσμικούς επενδυτές ή σε φυσικά πρόσωπα μεγάλης οικονομικής επιφάνειας. Με τον δε όρο "ασυμφωνία στη μεταχείριση υβριδικών μέσων" νοείται η κατάσταση στην οποία εμπλέκεται ένας φορολογούμενος εάν η πληρωμή στο πλαίσιο ενός χρηματοπιστωτικού μέσου οδηγεί σε αποτέλεσμα έκπτωσης χωρίς καταχώριση, και:
* Η πληρωμή αυτή δεν περιλαμβάνεται στο εισόδημα εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.
* Το αποτέλεσμα της ασυμφωνίας οφείλεται στις διαφορές στον χαρακτηρισμό του μέσου ή της πληρωμής που πραγματοποιείται στο πλαίσιό του.
Το εν λόγω σχέδιο Οδηγίας αποτελεί τον πιο πρόσφατο κρίκο στην αλυσίδα μέτρων που έχουν σχεδιαστεί για την αποτροπή της φοροαποφυγής από μεγάλες επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, επιδιώκει να εμποδίσει τις εταιρείες από το να εκμεταλλεύονται τις διαφορές μεταξύ δύο ή και περισσότερων περιοχών φορολογικής δικαιοδοσίας για να μειώσουν τις συνολικές φορολογικές τους υποχρεώσεις. Αυτές οι ρυθμίσεις μπορούν να συντελέσουν στη σημαντική διάβρωση των φορολογητέων βάσεων των φορολογούμενων εταιρειών στην Ε.Ε.
Το Συμβούλιο κατέληξε, μεταξύ άλλων, για το εν λόγω ζητήματα:
* Τα υβριδικά ίδια κεφάλαια θα εξαιρούνται από τους κανόνες για τον τραπεζικό τομέα. Η εξαίρεση αυτή θα έχει χρονικό περιορισμό και η Επιτροπή θα κληθεί να υποβάλει έκθεση εκτίμησης των επιπτώσεων.
* Για τις χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις ακολουθείται οριοθετημένη προσέγγιση ανάλογη με εκείνη που ακολουθείται από τον ΟΟΣΑ.
* Όσον αφορά την υλοποίηση, προβλέπεται μεγαλύτερη προθεσμία από εκείνη που έχει καθοριστεί στην Οδηγία του Ιουλίου του 2016. Ως ημερομηνία εφαρμογής έχει οριστεί η 1η Ιανουαρίου 2020 και η 1η Ιανουαρίου 2022, στην περίπτωση μιας συγκεκριμένης διάταξης.
Σημειώνεται ότι τα κράτη - μέλη θα πρέπει να μεταφέρουν την Οδηγία στις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις τους έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019.
