"Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε" απάντησε, ύστερα από πέντε μήνες, η Κομισιόν στην ερώτηση της ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Κούνεβα για το ποιες θεωρεί «βέλτιστες πρακτικές» στην επανεξέταση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα, όπως προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο, και τη σχέση των συγκεκριμένων πρακτικών με τον προτεινόμενο από την Κομισιόν «Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων».
Στην ερώτησή της η Κ. Κούνεβα ανέφερε μεταξύ άλλων ότι, βάσει της συμφωνίας ελληνικής κυβέρνησης και θεσμών, δρομολογείται «η επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο» και «με προϋπόθεση τη μη επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής, ασύμβατα με τους στόχους της προώθησης μιας βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης». Μάλιστα, στο Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC), ο πρόεδρος της Επιτροπής κ. Γιούνκερ προανήγγειλε πρόταση για «έναν πυλώνα ελάχιστων κοινών εργασιακών δικαιωμάτων, ένα προστατευτικό δίχτυ στην αγορά εργασίας», εξήρε τα οφέλη των συμβάσεων αορίστου χρόνου και τόνισε ότι οι νέοι κανόνες δεν θα μπορούν να προσαρμόζονται επί το δυσμενέστερον για τους εργαζόμενους.
Ακολούθως έθεσε τα εξής ερωτήματα στην αρμόδια επίτροπο M. Thyssen: α) Πώς θα εξασφαλιστεί ότι η επανεξέταση του πλαισίου στην Ελλάδα θα είναι συμβατή με τον κοινό πυλώνα εργασιακών δικαιωμάτων που επεξεργάζεται η Επιτροπή; β) Ποιες οι βασικές αρχές του πυλώνα και πόσο δεσμευτικός θα είναι για τα κράτη - μέλη; γ) Προτίθεται η Επιτροπή να συνεργαστεί στην κατάρτισή του με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον ILO; δ) Ποια χώρα θα αποτελέσει πρότυπο βέλτιστης πρακτικής; Το Λουξεμβούργο με κατώτατο μισθό 1.922,96 ευρώ ή η Βουλγαρία με 184 ευρώ;
Στην απάντησή της η Μ. Thyssen αναφέρει ότι στόχος του πυλώνα είναι να θεσπιστούν ορισμένες κοινές για τα κράτη - μέλη αρχές «για τη διεξαγωγή των πολιτικών απασχόλησης και των κοινωνικών πολιτικών τους, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ζώνη του ευρώ»!
Επιπλέον δεν έκανε την παραμικρή νύξη για το κοινωνικό και πολιτικό πρόσημο αυτών των αρχών, παρά το γεγονός ότι η Κομισιόν έχει ήδη δημοσιοποιήσει την πρότασή της. Κι από την πρόταση αυτή προκύπτει σαφώς η εμμονή της Κομισιόν στις γνωστές νεοφιλελεύθερες συνταγές της «ευελιξίας» και της «κινητικότητας», χωρίς σαφή στήριξη στις συλλογικές συμβάσεις, στην πλήρη απασχόληση, στις ποιοτικές σχέσεις εργασίας και στον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και της προστασίας των ευάλωτων ομάδων. Σε γενικές γραμμές, η πρόταση της Κομισιόν προοιωνίζεται ένα «πανευρωπαϊκό Μνημόνιο» στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, όπου στη θέση του κοινωνικού διαλόγου μπαίνουν τα «Εθνικά Συμβούλια Ανταγωνιστικότητας», που θα αξιολογούν την εξέλιξη των μισθών, σε σχέση με την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα κ.λπ.
Α. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
