Στην ιδιοκτησία του κράτους παραμένουν οι μαρίνες, με τους ιδιώτες να έχουν τη δυνατότητα να μισθώνουν, να τις διαχειρίζονται και να τις εκμεταλλεύονται, χωρίς όμως να μπορούν να αξιώσουν δικαίωμα κυριότητας ή άλλα "εμπράγματα δικαιώματα", σύμφωνα με απόφαση του ΣτΕ.
Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα σε ιδιωτικές εταιρείες να εκτελέσουν στις μαρίνες λιμενικά και χερσαία έργα βελτίωσης των εγκαταστάσεων. Αφορμή γι' αυτή την απόφαση υπήρξε η προσφυγή δέκα κατοίκων του Πειραιά κατά της ιδιωτικοποίησης της Μαρίνας Ζέα, χαρακτηρίζοντάς την παράνομη και αντισυνταγματική.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο διαγωνισμός μίσθωσης και εκμετάλλευσης είχε κατακυρωθεί υπέρ της "Κοινοπραξία Μαρίνες Αττικής" καθώς υπεγράφη σύμβαση διαρκείας 40 ετών με δυνατότητα πενταετούς παράτασης. Το ΣτΕ με την υπ' αριθμόν 701/2015 απόφασή του απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς των προσφυγόντων. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, δεν προσκρούει στο Σύνταγμα η άσκηση της διοίκησης και διαχείρισης οποιασδήποτε μαρίνας σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και κατά τρόπο επικερδή για το κράτος. Να καταβάλλεται δηλαδή μίσθωμα ή να πραγματοποιούνται βελτιωτικές επενδύσεις. Επισημαίνεται επίσης, μεταξύ άλλων, ότι στον παραθαλάσσιο χώρο που είναι εγκατεστημένες οι μαρίνες οι πολίτες έχουν υποχρεωτικά πρόσβαση και δεν επιτρέπεται να αποκόπτεται η δυνατότητα επίσκεψης σε αυτές, ενώ διατηρείται ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του αιγιαλού.
