Την τιμητική της είχε χτες η Ελλάδα στις δύο ναυαρχίδες του διεθνούς οικονομικού Τύπου, τους Financial Times και το Economist. Κοινή κεντρική ιδέα των δύο άρθρων ήταν το «εύθραυστο» της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και το «εύθραυστο» της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα.
Στο ρεπορτάζ των FT εκτιμάται ότι «η Ελλάδα δείχνει να επιστρέφει στην ομαλότητα», πλην όμως δεν παύει να «χρειάζεται ένα νέο οικονομικό μοντέλο». Στο πολιτικό επίπεδο, το ορόσημο είναι η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία μπορεί να σημάνει και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών, τις οποίες μπορεί να κερδίσει η αξιωματική αντιπολίτευση, κάτι που ανησυχεί τις Βρυξέλλες, οι οποίες «παρακολουθούν ασταμάτητα την ανέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ».
Η εφημερίδα διαπιστώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει «εμφανές προβάδισμα από τη Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά, αλλά όχι αρκετό ώστε να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία» και προσθέτει: «Ο κ. Τσίπρας έχει αποσύρει τις απειλές για αναστολή πληρωμών του ελληνικού χρέους αν κερδίσει την εξουσία, καθώς προσπαθεί να μετακινήσει το κερματισμένο κόμμα του προς το Κέντρο. Εξακολουθεί όμως να θέλει την επανακρατικοποίηση μεγάλων επιχειρήσεων που πωλήθηκαν σε ιδιώτες επενδυτές και αποκατάσταση του κατώτατου μισθού σε προ κρίσης επίπεδα».
Η εκτίμηση των συντακτών των FT είναι ότι το πρόσωπο που παρακολουθούν πλέον στενότερα Βρυξέλλες και Βερολίνο είναι η Ρένα Δούρου, «που κέρδισε με μικρή διαφορά τη θέση Περιφερειάρχη Αττικής, την πιο ισχυρή διοικητική έδρα, στις πρόσφατες εκλογές».
Και υποστηρίζουν ότι η κυρία Δούρου εμφανίζεται ορθολογική. «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τάσσεται κατά των ιδιωτικών επενδύσεων, αλλά θέλουμε οι επενδυτές να δώσουν σημασία στο περιβάλλον, να πληρώνουν όλους τους φόρους και να τηρούν τα δικαιώματα των εργαζομένων», είναι η δήλωσή της που δημοσιεύουν.
Ωστόσο, καταλήγουν οι FT, «ακόμη κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει πιο μετριοπαθής στην πολιτική του, εφόσον αναλάβει την εξουσία, θα επέλθει πιθανότατα αναστολή στη μεταρρυθμιστική προσπάθεια της Ελλάδας, καθώς οι άπειροι πολιτικοί του θα ασχολούνται με τα καθημερινά ζητήματα διακυβέρνησης. Είναι μια προοπτική που προκαλεί ανησυχίες στους αξιωματούχους του Βερολίνου και των Βρυξελλών».
Η επιτήρηση θα μείνει
Το δημοσίευμα του Economist, τώρα, επικεντρώνεται στο εύθραυστο της ανάκαμψης, αρχής γενομένης από τον τουρισμό. Το παράδειγμα που χρησιμοποιεί είναι η ανταλλαγή πυρών στο Μοναστηράκι, λίγο πριν από τη σύλληψη Μαζιώτη, και η εκτίμηση ότι αν υπήρχαν θύματα, θα είχαν ακυρωθεί πολλές κρατήσεις. «Το ίδιο εύθραυστη είναι και η ελληνική οικονομική ανάκαμψη», υποστηρίζει ο Economist. Κι επισημαίνει ότι, παρά τα στοιχεία που δείχνουν ότι η χώρα φέτος βγαίνει από την ύφεση μετά από 24 διαδοχικά τρίμηνα, και παρά τη βεβαιότητα του υπουργείου Οικονομικών ότι η Ελλάδα βρίσκεται στον σωστό δρόμο για να επιτευχθεί ο φετινός στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος, «δεκάδες μικρές, αλλά σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις καθυστερούν».
Ο συντάκτης του Economist παραθέτει το επιχείρημα Ελλήνων αξιωματούχων, ότι με το αντιλαϊκό Μνημόνιο να φτάνει στο τέλος του, είναι η ώρα της Ελλάδας να αναλάβει την ευθύνη της επόμενης φάσης των μεταρρυθμίσεων και ότι οι Έλληνες είναι τώρα περισσότερο πρόθυμοι να δεχθούν τις αλλαγές που θα μπορούσαν να τους εξασφαλίσουν ένα μέλλον ευημερίας, αλλά σχολιάζει ότι οι ξένοι δεν φαίνεται να μοιράζονται την ίδια σιγουριά: «Φοβούνται ότι χωρίς την αυστηρή εποπτεία της τρόικας, ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός θα επιβραδύνει, η μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα θα εγκαταλειφθεί και ο έλεγχος των δαπανών θα χαλαρώσει».
Το άρθρο κλείνει συμπεραίνοντας πως μπορεί η, τρομερά αντιπαθής στους Έλληνες, τρόικα να φύγει, ωστόσο η σφιχτή επιτήρηση της ελληνικής προόδου θα μείνει.
