Το ερώτημα "μήπως τελικά ο ρατσισμός δεν ενοχλεί την κυβερνητική πλειοψηφία;" έθεσε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου με αφορμή τη συζήτηση που αναπτύσσεται τις τελευταίες ημέρες με την κατάθεση και εν συνεχεία το "πάγωμα" εκ μέρους της κυβέρνησης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Με ανακοίνωσή της η Ένωση τονίζει ότι "αυτό που ήρθε στην επιφάνεια με αφορμή το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν είναι ούτε η όψιμη ευαισθησία της κυβερνητικής πλειοψηφίας σε ζητήματα ελευθερίας έκφρασης, ούτε η αγωνία για την έξαρση της ρατσιστικής βίας, η ατιμωρησία της οποίας αφήνει το ελληνικό κράτος πολλαπλώς έκθετο: Αυτό που αναδείχθηκε είναι η ευθεία άρνηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας να συναινέσει στην προώθηση του εν λόγω νομοσχεδίου, ενώ είναι γνωστό πως συναφείς νομοθεσίες αποτελούν πλέον κοινό τόπο στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, και μάλιστα σε αρκετά ήταν αποτέλεσμα πρωτοβουλιών κομμάτων που ανήκουν στον ίδιο πολιτικό χώρο".
Όπως υπογραμμίζει, επίσης, "το πλέον κρίσιμο ζήτημα δεν είναι τόσο η εν γένει χρησιμότητα του νομοσχεδίου αυτού, ούτε τα προβλήματα που πιθανώς εντοπίζονται σε αυτό. Το πρόβλημα είναι αντιαντιρατσιστική σπουδή της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η οποία πεισματικά αρνείται να θέσει το νομοσχέδιο στην κρίση του Κοινοβουλίου, προσπαθώντας έτσι να δώσει στην άρνηση αυτή χαρακτηριστικά εμβληματικής συσπείρωσης ενός εκλογικού ακροατηρίου που αντιμετωπίζει τον ρατσιστικό λόγο με συγκατάβαση, ανοχή ως και συμπάθεια. Η σπουδή αυτή θέτει την κυβερνητική πλειοψηφία ενώπιον των ευθυνών της για τη ρατσιστική ολίσθηση του πολιτικού λόγου στην Ελλάδα σήμερα, εκθέτει τη χώρα απέναντι στις διεθνείς υποχρεώσεις της -για τις οποίες η κυβέρνηση κατά τ' άλλα κόπτεται-, αλλά, θέτει κυρίως ένα θεμελιώδες ερώτημα: μήπως τελικά ο ρατσισμός δεν ενοχλεί την κυβερνητική πλειοψηφία;".
Στις επιμέρους παρατηρήσεις της για το νομοσχέδιο, η Ένωση εκτιμά ότι είναι διατυπωμένο πιο προσεκτικά όσον αφορά τη δημόσια υποκίνηση στη ρατσιστική βία και όχι γενικά την εκφορά ρατσιστικών απόψεων, επισημαίνει ωστόσο ότι "η ποινικοποίηση του δημόσιου εγκωμιασμού, η άρνηση ή εκμηδένιση εγκλημάτων εγείρουν αναπόφευκτα σοβαρά ζητήματα παραβίασης της ελευθερίας της έκφρασης αν και εφόσον το νομοσχέδιο δεν εξαιρεί ρητά από το πεδίο εφαρμογής του την επιστημονική έρευνα και την ανταλλαγή απόψεων για την Ιστορία".
Όπως αναφέρει επίσης, "το μείζον πολιτικό -και πολιτειακό πλέον- ζήτημα στην Ελλάδα είναι η τιμώρηση της ρατσιστικής βίας" ωστόσο, "η δίωξη και τιμώρηση των εγκλημάτων αυτών δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ταυτόχρονη προστασία των θυμάτων των πράξεων αυτών, ώστε και αυτά να μπορούν πραγματικά να ασκούν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους σε έννομη προστασία και το κράτος να έχει τη δυνατότητα να προστατεύσει την έννομη τάξη αποτελεσματικά".
