Παγίδα θανάτου για εργαζόμενους και πελάτες ήταν το κτήριο της Marfin επί της οδού Σταδίου πολύ προτού τρεις άνθρωποι καούν ζωντανοί από τον εμπρησμό που σημειώθηκε στις 5 Μαΐου 2010. Κι όσο οι υπάλληλοι αγωνιούσαν καθημερινά για το τι τους ξημερώνει στο κτήριο που επανειλημμένα είχε γίνει στόχος επιθέσεων, η διοίκηση της τράπεζας κώφευε απέναντι στα αιτήματα για στοιχειώδεις συνθήκες ασφάλειας, ενώ μέχρι σήμερα η διεύθυνση εσωτερικού ελέγχου της Marfin δεν έχει εκδώσει ακόμα πόρισμα για τα αίτια του τραγικού περιστατικού...
Ήδη από τον Νοέμβριο του 2007 η υπάλληλος Κωνσταντίνα Μπλέτζα, που κατέθεσε χθες στο δικαστήριο, είχε καταφέρει "από τύχη", όπως είπε χαρακτηριστικά, να χρησιμοποιήσει τον πυροσβεστήρα, "που δεν ήξερα καν πώς δούλευε", για να σβήσει φωτιά που ξέσπασε στο κατάστημα. Μάλιστα για την ενέργειά της αυτή ερωτήθηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin Ανδρέα Βγενόπουλο σε συνάντηση που είχε με τους εργαζόμενους μετά τον εμπρησμό. "Ο Βγενόπουλος -κατέθεσε η μάρτυρας-, καπνίζοντας το πούρο του, είπε ότι σε μια άλλη φωτιά που ξέσπασε τον Νοέμβριο του 2007 μια κοπέλα την έσβησε με τον πυροσβεστήρα και ρώτησε ποια ήταν αυτή. Είπα εγώ και τότε μου είπε 'τι έκανες εκείνη τη μέρα', λες κι όφειλα εγώ να είμαι υπεύθυνη για την ασφάλεια του κτηρίου..."
Η Κ. Μπλέτζα επίσης αναφέρθηκε στις τραγικές στιγμές που βίωσε με τους συναδέλφους της: "Φτάνοντας στον τρίτο όροφο, κι έτσι όπως είχαμε στριμωχτεί, η δική μου σκέψη ήταν να βγούμε στο μπαλκόνι. Αλλά θυμήθηκα ότι μας είχαν πει παλιά ούτε κατά διάνοια να μη βγούμε στο μπαλκόνι, ούτε για τσιγάρο, είναι έτοιμο να πέσει! Θυμάμαι μια συνάδελφο να παίρνει τηλέφωνο την κόρη της και να την αποχαιρετά...".
"Χάρτινη" η τζαμαρία
Η Κ. Μπλέτζα μίλησε και για τη "χάρτινη" τζαμαρία της τράπεζας που "έπεσε σχεδόν ολόκληρη με μόνο τρια χτυπήματα", σε αντίθεση με την τζαμαρία του γειτονικού ΙΑΝΟΥ που, "αν και δέχτηκε πιο βίαιη επίθεση, δεν έπεσε". Είπε επίσης ότι σε κάποια από παλιότερες επιθέσεις είχαν φωνάξει τον τζαμά να αλλάξει την τζαμαρία και τους είπε ότι "θα σας βάλω τα προσωρινά τζάμια γιατί έτσι κι αλλιώς θα σας τα σπάσουν την άλλη βδομάδα (την ημέρα του περιστατικού) και περιμένω την έγκριση της τράπεζας γιατί τα κουφώματα δεν αντέχουν περισσότερο βάρος"...
Όταν μάλιστα ρώτησε μετά από καιρό τον υπεύθυνο ασφαλείας της εταιρείας με την οποία συνεργάζεται μέχρι σήμερα η Marfin γιατί δεν είχε επισημάνει τότε κάποιες ελλείψεις, της απάντησε: "αν εγώ πήγαινα κι έλεγα αυτά στον Βελονάκη (σ.σ. εκπρόσωπος της εταιρείας και κατηγορούμενος στην υπόθεση), θα μου έλεγε πολύ ωραία, μπορείς να περάσεις από το λογιστήριο να πάρεις την αποζημίωσή σου"...
"Είχαμε το συναίσθημα της νηνεμίας πριν από την καταιγίδα" ξεκίνησε στη συνέχεια την κατάθεσή της η υπάλληλος Χριστίνα Λορέντζου "Το μοιραίο πρωί το κέντρο ήταν άδειο. Μιλήσαμε με την Αγγελική Παπαθανασοπούλου (σ.σ.: την έγκυο που έχασε τη ζωή της στη φωτιά) και λέγαμε τι μας περιμένει και σήμερα... Σε επικοινωνία που είχαμε με τη διοίκηση μας λέγανε 'ουδέν νεότερο'. Καταλάβαμε ότι δεν θα μας προστατεύσουν..."
Η υπάλληλος είπε επίσης ότι "είχαμε γίνει γραφικοί με τις συνεχείς διαμαρτυρίες μας. Στα παράπονά μας η διευθύντρια έλεγε 'αφού ξέρεις, δεν μου περνάει'. Το κατάστημα δεν είχε ούτε εξαερισμό." Σε ερώτηση δικηγόρου μάλιστα επιβεβαίωσε ότι ήταν κεντρική επιχειρηματική επιλογή τα κεντρικά καταστήματα της Μarfin να μείνουν εκείνη την ημέρα ανοιχτά.
