Στη Βουλή φέρνουν 12 συνολικά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του βουλευτή Λάρισας Βασίλη Κόκκαλη, το ζήτημα των εργασιακών σχέσεων στις δημόσιες δομές υγείας, καταθέτοντας ερώτηση προς τους υπουργούς Υγείας και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
Οι βουλευτές κάνουν λόγο για παγιωμένη πρακτική απασχόλησης εργαζομένων μέσω συμβάσεων μίσθωσης έργου, ακόμη και σε κρίσιμες ειδικότητες, όπως οδηγοί και συνοδοί ασθενοφόρων του Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, καθώς και προσωπικό καθαριότητας, σίτισης και τραπεζοκόμοι. Όπως επισημαίνουν, οι συγκεκριμένες συμβάσεις, αν και τυπικά αφορούν παροχή έργου, στην πράξη φαίνεται να υποκρύπτουν σχέσεις εξαρτημένης εργασίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτουν, οι συμβάσεις αυτές είναι συνήθως δωδεκάμηνης διάρκειας και ανανεώνονται διαδοχικά, υπερβαίνοντας τον προσωρινό χαρακτήρα τους. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των δομών υγείας, ενσωματώνονται πλήρως στη λειτουργία τους και εργάζονται υπό συνθήκες που προσιδιάζουν σε μόνιμο προσωπικό, χωρίς ωστόσο να απολαμβάνουν τα αντίστοιχα δικαιώματα.
Οι βουλευτές υπογραμμίζουν ότι η πρακτική αυτή δημιουργεί ένα καθεστώς διαρκούς εργασιακής επισφάλειας, καθώς η επαγγελματική συνέχεια των εργαζομένων εξαρτάται από αλλεπάλληλες συμβάσεις, χωρίς προοπτική σταθερής απασχόλησης. Παράλληλα, επισημαίνουν ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά για επαναλαμβανόμενη διοικητική πρακτική στο σύνολο του δημόσιου συστήματος υγείας.
Κάνουν λόγο για υπονόμευση της αρχής της νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης, ενώ σημειώνουν ότι η επιλογή αυτή λειτουργεί ως μηχανισμός αποφυγής της μονιμοποίησης προσωπικού, παρά το γεγονός ότι οι ανάγκες είναι διαρκείς και σταθερές. Όπως τονίζουν, η εύρυθμη λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας προϋποθέτει επαρκές, εξειδικευμένο και εργασιακά κατοχυρωμένο προσωπικό.
Με την ερώτησή τους, οι βουλευτές ζητούν απαντήσεις για τους λόγους επιλογής του συγκεκριμένου καθεστώτος αντί προσλήψεων μέσω Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού, ενώ καλούν την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει αν προτίθεται να τερματίσει την πρακτική των διαδοχικών συμβάσεων έργου.
Τέλος, θέτουν το ερώτημα εάν υπάρχει σχεδιασμός για τη μετατροπή των υφιστάμενων σχέσεων απασχόλησης σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, με στόχο – όπως επισημαίνουν – τη διασφάλιση της θεσμικής συνέχειας και της εύρυθμης λειτουργίας των υπηρεσιών υγείας.
Αναλυτικά η ερώτηση:
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. υπουργούς
- Υγείας
- Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Θέμα: «Εργασιακός μεσαίωνας στις δημόσιες δομές υγείας: θεσμοθετημένη επισφάλεια μέσω συμβάσεων μίσθωσης έργου και αποφυγή μονιμοποίησης»
«Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η διαμορφωθείσα και παγιωμένη πρακτική απασχόλησης εργαζομένων στις δημόσιες δομές υγείας και ιδίως σε κρίσιμες ειδικότητες όπως οδηγοί και συνοδοί ασθενοφόρων του Εθνικού Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), τραπεζοκόμοι, εργαζόμενοι στην καθαριότητα και στην σίτιση κ.λπ., μέσω συμβάσεων μίσθωσης έργου, οι οποίες φαίνεται να υποκρύπτουν στην πράξη σχέσεις εξαρτημένης εργασίας.
Βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, οι ανωτέρω εργαζόμενοι απασχολούνται μέσω συμβάσεων μίσθωσης έργου, συνήθως δωδεκάμηνης διάρκειας, οι οποίες, σύμφωνα με τη λειτουργική πρακτική των δομών υγείας, ενδέχεται να ανανεώνονται ή να παρατείνονται διαδοχικά, υπερβαίνοντας στην πράξη τον τυπικά προσωρινό χαρακτήρα τους.
Παρά τον τυπικό χαρακτηρισμό τους ως συμβάσεων μίσθωσης έργου, οι εν λόγω συμβάσεις φαίνεται να εντάσσουν τους εργαζόμενους σε ένα σταθερό και διαρκές πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, το οποίο προσιδιάζει σε σχέση εξαρτημένης εργασίας, δεδομένου ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του δημόσιου συστήματος υγείας και ενσωματώνουν τους εργαζόμενους πλήρως στην οργανωτική και λειτουργική δομή των υπηρεσιών.
Παράλληλα, δημιουργείται ένα καθεστώς διαρκούς εργασιακής επισφάλειας, στο μέτρο που η επαγγελματική τους συνέχεια εξαρτάται από διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου, χωρίς προοπτική σταθερής ένταξης στο προσωπικό των δομών, παρά το γεγονός ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες τους καλύπτουν μόνιμες και διαρκείς ανάγκες του συστήματος υγείας, με αποτέλεσμα να ανακύπτουν ζητήματα αποστέρησης θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων.
Η εν λόγω κατάσταση δεν εμφανίζεται ως μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά ως επαναλαμβανόμενη διοικητική πρακτική στον χώρο της δημόσιας υγείας, μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η κάλυψη πάγιων αναγκών χωρίς την αντίστοιχη ένταξη των εργαζομένων σε καθεστώς μόνιμης ή αορίστου χρόνου απασχόλησης, παρά τον αντικειμενικά σταθερό και διαρκή χαρακτήρα των αναγκών αυτών.
Επειδή η συστηματική χρήση συμβάσεων μίσθωσης έργου δωδεκάμηνης διάρκειας για την κάλυψη πάγιων αναγκών συνιστά πρακτική που υπονομεύει την αρχή της νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης,
Επειδή η επαναλαμβανόμενη ανανέωση τέτοιων συμβάσεων δημιουργεί καθεστώς διαρκούς εργασιακής επισφάλειας σε κρίσιμες δομές δημόσιας υγείας, προσβάλλει τον πυρήνα των εργασιακών εγγυήσεων και δημιουργεί στρεβλώσεις στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης,
Επειδή η πρακτική αυτή οδηγεί ουσιαστικά σε αποφυγή της μονιμοποίησης ή ένταξης σε καθεστώς αορίστου χρόνου, παρά τη φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών,
Επειδή η εύρυθμη λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας προϋποθέτει σταθερό, εξειδικευμένο και εργασιακά κατοχυρωμένο προσωπικό,
Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:
- Ποιος είναι ο λόγος επιλογής του συγκεκριμένου εργασιακού καθεστώτος αντί της πρόσληψης προσωπικού με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου μέσω Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ);
- Προτίθενται να τερματίσουν την πρακτική διαδοχικών συμβάσεων μίσθωσης έργου, η οποία λειτουργεί ως de facto μηχανισμός αποφυγής μονιμοποίησης εργαζομένων στις δομές υγείας;
- Υπάρχει σχεδιασμός για τη μετατροπή των εν λόγω σχέσεων απασχόλησης σε σταθερές συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, ώστε να διασφαλιστεί η θεσμική και λειτουργική συνέχεια των υπηρεσιών;».
Οι ερωτώντες βουλευτές
Κόκκαλης Βασίλειος
Παναγιωτόπουλος Ανδρέας
Γαβρήλος Γεώργιος
Ακρίτα Έλενα
Βέττα Καλλιόπη
Δούρου Ειρήνη (Ρένα)
Κοντοτόλη Μαρίνα
Μαμουλάκης Χαράλαμπος
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Νοτοπούλου Αικατερίνη
Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)
