«Σήμερα είναι μέρα γιορτής. Εγκαινιάζουμε το σπίτι του Παύλου, τον δικό του χώρο, το σπίτι που δεν μπόρεσε να έχει και να ζήσει όσα ονειρεύτηκε. Αυτό το σπίτι φτιάχνουμε με κόπο αλλά και χαρά για να μπορεί να ξαποστάσει εκείνος και μαζί όλα τα αδέλφια του, οι ταλαιπωρημένες ψυχές του κόσμου από εδώ μέχρι τη Γάζα, όπως θα ήθελε και ο ίδιος. Να είναι καλά όσοι δεν σταματούν να μιλούν για το παιδί μου, όπου κι αν βρίσκονται. Εκείνους που γράφουν για τον Παύλο, που ματώνουν τις πένες τους χωρίς εκπτώσεις και εκείνους που με τις φωτογραφίες τους αποτύπωσαν την ιστορία. Είναι πολύ σημαντικό ότι 13 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου δημιουργήσαμε χώρο εδώ, στο Εργατικό Κέντρο του Πειραιά, για να συναντιόμαστε και να φτιάχνουμε φως κόντρα στο σκοτάδι που μας κατακλύζει. Ο σύλλογος που φτιάξαμε προς τιμήν του παιδιού μου θα στεγαστεί εδώ που του αξίζει, στο Εργατικό Κέντρο του Πειραιά με τη βαριά ιστορία. Κι αν καταφέραμε να κάνουμε κάποια ελάχιστα από όσα ονειρευόταν το παιδί μου, αυτός είναι ένας λόγος που μας κρατάει ακόμη όρθιους».
Με τα λόγια αυτά η μαυροντυμένη Μάγδα Φύσσα εγκαινίασε το βράδυ της Κυριακής το «σπίτι» του παιδιού της, τον χώρο που θα στεγάζει τα γραφεία του Πολιτιστικού Συλλόγου «Killah P», στον πρώτο όροφο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, γιατί ο Παύλος ήταν εργάτης στη Ζώνη, ενεργό μέλος του Συνδικάτου Μετάλλου, και εκεί τον έφερνε με τη μηχανή του να ψηφίσει ο φίλος του ο Θανάσης. Η ιδέα ήταν της Μάγδας Φύσσα σε έναν αντιφασιστικό Σεπτέμβριο. Τον Ιανουάριο του 2026 με τη συνδρομή σωματείων και συλλογικοτήτων έγινε πράξη.
Ο Παύλος είναι παρών
Η καταρρακτώδης βροχή δεν εμπόδισε δεκάδες παιδιά, τα «παιδιά με τα μαύρα» και το σύμβολο στην πλάτη 18/9/13, ημέρα που δολοφόνησαν οι Χρυσαυγίτες στο Κερατσίνι τον Παύλο, να είναι στη γιορτή των εγκαινίων του νέου μόνιμου σπιτιού του Παύλου και του Συλλόγου. Στις σκάλες καθισμένα οκλαδόν και στο παρηκμασμένο τεράστιο θέατρο στο ισόγειο της οδού Ομηρίδου Σκυλίτση 19. Από τα μεγάφωνα ακούγονται τα τραγούδια του Παύλου, στη γιγαντοοθόνη προβάλλεται ένα βίντεο με σκηνές, μεταξύ άλλων, και από την προετοιμασία του Παύλου πριν βγει στη σκηνή των συναυλιών. Ακούγεται να μιλά και ο ίδιος για τις κοινωνικές δράσεις των συναυλιών. Τα λόγια του εναλλάσσονται με την κραυγή της Μάγδας μετά την απόφαση του Εφετείου για την καταδίκη της Χ.Α. Το πριν και το μετά. Μια δολοφονία, μια απουσία, είναι το γεφύρωμα. Ο Παύλος είναι παρών στην γιορτή αυτή. «Αθάνατος» λέει η μάνα του Ζακ, η Ελένη Κωστοπούλου, που ήταν παρούσα στη γιορτή γιατί θυμήθηκε ότι και στην απώλεια και απουσία του δικού της παιδιού η κ. Μάγδα ήταν εκεί και τους κρατούσε το χέρι. Παρόντες όλοι ο δικηγόροι που βρέθηκαν μαζί στις δικαστικές αίθουσες τόσα χρόνια απέναντι στην αλαζονεία και στην ύβρη των Χρυσαυγιτών.
Ευρύχωρο, να τους χωρά όλους!
Στον πρώτο όροφο του ΕΚΠ, στην προμετωπίδα με μαύρα γράμματα Σύλλογος Πολιτισμού «Παύλος Killah P. Φύσσας». Αριστερά το τατουάζ του Παύλου και δεξιά στον πίνακα ανακοινώσεων αφίσες από αντιφασιστικές εκδηλώσεις. Τρεις χώροι περίπου 70 τετραγωνικών όπου πλέον στεγάζονται όλα τα βιβλία που έχουν γραφεί για τον Παύλο Φύσσα, βιβλία που πωλούνται για ενίσχυση των δράσεων του Συλλόγου, κάδρα με φωτογραφίες που φιλοτέχνησαν το πρόσωπο του Παύλου, συνθήματα ενάντια στον φασισμό, στην ξενοφοβία και στην ομοφοβία, εφημερίδες, αρχειακό υλικό για να μην ξεχνάμε, παλαιστινιακές μαντίλες για να θυμίζουν την αλληλεγγύη και την αντίθεση στη γενοκτονία ενός λαού, μπλούζες που πωλούνται στον «Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη» και στη συναυλία την ημέρα των γενεθλίων του Παύλου στο Rap Monsters Fest και όλα όσα χάρισαν οι ενεργοί πολίτες και οι θεσμοί στη μνήμη του Παύλου από Ελλάδα και Κύπρο. Ένα τεράστιο τραπέζι θα φιλοξενεί τις συνεδριάσεις των μελών του Συλλόγου, που υπόσχονται ότι δεν θα σταματήσουν. «Ο Σύλλογος στεγάστηκε στο Εργατικό Κέντρο του Πειραιά με τη στήριξη των σωματείων, ένα ηχηρό αντιφασιστικό μήνυμα για τον κόσμο στις γειτονιές του Πειραιά» γράφει η αναμνηστική πλακέτα που πλέον κοσμεί το κτήριο του ΕΚΠ.
Στο Εφετείο
Τα εγκαίνια του σπιτιού του Παύλου συμπίπτουν χρονικά με την ολοκλήρωση της δίκης της Χ.Α. και σε δεύτερο βαθμό. Όπως μας ενημέρωσε ο δικηγόρος Θεόδωρος Θεοδωρόπουλος, 18 ήταν οι κατηγορούμενοι της δίκης. Από αυτούς 16 δικάστηκαν και οι 2 παραιτήθηκαν του Εφετείου. Από τους 14 μόνο οι 4 ήρθαν να απολογηθούν στο Εφετείο, οι υπόλοιποι δεν τόλμησαν γιατί τα αποδεικτικά στοιχεία δεν αναιρούνται. Όσοι εμφανίστηκαν δεν είχαν την αρχική αλαζονεία και τη σκληράδα. Αξιοθρήνητη η εικόνα τους: άλλος εμφανίστηκε ζητιάνος και πένητας ισχυριζόμενος ότι δεν είχε τα χρήματα για δικηγόρο, άλλος παραπονέθηκε ότι δεν εκτιμήθηκε το κοινοβουλευτικό του έργο και όλοι αρνήθηκαν προγενέστερες φιλοναζιστικές τους δηλώσεις. Ξεφτιλίστηκαν με τους ισχυρισμούς τους ότι δεν είναι ναζιστές! Ανήσυχος εμφανίστηκε ο γ.γ. του ΑΚΕΛ που ήταν παρών, υπενθυμίζοντας ότι το ΕΛΑΜ -το ακροδεξιό κόμμα στην Κύπρο- είναι τρίτη δύναμη. Ο Θανάσης Καμπαγιάννης επισήμανε πόσο καθοριστικό αποδείχθηκε το γεγονός ότι η οικογένεια του Παύλου δεν άφησε το πένθος να μαραζώσει την καρδιά τους, αντιθέτως άνοιξε για να μετατραπεί σε αγώνα.
«Παρούσες» οι νεκρές εργάτριες της Βιολάντα
Το Εργατικό Κέντρο του Πειραιά, το σπίτι των συνδικάτων, είναι το σπίτι του αγώνα, γι’ αυτό ταιριάζει να είναι το σπίτι του Παύλου. Και βέβαια από τη «γιορτή» αυτή δεν θα μπορούσαν να ήταν απούσες οι πέντε εργάτριες της Βιολάντα που έγιναν θυσία στον βωμό των κερδών της εργοδοσίας. «Αγάπη, Βασιλική, Βούλα, Ελένη, Αναστασία. Αθάνατες! Ενός λεπτού σιγή για σας» είπε η μάνα, η κ. Μάγδα, η μάνα που ξέρει τι σημαίνει να περιμένεις τους αγαπημένους σου να μην τους αγκαλιάσεις ξανά. Το ισόγειο του ΕΚΠ, το νέο σπίτι το Παύλου, σίγησε για να «περάσουν» οι νεκρές εργάτριες. Οι εργάτες του Πειραιά ξέρουν, έχουν κουβαλήσει νεκρούς συναδέλφους στα χέρια ύστερα από εργατικά δυστυχήματα.
