Λίγες ημέρες πριν από τις γιορτές, την ώρα που τα σχολεία θα έπρεπε να λειτουργούν απρόσκοπτα και να προετοιμάζονται για τις εορταστικές τους δράσεις, η εικόνα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση του Ρεθύμνου αποτυπώνει με τον πιο ωμό τρόπο τη συστηματική αποδιάρθρωση του δημόσιου σχολείου. Κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό, πρόχειρες «λύσεις» και πλήρης απουσία σχεδιασμού συνθέτουν μια κατάσταση
Ιδιαίτερα δραματική είναι η εικόνα στην Ειδική Αγωγή, όπου οι ελλείψεις εκπαιδευτικών και υποστηρικτικού προσωπικού έχουν μετατραπεί σε μόνιμη κανονικότητα. Μαθητές με αυξημένες ανάγκες βρίσκονται ουσιαστικά χωρίς την αναγκαία στήριξη, ενώ οι εκπαιδευτικοί που απομένουν καλούνται να καλύψουν πολλαπλούς ρόλους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Η κυβερνητική ανεπάρκεια πήρε, μάλιστα, συγκεκριμένη μορφή όταν νηπιαγωγείο της περιοχής αναγκάστηκε να κλείσει για δύο ημέρες, καθώς δεν υπήρχε δυνατότητα αντικατάστασης εκπαιδευτικών που απουσίαζαν με άδεια.
Οι γονείς βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια και την καθημερινή ταλαιπωρία, προσπαθώντας να καλύψουν τα κενά ενός κράτους που αποσύρεται από τη βασική του υποχρέωση: τη διασφάλιση της δημόσιας παιδείας. Οι μαθητές, από την πλευρά τους, καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα περιβάλλον αστάθειας, όπου η εκπαιδευτική συνέχεια θεωρείται πολυτέλεια.
Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του υπουργείου Παιδείας περί «ομαλής λειτουργίας» των σχολικών μονάδων, η πραγματικότητα στο Ρέθυμνο διαψεύδει το κυβερνητικό αφήγημα. Οι ελλείψεις δεν είναι συγκυριακές, αλλά αποτέλεσμα συνειδητών πολτικών επιλογών: υποχρηματοδότηση, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, καθυστερημένες προσλήψεις και μετακύλιση των ευθυνών στις τοπικές κοινωνίες.
