Την Κυριακή το απόγευμα από το λιμάνι της Ερμούπολης αναχώρησαν δύο πλοία με προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας.
Τα κατάρτια τους ξεχώριζαν από εκείνα των υπόλοιπων ιστιοπλοϊκών, καθώς κυμάτιζε η σημαία της Παλαιστίνης. Τα πανιά τους ήταν επίσης διαφορετικά. Είχαν πάνω μεγάλες ζωγραφιές που ετοιμάστηκαν στα προαύλια των σχολείων από τις οικογένειες της Σύρου.
Εκείνο όμως που δεν είχε δει ξανά κανείς μπροστά από ιστιοπλοϊκά ήταν το πλήθος που συγκεντρώθηκε.
Κατά κανόνα στις προβλήτες που έδεσαν το «Οξυγόνο» και η «Ηλέκτρα», έρχονται κότερα εύπορων επισκεπτών, χωρίς αυτό να αποτελεί κάτι το αξιοσημείωτο. Το γεγονός αντίθετα ότι έδεσαν δύο πλοία που είχαν ένα ανώτερο σκοπό κινητοποίησε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, η οποία δούλεψε πολύ προκειμένου να φτάσει η στιγμή του απόπλου.
«Όλο αυτό δείχνει ότι από τα κάτω και από τα μικρά μέρη μπορεί να γίνει κάτι μεγάλο», μας είπε ο Γιάννης Καζάκης. Κάτοικος του νησιού κι ένας από τους πολλούς ανθρώπους που παράλληλα με τις δουλειές και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις τους, έτρεχαν διαρκώς για τις ανάγκες της αποστολής.
Λειτούργησαν αυτοοργανωμένα και μοίρασαν καθήκοντα ανάλογα με τις δυνατότητες και τις γνώσεις του καθενός. Κάποτε ως ταχυδρόμος πήγαινε πόρτα - πόρτα προκειμένου να παραδώσει την αλληλογραφία. Αυτή τη φορά πήγε από το ένα σπίτι στο άλλο προκειμένου να βρεθεί φιλοξενία για όλους τους ανθρώπους που θα έρχονταν να συμμετάσχουν στις δράσεις για την αναχώρηση.
Η Αγνή Ρούσσου, ζωγράφος και δασκάλα, ανέλαβε να βγάλει το καλύτερο αποτέλεσμα στη δημιουργία των πανό και των πανιών στα καράβια. Ήταν εκείνη που ήξερε, αλλά δεν αποφάσιζε μόνη. Βασικό θέμα του ενός πανό ήταν μια μητέρα από την Παλαιστίνη ενώ κρατούσε στα χέρια της το μικρό της. Πέρα από τον προφανή συμβολισμό, μέσα από την κουβέντα η επιλογή των χρωμάτων κατέληξε να αναδείξει ακόμη βαθύτερες προεκτάσεις. «Ήταν πολύ λεπτό το ζήτημα, οπότε βάλαμε μία λευκή φιγούρα παιδιού που όπως είπαν τα παιδάκια συμβολίζει τη ψυχή».
Υψηλό συμβολισμό είχαν κι άλλες ενέργειες. «Οι εικόνες με τα παιδιά μας κάτω από τη σημαία στη συγκέντρωση. Αυτή η γιγάντια σημαία είναι ιστορική. Αυτό το σεντόνι είναι σα να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά της Γάζας», σημειώνει ο Γ. Καζάκης.
Από το καλοκαίρι με τη συγκέντρωση ενάντια στην άφιξη του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris και τη μεγαλειώδη διαδήλωση στις 10 Αυγούστου, ημέρα πανελλαδικής κινητοποίησης για τη Γάζα, η Σύρος αποτελεί σταθερά ένα θετικό παράδειγμα. Τι κι αν δεν σε προδιαθέτει η πρώτη εικόνα που συναντάς στο νησί, τα γραφεία βουλευτή της κυβέρνησης. Η κοινωνία της πρωτεύουσας των Κυκλάδων δείχνει ότι είναι πολλά παραπάνω από αυτό.
Η «Α» βρέθηκε στο νησί τις προηγούμενες ημέρες και κατέγραψε αυτή την άλλη καθημερινότητα. Μια πρωτόγνωρη έκρηξη συμπαράστασης σ' ένα λαό που συνεχίζει να βιώνει τη σφαγή με αμείωτη ένταση. Όπου πλατείες, προαύλια και παιδικές χαρές μετατράπηκαν από τις οικογένειες σε εργαστήρια δημιουργίας. Οι βιτρίνες των καταστημάτων γέμισαν με καρπουζάκια και παλαιστινιακές σημαίες. Και οι δρόμοι πλημμύρισαν από συνθήματα για ελευθερία, σκεπάζοντας τους ήχους από τα ροδάκια της τουριστικής βαλίτσας.
