Το σημαντικό είναι να μπορείς να κάνεις επιλογές και να κρατάς τη θέση σου. Η σταθερότητα μαζί με την αυστηρότητα είναι τα δύο βασικά συστατικά για μια επιτυχημένη συνταγή διοίκησης. Παράλληλα, ακόμα ένα σημαντικό συστατικό για την ορθή και δημοκρατική λειτουργία του κράτους και της Πολιτείας είναι η ισονομία. Μην κοιτάτε τι έγινε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη· αυτά ήταν οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, όπως υποστηρίζουν όσοι δεν μπορούν να βγάλουν έναν κανονικό κανόνα.
Μ’ αυτά τα εφόδια ο κρατικός μηχανισμός απάντησε σε καίρια και σε λιγότερο καίρια ζητήματα που αφορούν την εναέρια μεταφορά με μέσα του κράτους όπου και όποτε αυτό είναι απαραίτητο. Διότι η αυστηρότητα, η σταθερότητα και η ισονομία επιβάλλουν ενιαίους χειρισμούς.
Ετσι λοιπόν, όταν η Αστυνομική Διεύθυνση Κορίνθου ανακάλυψε μια τεράστια χασισοφυτεία με πάνω από 2.000 δενδρύλλια σε μια δημόσια έκταση κάπου στα ψηλά βουνά της Κορίνθου, το κράτος, το επιτελικό κράτος, πολύ σωστά πράττοντας, απάντησε ότι δεν θέλει να έχει καμία σχέση με τη φυτεία και την κάνναβη, που είναι παράνομη. Είναι γνωστό ότι τις κακοτοπιές τις αποφεύγεις όταν δεν πλησιάζεις σ’ αυτές, που λέγανε και οι μαμάδες της δεκαετίας του 1980 στα παιδιά τους.
Οι αστυφύλακες της Κορίνθου όμως αυτή τη λεπτομέρεια φαίνεται να μην τη γνώριζαν. Εξάλλου, οι αστυνομικοί εξ επαγγέλματος είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται στις κακοτοπιές και αναγκαστικά, μην έχοντας και άλλη οδηγία, ξήλωσαν με τα χέρια τα 2.000 και πλέον δενδρύλλια που βρίσκονταν σε ένα σημείο που η μόνη πρόσβαση ήταν έπειτα από δύο ώρες πεζοπορία μέσα στο δάσος έπειτα από αρκετή οδήγηση στον δασικό χωματόδρομο.
Αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία αποψίλωσης και τα χασισόδεντρα συγκεντρώθηκαν και στοιβάχτηκαν στο κέντρο της έκτασης που ήταν φυτεμένα, υπεβλήθη αίτημα συνδρομής στον Στρατό και στην Πυροσβεστική ώστε να διαθέσουν ένα ελικόπτερο που θα παραλάμβανε τα αποψιλωθέντα και κατασχεμένα δενδρύλλια ώστε να τα μεταφέρει σε φυλασσόμενο χώρο, όπως προβλέπεται από τον παλιό κανονισμό. Είπαμε, ο νέος είναι ότι δεν μπλεκόμαστε στις κακοτοπιές. Ουδεμία από τις κρατικές υπηρεσίες ωστόσο έκανε τον κόπο να ανταποκριθεί ή έστω να απαντήσει στο σχετικό αίτημα.
Εδώ βέβαια θα πρέπει να επισημανθεί ότι το σύστημα διοίκησης παρουσίασε κενά διότι εκ της μη ανταπόκρισης τόσο της Πυροσβεστικής όσο και του Στρατού προκύπτει ότι οι μόνοι που δεν γνώριζαν αυτή τη λεπτομέρεια στη διαχείριση της συγκεκριμένης κατάστασης ήταν οι αστυνομικοί της Κορίνθου. Αλλά αυτό απαντιέται από μια άλλη παροιμία που έλεγαν οι μπαμπάδες της δεκαετίας του 1980 για το ποιος μαθαίνει πότε και τι.
Μην έχοντας άλλη επιλογή οι Κορίνθιοι, αφού είχαν μείνει με τα ξεριζωμένα δενδρύλλια στα χέρια, παρέμεναν μερόνυχτα να τα φυλούν αναμένοντας μια συνδρομή που δεν ήρθε ποτέ. Προσώρας δεν έχει γίνει γνωστό αν κατάφεραν οι αστυφύλακες να ολοκληρώσουν τη μεταφορά του παράνομου φορτίου, που έγινε με την παραδοσιακή μέθοδο. Δηλαδή τα φόρτωναν στην πλάτη κι έπειτα από δύο ώρες ποδαρόδρομο μέσα στο βουνό τα στοίβαζαν σε ένα φορτηγό που τους περίμενε στον δασικό δρόμο και επέστρεφαν για το επόμενο φόρτωμα.
Δεν έχει γίνει γνωστό επίσης αν έστησαν και κάποιο κατάλυμα για να προφυλαχτούν από τον καιρό, αν η υπηρεσία μερίμνησε για τη διατροφή τους και τις άλλες ανάγκες τους, όπως επίσης δεν έχει γίνει γνωστή και η άποψη του υπουργού για το θέμα. Που όμως, για να τα λέμε όλα, έχει την αρμοδιότητα της Προστασίας του Πολίτη και όχι των αστυνομικών υπαλλήλων, που βρέθηκαν και «να τα μαθαίνουν τελευταίοι» και δαρμένοι.
