Φέτος, το Dance Days Chania γιορτάζει (από 21 Ιουλίου έως και 2 Αυγούστου) 15 χρόνια παρουσίας σε μια πόλη, στα Χανιά, που πνίγεται στον υπερτουρισμό. Και όμως αντέχει, παρά την οικονομική ασφυξία, τους περιορισμένους προϋπολογισμούς, το ανοίκειο για πολλούς κεφάλαιο που λέγεται «πολιτισμός», γιατί είναι στον αντίποδα των νόμων της αγοράς. Μην ψάχνετε το μυστικό. Το πάθος για ζωή ουσιαστική, γεμάτη ομορφιά, η ανιδιοτέλεια όλων των μελών της οργανωτικής επιτροπής, η ανάγκη για σωματική επικοινωνία και ενσυναίσθηση ψυχική, η σημασία του «ανήκειν», η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα και ο εθελοντισμός κρατούν όρθιο ένα φεστιβάλ με διεθνείς συμμετοχές χορευτών, όπου το πρωτεύον είναι το κοινωνικό μήνυμα ότι «μπορούμε να είμαστε μαζί». Στην καρδιά του καλοκαιριού υπάρχουν 40 εθελοντές και εθελόντριες που ψυχή τε και σώματι συμβάλλουν στην επιτυχή διοργάνωση. Εμείς τους αναζητήσαμε και ζητήσαμε να μας εξομολογηθούν πώς αντάμωσαν με το Φεστιβάλ, ποια είναι η σχέση τους με τον χορό, τι τους προσφέρει αυτή η συμμετοχή και γιατί πιστεύουν στην συλλογικότητα.
Σοφία Φαλιέρου, χορεύτρια-χορογράφος, καλλιτεχνική διευθύντρια του Dance Days Chania
«Πιστεύω στην αλληλεγγύη των ομάδων»
Η ιδέα και η ανάγκη για την δημιουργία του Dance Days Chania γεννήθηκαν πριν 15 χρόνια, το 2011, στο ξέσπασμα της κοινωνικοπολιτικής και οικονομικής κρίσης που έσφιξε σαν μέγγενη την χώρα. Ο φόβος κλείδωσε τις αισθήσεις μας και η κοινωνία απασφάλισε. Μία κομβική στιγμή στην ιστορία μας που μας καθόρισε. Η τέχνη διαδραματίζει ενεργό ρόλο σε περιόδους αποσταθεροποίησης και πυροδοτεί ουσιαστικές μετατοπίσεις.
Το Dance Days Chania εξελίχθηκε μέσα από προβληματισμούς, ζυμώσεις αλλά και ελπίδα και αισιοδοξία. Φύσει και θέσει αντίθετο στην απάθεια των καιρών και όσων παραβιαστικά και βίαια κατακλύζουν τις ζωές μας, είδε την κρίση σαν ευκαιρία να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να επικοινωνήσουμε μέσω της τέχνης του χορού την κατάσταση που βιώναμε στην χώρα.
Ονειρεύτηκα έναν χώρο ασφαλή, ανεξάρτητο, όπου οι καλλιτέχνες θα μπορούν να ταξιδεύουν τα έργα τους, να ανταλλάσσουν δημιουργικά εργαλεία, να συνομιλούν με την κοινότητα και να διευρύνουν τα όρια του κόσμου τους. Έναν φωτεινό και ειλικρινή τόπο για έρευνα, πειραματισμό, συμπράξεις και εξέλιξη.
Έχω περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου μέσα σε συλλογικότητες. Αγαπώ να εστιάζω στην ομορφιά ενός δέντρου, με ησυχάζει... Αλλά η ματιά μου αποζητά το δάσος. Διευρύνεται το βλέμμα, η ψυχή, τα όρια μέσα από τις διεργασίες που συμβαίνουν στις μικρές κοινότητες ανθρώπων. Συντελούνται μαγικά πράγματα! Πιστεύω ακράδαντα στην δυναμικές που προκύπτουν από την αλληλεγγύη των ομάδων. Η εμπειρία μου σαν εθελόντρια από πολύ νεαρή ηλικία σε δράσεις και θεσμούς, τα χαρακτηριστικά που διαμορφώνονται, η έμπνευση, το μοίρασμα, η ευθύνη, το όραμα, η ικανοποίηση, η ανατροφοδότηση, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα, με κάνουν να επιμένω στο εγχείρημα.
Όλη η ομάδα διοργάνωσης και υποστήριξης του φεστιβάλ είμαστε εθελοντές. Δεν το θεωρώ ηρωισμό και ούτε πιστεύω στον εθελοντισμό άνευ ορίων. Ο εθελοντισμός δεν πρέπει να αποτελεί δεκανίκι του κράτους, σε ό,τι αφορά στην ευθύνη, την υποχρέωση και την φροντίδα του στην υγεία, την εκπαίδευση, την τέχνη, τον πολιτισμό, τους πολίτες του. Στην περίπτωσή μας όμως, χωρίς δεδομένη χρηματοδότηση και με τις επιχορηγήσεις από την πλευρά του δήμου και άλλων φορέων να είναι περιορισμένες, η απόφαση ήταν μονόδρομος. Παρόλα αυτά, χρόνο με τον χρόνο, πέρα από τον σταθερό του πυρήνα και τα μέλη του, που εργάζονται ακατάπαυστα γι’ αυτό, το φεστιβάλ εμπλουτίζεται με νέους εθελοντές και ενδυναμώνεται συνεχώς.
Η ομάδα του αποτελείται από καλλιτέχνες, μαθητές, εκπαιδευτικούς, ακαδημαϊκούς, γονείς, συνταξιούχους, φοιτητές και επαγγελματίες διαφόρων πεδίων. Στην παρέα του φεστιβάλ θα συναντήσεις εκτός από πάθος για τον χορό, γέλια, τεράστιες αγκαλιές, συγκίνηση, καθαρά βλέμματα, ενσυναίσθηση, ετοιμότητα, φιλότιμο. Οι άνθρωποί του αποκτούν τεχνογνωσία σε πολλά επίπεδα και αναπτύσσουν δεξιότητες επικοινωνιακές, γίνονται πιο ευέλικτοι και ευρηματικοί γιατί καλούνται να τακτοποιούν άμεσα προβλήματα και δυσκολίες που προκύπτουν διαρκώς. Όμως ξέρουμε ότι μπορούμε να στηριχτούμε ο ένας στον άλλον και αυτό είναι σπουδαίο κίνητρο. Κοιταζόμαστε στα μάτια και προχωράμε. Ξέρουμε ότι είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον και αυτό δεν είναι μόνο συστατικό επιτυχίας για ένα φεστιβάλ, είναι μέσο ισορροπίας και τρόπος για να ζεις μια όμορφη και γεμάτη ζωή!
Το Dance Days Chania ζει μέσα από τους εθελοντές του και οι εθελοντές του εξελίσσονται μέσα από αυτό. Αν μία ομάδα που διέπεται από σεβασμό, αγάπη, αλληλοεκτίμηση, εμπνέεται και αλληλεπιδρά συντελώντας σε τέτοια εγχειρήματα, έχουμε ελπίδα ο κόσμος να γίνει λίγο καλύτερος.
Κάρμεν Αντωνίου Ετσενίκε (εθελόντρια)
Ο εθελοντισμός μού επιστρέφει βαθιές φιλίες
Η πρώτη μου επαφή με το φεστιβάλ ήταν χάρη στη μαμά μου. Ήταν η 5η χρονιά του φεστιβάλ και πήγαμε να δούμε την παράσταση της ομάδας «κι όμΩς κινείται» και μουσική από τους Χαΐνηδες και τον Ψαραντώνη με τίτλο «Ερωτόκριτος» του Βιτσέντζου Κορνάρου. Πρέπει να ήμουν 11 χρονών και θυμάμαι την κάθε λεπτομέρεια από εκείνη την παράσταση, από την εντύπωση που μου έκανε, η κίνηση των χορευτών, η ζωντανή μουσική, η φωνή του Ψαραντώνη. Όταν τελείωσε η βραδιά, ζήτησα από την μαμά μου να με γράψει σε μαθήματα σύγχρονου χορού στο στούντιο της Σοφίας Φαλιέρου (καλλιτεχνική διευθύντρια του Dance Days Chania) κι από εκεί και πέρα, χρονιά τη χρονιά, άρχισα να μπαίνω κι εγώ στην ομάδα εθελοντών του φεστιβάλ, βοηθώντας όπως μπορούσα.
Πλέον είμαι στην τρίτη χρονιά των επαγγελματικών σπουδών μου στον σύγχρονο χορό στην σχολή SEAD, Salzburg Experimental Academy of Dance.
Όλα αυτά τα χρόνια στο φεστιβάλ νιώθω πως έχω αναπτύξει μια σχέση αλληλοτροφοδότησης. Δίνω τον χρόνο και την ενέργειά μου για το φεστιβάλ κι εκείνο μου επιστρέφει μοναδικές φιλίες και αδελφικές σχέσεις με όλα τα άτομα που συνυπάρχουμε μαζί στην ομάδα, γνώσεις και εμπειρίες από σεμινάρια που δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα είχα ποτέ την ευκαιρία να κάνω, γνωριμίες με κόσμο από όλα τα μέρη του πλανήτη, που είτε έχουν έρθει ως συμμετέχοντες, είτε για να παρακολουθήσουν τα σεμινάρια. Νιώθω ότι μέσα από την συμμετοχή μου στο DDC, συνειδητοποίησα ότι με ενδιαφέρουν κι άλλες πτυχές του χορευτικού κόσμου, όπως όλη η οργάνωση ενός πολιτιστικού δρώμενου ή η τεχνική υποστήριξη αυτού, κάτι που μπορώ να εμβαθύνω μέσα από τη σχολή μου και να παντρέψω τα νέα πράγματα που μαθαίνω εκεί, ως προς το stage managing και την τεχνική υποστήριξη, με τις γνώσεις που έχω συγκεντρώσει χάρη στο φεστιβάλ. Τέλος, το μεγαλύτερο δώρο που νιώθω ότι δέχομαι από το να είμαι μέρος του DDC, είναι πως νιώθω ότι συνεισφέρω κι εγώ λίγο στο να φέρω πολιτισμό και χορό στην πόλη και να δημιουργηθεί αυτή η μαγική ατμόσφαιρα συλλογικότητας γύρω από την τέχνη του χορού.
Μέσα στο φεστιβάλ, η ομάδα εθελοντών λειτουργεί πολύ κι σαν οικογένεια. Είναι που ο καθένας από εμάς είναι εδώ για διαφορετικούς λόγους αλλά και σίγουρα διότι αγαπάει αυτό που προσφέρει το φεστιβάλ στην κοινότητα της πόλης κι αυτό μας ενώνει πολύ. Θυμάμαι πάντα κόσμο να συγκεντρώνεται έξω από το θέατρο μετά τις παραστάσεις, στα σεμινάρια ο κόσμος έρχεται κοντά σε έναν πολύ ξεχωριστό βαθμό ο οποίος θεωρώ ότι σε μεγάλη κλίμακα ευθύνεται στην εθελοντική φύση του φεστιβάλ και στο ό,τι γενικότερα αυτό το πρότζεκτ δεν θα ήταν εφικτό χωρίς την παρουσία της ομάδας σαν βασικό θεσμό της οργάνωσής του.
Γωγώ Κατσανεβάκη (εθελόντρια)
«Νοιώθω σημαντική, είμαστε μια οικογένεια»
Σημαντικό ρόλο έπαιξε η ενασχόληση της κόρης μου με τον σύγχρονο χορό. Ξεκίνησε μαθήματα όταν ήταν μόλις τριών ετών, τα οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα.
Έτσι γνωρίστηκα ακόμα πιο καλά και ήρθα ακόμα πιο κοντά με την κυρία Φαλιέρου και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι…
Στην ηλικία των 7 ετών περίπου, ξεκίνησα μαθήματα παραδοσιακών (κρητικών) χορών σε μία σχολή που διατηρούσε τότε ένας θείος μου. Αγάπησα πολύ αυτήν την ενασχόληση και την έκφραση μέσω του χορού. Συμμετείχα σε παραστάσεις και εκδηλώσεις μέχρι τα 25 μου χρόνια όπου και σταμάτησα λόγω έλλειψης χρόνου.
Νωρίτερα είχα γνωρίσει και είχα αναπτύξει φιλικές σχέσεις με την κυρία Φαλιέρου και άρχισα να γνωρίζω το σύγχρονο χορό και να κάνω και κάποια μαθήματα.
Το Φεστιβάλ Χορού πέρα από τη δυνατότητα που δίνει σε όλη την τοπική, και όχι μόνο, κοινωνία αλλά και σε εμάς, να παρακολουθούμε παραστάσεις σύγχρονου χορού, που διαφορετικά δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε, εμένα η παρουσία μου σε αυτό με κάνει να νιώθω σημαντική.
Νιώθω ότι με την εμπλοκή και τη στήριξή μου βάζω ένα λιθαράκι στην εξέλιξη των πολιτιστικών δρώμενων στην πόλη μου.
Δεν θα μιλήσω για την σημασία της συλλογικότητας, γιατί εμείς δεν λειτουργούμε απλώς συλλογικά. Λειτουργούμε σαν οικογένεια! Είμαστε μία ομάδα ανθρώπων από διάφορα μέρη της Ελλάδας που ακόμα κι αν συναντιόμαστε μόνο στη διάρκεια του φεστιβάλ, είναι σαν να ήμασταν μαζί και το προηγούμενο βράδυ. Αυτό, νομίζω, είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμά μας.
Μαρία Μποτωνάκη ( εθελόντρια)
«Πολιτισμός σημαίνει συμφιλίωση»
Η πρώτη μου επαφή υπήρξε όταν εργαζόμουν με απόσπαση στην Αμερική πριν από αρκετά χρόνια κι έμαθα από την Σοφία για το μικρό τότε φεστιβάλ σύγχρονου εκφραστικού χορού στα Χανιά. Το ίδιο καλοκαίρι ήρθα για διακοπές κι έγινα αμέσως εθελόντρια. Από την πρώτη στιγμή με μάγεψε αυτή η γιορτή πολιτισμού στην καρδιά της πόλης μας, οι παραστάσεις, που ήταν εφάμιλλες αυτών στο εξωτερικό, η ενέργειά του, οι άνθρωποί του και η ιδιαίτερα φιλόξενη διάθεσή τους.
Η σχέση μου με τον χορό υπήρχε πάντα από μικρό παιδί, αλλά για μεγάλο διάστημα δεν έβρισκε το κατάλληλο είδος προσωπικής έκφρασης. Όταν επέστρεψα στα Χανιά από τις σπουδές μου, πριν από 22 περίπου χρόνια, γνώρισα την Σοφία Φαλιέρου κι άρχισα μαθήματα χορού. Σήμερα η σχέση μου με τον χορό τροφοδοτείται διαρκώς μέσα από το φεστιβάλ.
Το Dance Days Chania έχει καθορίσει τη σχέση μου με την πόλη και με τον πολιτισμό σ’ αυτήν. Είναι πια ο συνδετικός κρίκος με τα θέατρά της, τους δρόμους της, τις πιο άγνωστες συνοικίες της τα τελευταία 15 χρόνια. Στη μέση του καλοκαιριού, την περίοδο που η πόλη σφύζει από τουρισμό από κάθε γωνιά του πλανήτη κι ένα μέρος μας διαπραγματεύεται τόσο έντονα το ξένο και το οικείο, την ίδια μας την ταυτότητα, το φεστιβάλ αυτό έρχεται να μας φωτίσει έναν δρόμο συμφιλίωσης, αυτόν του πολιτισμού. Τα τελευταία χρόνια, περισσότερο από ποτέ, το φεστιβάλ, για τους συμμετέχοντες, θεατές, κι εθελοντές του έχει καθορίσει τον τρόπο να είμαστε παρόντες σε μια κοινωνία που συχνά καταλήγει να γίνεται αφιλόξενη.
Η συλλογικότητα είναι η βάση κάθε δημοκρατίας. Είναι η αφετηρία και ο τελικός σκοπός της. Το Dance Days Chania αποτελεί ένα σταθερό παράδειγμα συλλογικότητας στον χρόνο. Γεννήθηκε στις αντίξοες συνθήκες της οικονομικής κρίσης και χάρη στη συλλογικότητα των εθελοντών του φέτος γιορτάζει 15 χρόνια!
Λητώ Λαζαρίδη (εθελόντρια)
«Έμαθα να διαχειρίζομαι καταστάσεις»
Γνώρισα το φεστιβάλ στην έκτη του διοργάνωση ως θεατής, συγκεκριμένα σε μια από τις τελευταίες παραστάσεις εκείνης της χρονιάς. Η ενέργεια και η φιλοξενία της ομάδας υποστήριξης του φεστιβάλ, η όμορφη ατμόσφαιρα που υπήρχε μόλις έμπαινες στο θέατρο, το αίσθημα ότι χορευτές και εθελοντές είναι όλοι μια μεγάλη παρέα, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που με έκαναν να θέλω να είμαι εθελόντρια στο Φεστιβάλ.
Ο χορός ήρθε στη ζωή μου σε ηλικία 3 ετών και από τότε δεν έχει φύγει ποτέ από αυτή. Εκτός του ότι διατηρεί το σώμα ζωντανό, είναι και τρόπος έκφρασης συναισθημάτων και αποσυμπίεσης από την καθημερινότητα. Η σχέση μου με τον χορό συνεχώς ανατροφοδοτείται και γίνεται πιο έντονη μέσα από τα μαθήματα χορού, τα σεμινάρια αλλά και τις παραστάσεις που αποτελούν πηγή έμπνευσης.
Μέσα από την παρουσία μου στο φεστιβάλ όλα αυτά τα χρόνια έχω αποκτήσει πολλά και διαφορετικά εργαλεία. Η επικοινωνία και η συναναστροφή με ανθρώπους του χορού και όχι μόνο, η ευελιξία στην οποιαδήποτε αλλαγή συνθήκης και η ψύχραιμη διαχείριση αναπάντεχων γεγονότων είναι μερικά από αυτά τα εργαλεία. Όμως, πέρα από κοινωνικές δεξιότητες, υπάρχουν και πρακτικά θέματα που έμαθα λόγω του φεστιβάλ, όπως, για παράδειγμα, τι χρειάζεται για να στηθεί και να πραγματοποιηθεί μια παράσταση. Επιπλέον, είναι αναπόφευκτη η καλύτερη και βαθύτερη γνωριμία με την πόλη των Χανίων όταν είσαι μέρος και παρών στο φεστιβάλ.
Σε ένα φεστιβάλ, όπως το Dance Days Chania που χαρακτηρίζεται τόσο από τη δράση του αλλά και από τους ανθρώπους του, η έννοια της συλλογικότητας είναι απαραίτητη και πολύ σημαντική.
Οι εθελοντές είμαστε πολύ διαφορετικοί μεταξύ μας, όμως κοινός μας παρονομαστής είναι το φεστιβάλ για το οποίο εργαζόμαστε όλο τον χρόνο και συνεισφέρουμε ο καθένας με τον τρόπο του. Θα έλεγε κανείς ότι έχουμε δημιουργήσει μια μεγάλη οικογένεια ή μια δική μας μικροκοινότητα στην οποία λειτουργούμε συλλογικά.
