«Έχουμε μια συγκλονιστική κατάσταση που προκύπτει από έγγραφα και όχι από ισχυρισμούς» υπογραμμίζει στην ΑΥΓΗ η Μαρία Σφέτσου, δικηγόρος της οικογένειας του Μοχάμεντ Καμράν.
Μετά την επίσκεψη των αστυνομικών ο Καμράν αποφάσισε να πάει από μόνος του σε γειτονικό αστυνομικό τμήμα προκειμένου να μάθει τον λόγο που τον αναζητούσαν. Από εκεί φαίνεται να τον παρέπεμψαν στο Α.Τ. Ομόνοιας, το οποίο είναι αρμόδιο για τις υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, καθώς είχε γίνει μήνυση σε βάρος του στις 12 Σεπτεμβρίου.
«Η ενδοοικογενειακή βία, σύμφωνα με το δελτίο συμβάντων, αφορά ενόχληση με οπτικοακουστικά μέσα. Ενδοοικογενειακή λέγεται κατά την ποινική αντιμετώπιση, αλλά η ενδοοικογενειακή βία έχει αποχρώσεις και διαβαθμίσεις. Στην προκειμένη μιλάμε για ενόχληση με τηλεφωνήματα» επισημαίνει η κ. Σφέτσου. Συν τοις άλλοις η υπόθεση είχε πάρει αναβολή για τον Δεκέμβριο. «Το δικαστήριο έκρινε ότι μπορούσε να τον αφήσει ελεύθερο. Ότι δεν πρόκειται για επικίνδυνο άτομο».
Παρ’ όλα αυτά η αστυνομία τον κράτησε προφασιζόμενη ότι βρισκόταν παράνομα στη χώρα. Σε αυτό εξυπηρέτησε το γεγονός ότι από ένα σημείο κι έπειτα στα τμήματα όπου τον μετέφεραν διαδοχικά (Ομόνοιας, Πατησίων, Γαλατσίου, Κολωνού και Αγ. Παντελεήμονα) δεν δηλώνονταν στην κατοχή του προσωπικά έγγραφα. «Ενώ στην Ομόνοια έφερε βάσει του δελτίου της αστυνομίας προσωπικά έγγραφα, τηλέφωνα και κλειδιά, στα επόμενα εμφανίζεται ότι δεν έφερε μαζί του κανένα προσωπικό αντικείμενο και έγγραφο. Του τα πήραν οι αστυνομικοί. Τον κατέστησαν ανύπαρκτο για να τον κρατήσουν. Αυτό όμως δεν είναι κράτηση που μπορεί να κάνει ένα Α.Τ. Λέγεται παράνομη παρακράτηση στο Ποινικό Δίκαιο».
Το γεγονός επίσης ότι οι συγγενείς του τον έψαχναν «σημαίνει ότι του στέρησαν το δικαίωμα να πάρει τηλέφωνο». Κι ενώ αφήνεται ελεύθερος από το Α.Τ. Κολωνού όπου μετήχθη στις 11 το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου, καθώς κατά την επίσημη αναφορά της αστυνομίας «δεν συντρέχουν λόγοι διοικητικής απέλασης», μιάμιση ώρα μετά, στις 12.30 τα μεσάνυχτα, προσάγεται εκ νέου από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. για εξακρίβωση στοιχείων και καταλήγει στο Α.Τ Αγ. Παντελεήμονα.
Μετά τον θάνατο και τη διάσταση που πήραν τα γεγονότα η αστυνομία θυμήθηκε, με ανακοίνωσή της στις 26 Σεπτεμβρίου, ότι ο Καμράν προσπάθησε να εισέλθει σε πολυκατοικία της περιοχής όπου διαμένει γυναίκα την οποία υποτίθεται ότι είχε ακολουθήσει και γι’ αυτό συνελήφθη. «Χωρίς χρήματα, τηλέφωνα, έγγραφα, πάει και κάνει παρενόχληση σε μια περαστική; Μύθευμα, για να το δέσουν με την ενδοοικογενειακή βία και να κάνουν ένα προφίλ που θα τρομάζει ο κόσμος. Να πει ότι ήταν βιαστής, οπότε καλά του κάνανε» τονίζει η κ. Σφέτσου.
Για άλλη μια φορά η διαδικασία της προανάκρισης είναι αμφιλεγόμενη, καθώς τη διεξαγωγή της έρευνας για την απόδοση ενδεχόμενων ευθυνών στους αστυνομικούς έχει αναλάβει το τμήμα Ασφαλείας του Αγ. Παντελεήμονα. «Θεωρητικά είναι διαφορετικά τμήματα, αστυνομία και Ασφάλεια, αλλά στο ίδιο οίκημα στεγάζονται, θα έπρεπε να εξαιρεθεί κανονικά». Η δικηγόρος θα καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου, στην οποία θα συμπεριλάβει τα κακουργήματα της αρπαγής και παράνομης παρακράτησης. Ενώ αποκαλύπτει ότι θα προχωρήσει σε νομικές ενέργειες και κατά ιδιώτη, για τον οποίο θα πρέπει να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες και εμπλοκή του στην υπόθεση. «Έχουμε έναν συνδυασμό πραγμάτων, κάποιον ιδιώτη που έχει προσωπική διαφορά, με την οποία ξεκινάει το αυτόφωρο (σ.σ.: πρόκειται για πρόσωπο γνωστό στον Καμράν και στη γυναίκα που καταγγέλθηκε ότι παρενοχλήθηκε στις 12/9) και ο οποίος μπορεί -σαν ερευνητέο ζήτημα το θέτω- να ζήτησε την εκτέλεση αυτών που συνέβησαν παρανόμως. Και επί εδάφους έχουμε την εκδήλωση ρατσισμού από τους αστυνομικούς. Αυτά τα δύο μπορεί να ήρθαν και να έδεσαν».
«Μου είναι αδύνατο να βλέπω το κρεβάτι του άδειο»
Η γειτονιά του Μοχάμεντ Καμράν βρίσκεται στη Νέα Ιωνία. Ζούσε σ’ ένα χαμηλό σπίτι της οδού Κυδωνιών. Στην περιοχή υπάρχουν πολλά ακόμη σπίτια σαν το δικό του. Σπίτια χωρίς ορόφους, με όριό τους την κεραμοσκεπή. Δεν έχουν την όψη των εξοχικών, της άνεσης που εκπέμπουν. Βγάζουν την αίσθηση ενός ταπεινού καταφυγίου. Όπως η καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν σε αυτά.
Στο σπίτι του Μοχάμεντ Καμράν μας υποδέχτηκαν ο Ουαζίντ και ο Ουλάμ. Ο πρώτος είναι ξάδερφός του και τον γνωρίζει από τότε που πήγαιναν μαζί σχολείο στο χωριό τους στο Πακιστάν, σε μια περιοχή κοντά στα σύνορα με την Ινδία. Ο Ουλάμ είναι φίλος που τον είχε σαν γιο του. Μου δείχνει το κρεβάτι του στο μέσα δωμάτιο. Είναι στρωμένο, ίσως από την τελευταία φορά που το άφησε. Μου λέει ότι δεν αντέχει να το βλέπει. Πρέπει, όμως, να περνά συνέχεια από μπροστά καθώς είναι ο χώρος που συνδέει το σαλόνι με την κουζίνα. Καθόμαστε γύρω από ένα ξύλινο τραπεζάκι πολύ παλιότερης δεκαετίας. Όλα τα έπιπλα είναι παλιά. Στους τοίχους υπάρχουν κάδρα από τους ενοίκους που ζούσαν την ίδια εποχή. Το σπίτι επιτελεί μόνο τον χρηστικό του ρόλο. Δεν φτάνει ούτε ο χρόνος ούτε το μεροκάματο για κάτι διαφορετικό. «Πολλοί από εμάς στέλνουμε χρήματα πίσω, ακόμη και σε οικογένειες φίλων που γνωρίζουμε ότι είναι άπορες. Δεν υπάρχει το δικαίωμα να μην δουλέψεις» λέει ο Ουαζίντ.
Φωτογραφίες χωρίς μώλωπες
Ο Ουλάμ ακουμπά ανοιχτό πάνω στο τραπεζάκι ένα μικρό άλμπουμ με φωτογραφίες. Αρκετές είναι από τα πρώτα χρόνια του Μοχάμεντ στην Ελλάδα. Τον δείχνουν όπως ήταν κανονικά: με τα ρούχα του, χωρίς μελανιές σε όλο του το σώμα, χαμογελαστό. Ο Ουλάμ αλλάζει αργά τις σελίδες. Προσπαθεί να συνειδητοποιήσει τι συνέβη. Όλα ξεκίνησαν με την εμφάνιση τεσσάρων αστυνομικών στο σπίτι του Καμράν, οι οποίοι ζήτησαν να μάθουν πληροφορίες για εκείνον. Ο Καμράν βρισκόταν εκείνη την ώρα στη δουλειά, ωστόσο μετά πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα Νέας Ιωνίας προκειμένου να μάθει τι είχε συμβεί. «Σεβόταν τους νόμους. Ήταν νόμιμος εδώ και σκεφτόταν νόμιμα» λέει ο Ουαζίντ. Τελευταία φορά είδε τον ξάδερφό του στο σπίτι την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου, στις 6 το απόγευμα, ώρα που έφυγε ο ίδιος για δουλειά. Οι φίλοι του και οι συγγενείς του δεν ανησύχησαν αμέσως. «Τις μισές μέρες κοιμόταν με τη σύντροφό του, οπότε σκεφτόμασταν ότι μπορεί να πήγαινε εκεί το βράδυ». Ο αδερφός του, όμως, δεν τον έβρισκε στο τηλέφωνο. Έφτασε να τον καλέσει είκοσι φορές, μέχρι που το κινητό του έσβησε.
Πήγε ο νους τους σε τροχαίο
Για οκτώ ημέρες, μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου που έγινε γνωστός ο θάνατός του, ο Μοχάμεντ Καμράν περιφερόταν από το ένα αστυνομικό τμήμα στο άλλο, χωρίς όμως να το ξέρουν οι δικοί του άνθρωποι. Έφτασαν στο σημείο να παίρνουν τηλέφωνο σε νοσοκομεία, φοβούμενοι μήπως είχε πάθει κάποιο ατύχημα με το μηχανάκι, καθώς εργαζόταν ως διανομέας. Το βράδυ πριν μάθουν τι τελικά συνέβη ο Ουαζίντ πήρε τηλέφωνο στο Α.Τ. Νέας Ιωνίας. Από εκεί του απάντησαν ότι το σύστημα τον έδειχνε στο Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα. «Εδώ σ’ εμάς είναι» άκουσε τη φωνή του αστυνομικού από την άλλη γραμμή του τηλεφώνου. Ο Ουαζίντ ρώτησε τον λόγο που τον κρατούσαν. Του απάντησαν ότι είναι παράνομος. Εκείνος είπε ότι δεν ήταν αλήθεια και πως μπορούσε να πάει τα χαρτιά του σε δέκα λεπτά. «Όχι, όχι, δεν θα έρθεις τώρα». Το γεγονός ότι έμαθαν τουλάχιστον πού βρισκόταν καθησύχασε λίγο τους συγγενείς του Καμράν. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, την ώρα που τους έλεγαν ότι ήταν εκεί ο Καμράν να είχε ήδη πεθάνει.
Το επόμενο πρωί, παρά το γεγονός ότι το Α.Τ. του Αγίου Παντελεήμονα συνέχισε να απαγορεύει στην οικογένεια την επίσκεψη, ο αδερφός και μια φίλη του θύματος πήγαν να τον βρουν. Επέτρεψαν μόνο σ’ εκείνη να μπει, στην οποία ανακοίνωσαν χωρίς άλλη εξήγηση ότι πέθανε. Βγαίνοντας έξω, είπε στον αδερφό του ότι «έφυγε». Εκείνος θεώρησε αρχικά ότι τον είχαν αφήσει ελεύθερο. Η φίλη τού εξήγησε ότι στη γλώσσα μας «έφυγε» σημαίνει πως πέθανε.
Τον αντίκρισαν πρώτη φορά μετά από τόσες μέρες στο νεκροτομείο
«Ακόμη κι αν κάποιος έχει κάνει κακό, έχει παραβεί τον νόμο, δεν τον σκοτώνεις μέσα στο Α.Τ. Γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχει η Δικαιοσύνη» λέει ο Ουαζίντ. Από τον ξάδερφό του έχει να θυμάται έναν άνθρωπο που ήταν ιδιαίτερα υποστηρικτικός. «Σου έλεγε πήγαινε μπροστά, κάνε αυτό που θες, εγώ είμαι εδώ». Στη γειτονιά τους στη Ν. Ιωνία δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. Κατάλαβαν τι είχε συμβεί όταν είδαν το πρόσωπό του και το κορμί του στις αφίσες που τοιχοκολλήθηκαν. «Όλοι τον λέγανε Μπίλι. Στη δική μας γλώσσα σημαίνει γάτα. Ήταν πολύ έξυπνος. Τον είχαμε βγάλει έτσι για το σχήμα και το χρώμα των ματιών του».
