Ανάστατοι είναι οι κάτοικοι στην περιοχή της Σίνδου, στον Δήμο Δέλτα στη Θεσσαλονίκη, για την επιχειρούμενη εγκατάσταση «μονάδας ανάκτησης χαλκού και ψευδαργύρου από βιομηχανικά κατάλοιπα και δευτερογενή υλικά» της εταιρείας Μυτιληναίος Α.Ε. μόλις 35 μέτρα από τα πρώτα σπίτια του οικισμού. Η τοπική κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό για πιθανή περιβαλλοντική υποβάθμιση της περιοχής, ενημερώνεται για τις εξελίξεις και οργανώνει τους τρόπους αντίδρασής της.
Στο χρονικό της υπόθεσης, η εταιρεία στις 10/7/2023 είχε υποβάλει αίτημα για περιβαλλοντική αδειοδότηση στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης, το Τμήμα Περιβαλλοντικού και Χωρικού Σχεδιασμού της οποίας στις 12/2/2024 ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους για την εγκατάσταση. Είχε προηγηθεί η θετική γνωμοδότηση της Μητροπολιτικής Επιτροπής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στις 21/12/2023, η οποία αγνοούσε την αρνητική γνωμοδότηση από τις 13/11/2023 του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Δέλτα. Ακολούθησαν προσφυγές του δήμου τόσο στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής όσο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας για το θέμα. Πλέον η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στους κατοίκους καθώς η προ ημερών απόφαση του υπουργείου επί της προσφυγής ήταν αρνητική και στο μεταξύ συνεχίζονται οι εργασίες ανέγερσης του κτηρίου.
Το ανέδειξε η αντιπολίτευση
Από πέρυσι το καλοκαίρι, οπότε ξεκίνησε η υπόθεση, το θέμα δεν έλαβε μεγάλες διαστάσεις, παρά τις κινήσεις που έγιναν. Η αντιπολίτευση στον Δήμο Δέλτα ήταν κυρίως αυτή που «σήκωσε» το θέμα προκαλώντας ειδική συνεδρίαση στις 14/3/2024 προκειμένου να ενημερωθούν οι φορείς και οι κάτοικοι για τη μονάδα που κατασκευάζεται μια ανάσα από τον οικισμό. Όπως καταγγέλλει η παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης Νέα πορεία για τον Δήμο Δέλτα, παρότι στην ειδική συνεδρίαση είχε αποφασιστεί να δημοσιοποιηθεί η υπόθεση, να υπάρξει λεπτομερής ενημέρωση των τοπικών φορέων και πολιτικών προσώπων, να γίνει συνέλευση για τη συγκρότηση επιτροπής που θα καθόριζε τη στρατηγική της τοπικής κοινωνίας και να γίνει περιβαλλοντική μελέτη που θα αναδείκνυε πιθανά τρωτά σημεία της έκθεσης της εταιρείας, τίποτα δεν προχώρησε για μήνες.
Ευθύνες για λάθος χειρισμούς, ολιγωρίες και καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις καταλογίζει τόσο στη νυν δημοτική Αρχή όσο και στην προηγούμενη ο επικεφαλής της παράταξης Ιορδάνης Δημητριάδης. Μιλώντας στην ΑΥΓΗ, χαρακτηρίζει τις κινήσεις που έγιναν «επιεικώς χλιαρές, αναβλητικές και ερήμην της κοινωνίας, και αυτό αποδεικνύεται από το ότι ο κόσμος δεν θα είχε μάθει τίποτα, αν δεν “σηκώναμε” εμείς το θέμα». «Αυτή τη στιγμή υπάρχει μεγάλη κοινωνική αντίδραση των κατοίκων της Σίνδου για την εγκατάσταση μΙΑς βιομηχανίας που εφάπτεται στον οικισμό και θα επεξεργάζεται 12.000 τόνους μεταλλευμάτων για την παραγωγή χαλκού και ψευδαργύρου. Είμαστε υπέρ της οικονομικής ανάπτυξης του τόπου, δεν υπάρχει αντιπαλότητα με τους επιχειρηματίες, αλλά θέλουμε να λαμβάνουν υπόψη στις αποφάσεις τους την ποιότητα της ζωής των κατοίκων, την υγεία μας και να υπάρχει μια περιβαλλοντική ηθική στις ενέργειές τους» προσθέτει.
Με αυτά τα δεδομένα, η παράταξη απευθύνει κάλεσμα στους φορείς και Στους κατοίκους της περιοχής για ενημέρωση, καθορισμό στρατηγικής και συντονισμό δράσεων σήμερα Τετάρτη στις 8 μ.μ. στο συνεδριακό κέντρο Σίνδου «Κωνσταντίνος Θεοφάνης», τονίζοντας πως «δεν μπορεί η οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη ενός τόπου να στηρίζεται ωμά σε τραπεζικά και ωφελιμιστικά κριτήρια χωρίς να υπολογίζει το κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος, χωρίς να υπολογίζει τις ίδιες τις ζωές μας. Όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν: δήμος, περιφέρεια, Πολιτεία, ΕΤΒΑ».
Παράδοση αντίστασης
Για την ανησυχία που εκφράζει η τοπική κοινωνία για τις επιπτώσεις που θα έχει στην περιοχή η επιχειρούμενη εγκατάσταση μονάδας ανάκτησης χαλκού και ψευδαργύρου από βιομηχανικά κατάλοιπα και δευτερογενή υλικά μίλησε στην ΑΥΓΗ ο Στέργιος Σαββίδης, κάτοικος Σίνδου. Όπως περιέγραψε, υπάρχουν φόβοι για υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής των κατοίκων που θα υποθηκεύσει το μέλλον της περιοχής. Μάλιστα ο ίδιος αναφέρθηκε στο παρελθόν αντίστασης της τοπικής κοινωνίας, σημειώνοντας πως «τη δεκαετία του ’80 η τότε μικρή και άσημη κοινότητα της Σίνδου, με τη συμπαράσταση και των όμορων κοινοτήτων, κατάφερε να αποτρέψει τη δημιουργία ενός πετροχημικού εργοστασίου μέσα στη βιομηχανική περιοχή».
