Ο Αλεχάνδρο Γκονζάλες Ινιάριτου είχε πει ότι «το σινεμά είναι ένας καθρέφτης μέσα από τον οποίο πολλές φορές βλέπουμε τον εαυτό μας».
Ισως αυτό είναι που μας έκανε να ασχοληθούμε με το σινεμά και να δημιουργήσουμε το Solidarity Film Festival Killah P. Η ανάγκη να δούμε τη δουλειά ανθρώπων που καθρεφτίζουν την ψυχή τους στις ταινίες τους και κάπως έτσι να δούμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Με ευχάριστη έκπληξη είδαμε ότι δεν είμαστε μόνοι! Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουμε 1.208 συμμετοχές δημιουργών που θέλουν μέσα από τα έργα τους να φωνάξουν δυνατά το μήνυμά τους. Να ταρακουνήσουν τον κόσμο και να κάνουν γνωστό το πρόβλημα της χώρας τους, των συνανθρώπων τους, των διπλανών τους, το δικό τους. Δημιουργοί με προβληματισμούς, με ανησυχίες, με όραμα, όραμα σαν το δικό μας, για αγάπη, αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση.
Οταν ξεκινήσαμε να συζητάμε για το 2ο φεστιβάλ και πώς θα θέλαμε να είναι, δεν είχαμε φανταστεί ότι θα είχαμε συμμετοχές από όλο τον κόσμο, συμμετοχές δημιουργών που ξέραμε και θαυμάζαμε, όπως ο πολυβραβευμένος Κροάτης Marko Santic, όπως ο Βραζιλιάνος Samuel Gomez Carvalhe, βραβευμένος με το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη στο παγκόσμιο ανεξάρτητο σινεμά. Ότι θα συναντήσουμε ιστορίες όπως του Dax που θα μας έφερναν μνήμες από όλα όσα είχαμε ζήσει όταν οι φασίστες δολοφόνησαν τον Παύλο. Ιστορίες όπως η ταινία «Reflection» του Νιγηριανού Oladele Bello, μια ποιητική αξιολόγηση των κοινών που δημιουργούν τη διαφορετικότητα του ανθρώπινου είδους. Ένα κομμάτι Τέχνης που ρίχνει φως στην ομορφιά και στη δύναμη που βρίσκεται στη διαφορετικότητα. Ταινίες όπως το «Red Harvest» του Αμερικανού βραβευμένου με Emmy σκηνοθέτη, συγγραφέα και καθηγητή Dustin Morrow, μια ιστορία για το κέντρο της τοξικής τοπικής αμερικανικής Δύσης, και πολλές ακόμη ταινίες και ιστορίες βγαλμένες από την καθημερινότητα ανθρώπων σαν και εμάς. Ανθρώπων που παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο, ανθρώπων βασανισμένων, πονεμένων, ανθρώπων που δεν είχαν την επιλογή για τίποτα στη ζωή τους, αλλά και ανθρώπων προνομιούχων λόγω του χρώματος του δέρματός τους, της οικογένειάς τους ή και της ταξικής τους θέσης που θέλουν να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους για μια καλύτερη ζωή, για δικαίωμα στην ελευθερία.
Πολύ βασικό κομμάτι για το φεστιβάλ αλλά και για όλους εμάς που ασχολούμαστε με αυτό είναι τα παιδιά. Οι νέες γενιές είναι η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο και πρέπει να βοηθήσουμε γι’ αυτό. Παιδιά από όλη την Ελλάδα και εκπαιδευτικοί έχουν την ανάγκη να δημιουργήσουν, να πουν τις ιστορίες τους, τις φοβίες τους, να εκφράσουν την καταπιεσμένη δημιουργικότητά τους. Ζούμε σε μια χώρα που το ρητό «Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» περνάει από γενιά σε γενιά. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά ένα βήμα να μπορούν να εκφραστούν, να τους βοηθήσουν οι εκπαιδευτικοί να δημιουργήσουν. Ευτυχώς υπάρχουν πολλοί που το κάνουν. Καλλιτεχνικά Λύκεια και Γυμνάσια κάνουν εξαιρετική δουλειά, ακούνε τις ανάγκες των παιδιών και τα βοηθούν ώστε να βρουν έκφραση μέσα από τη δημιουργία ταινιών. Ταινιών που το Solidarity Film Festival Killah P θα προβάλει και στοχεύει να εμπνεύσει όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς να χρησιμοποιούν το μέσο του κινηματογράφου ως τρόπο έκφρασης και να μας δίνουν διαμαντάκια που θα μας αλλάζουν τη ζωή.
Ο δρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε πει «Μέσα από το βουνό της απόγνωσης, μια πέτρα ελπίδας». Ας είναι, λοιπόν, αυτοί οι μαθητές που με τα έργα τους μας βάζουν τα γυαλιά και μας κάνουν να δακρύζουμε, μικρές πέτρες ελπίδας από ένα τεράστιο βουνό απόγνωσης που είναι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα.
Σας περιμένουμε όλους στο 2ο Solidarity Film Festival Killah P. Ας δημιουργήσουμε έναν θεσμό μέσα από τον οποίο θα νικήσει η Τέχνη, η αγάπη, η διαφορετικότητα, η αλληλεγγύη.
* Η Νάνσυ Πλαβούκου (ηθοποιός) και ο Χρήστος Καραγιαννάκης (εργάτης στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη) είναι μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής του Solidarity Film Festival Killah P
