Συγκλονίζει η μαρτυρία της 29χρονης μητέρας 6 παιδιών από τη Συρία στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, που έφτασε στη χώρα μας ως πρόσφυγας, κυνηγημένη από τον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται στη Συρία. Η αγριότητα όμως της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σε πρόσφυγες της τρομάζει πια όσο και ο πόλεμος της Συρίας. «Έχω σκεφτεί μέχρι και να γυρίσω στον πόλεμο», λέει η Ζιχάν. «Τον προτιμώ απ' την Ελλάδα. Σκέφτομαι να πουλήσω ό,τι έχω και δεν έχω στη Συρία, μόνο και μόνο για να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά μου, να σπουδάσουν και να πάρουν καλά πτυχία. Ξεφύγαμε απ" τον πόλεμο και τον θάνατο για να ζήσουμε αυτό;».
Περιγράφοντας τη ζωή της πριν τον πόλεμο η Ζιχάν διηγείται: «Η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια αγγλικών. Όμως εγώ παράτησα το σχολείο μετά το γυμνάσιο για την παντρειά. Ο άντρας μου ήταν φωτορεπόρτερ και μέναμε στο Καμισλί, στα βορειοανατολικά σύνορα της Συρίας, με το Ιράκ και την Τουρκία. Είχαμε τρία μαγαζιά, χωράφια... Ζούσαμε καλά».
«Όλα ξεκίνησαν με τις αντικαθεστωτικές πορείες και σύντομα ακολούθησε η ακρίβεια. Σιγά σιγά, άρχισαν οι εκρήξεις, οι βόμβες στα σχολεία κι οι πυροβολισμοί στο πλήθος εν ψυχρώ. Ο άντρας μου φωτογράφιζε τις πορείες, μέχρι που τον συνέλαβαν και μπήκε φυλακή», συνεχίζει. Ακολούθησε ένα μακρύ ταξίδι για την Ευρώπη, που κόστισε συνολικά έως 10.000 ευρώ, για να διασωθούν από το Λιμενικό και να φτάσουν βρεγμένοι στο Αγαθονήσι, όπου κρατήθηκαν και τελικά οδηγήθηκαν στη Σάμο. Μετά πήγαν μόνοι στον Πειραιά από όπου συμπατριώτες της την βοήθησαν και την βοηθούν.
«Για φαγητό, πηγαίνω στις λαϊκές και μαζεύω ό,τι περισσέψει. Εγώ, που είχα μια καλή ζωή! Όταν ακούνε τα παιδιά μου να μιλάνε ξένη γλώσσα, τα διώχνουν για να πάνε στο απέναντι πεζοδρόμιο. Στη λαϊκή, τις προάλλες, μια γυναίκα έπιασε την κόρη μου και άρχισε να την σπρώχνει. Τι διαφορά έχουμε εμείς για να μας αντιμετωπίζουν έτσι; Εχθές είχα φωνάξει δύο νεαρούς απ' τη Συρία για να φτιάξουν το πλυντήριο του σπιτιού. Τη στιγμή που έμπαιναν στην πολυκατοικία μου, πέρασαν αστυνομικοί και τους συνέλαβαν. Η μεγάλη μου κόρη κατέβηκε να δει τι γίνεται. Παραλίγο να τη συλλάβουν και αυτή. Έκλαιγα όλο το βράδυ. Αν μου πειράξουν τα παιδιά, κι έγκλημα κάνω», λέει.
